Ralph Wisse Man of the Match bij 't Gooi

Man of the Match Pink Panthers

Video: was de ref ongekleurd, Rob Houba heeft zo zijn twijfels....

We hebben 3 soorten spelers: glammerboys, harde werkers en grijze muizen.

Pink Panthers 2 - Gooi 4 (12 - 20)

Op deze mooie januari zondag waar de temperatuur boven het gemiddelde is gestegen, mochten onze mannen van de Z-electie in plaats van twee, helaas maar één wedstrijd spelen.

De Pink Panthers moesten worden bezocht door het vierde team van RC 't Gooi. Na een lange winterse periode was het voor velen weer even wennen dat andere delen van het lichaam in actie moesten komen.

Na een gebruikelijke warming-up kon de wedstrijd beginnen met een redelijke basisopstelling.

Het begin van de wedstrijd was echt voor 't Gooi, zonder dat deze overmacht tot een score leidde. Er werd iets te weinig in het patroon gespeeld en teveel kleine foutjes gemaakt. Het was een wedstrijd van scrum naar scrum, iets waar we normaal wel raad mee weten. Hoewel het pack pas later echt overwicht kreeg in de scrum, werden er vele goede situaties gecreëerd waaruit de driekwarten konden aanvallen.

Omdat dat niet altijd zo is, hebben zij geprobeerd alle ballen direct op de wing te krijgen. Dat dit niet in het geoefende patroon is moge duidelijk zijn, maar ondanks dat was het toch redelijk gevaarlijk.

Dat er uit de eerste actie waarin we het voorwaartse fasespel speelden daadwerkelijk een try volgde heeft er helaas niet toe geleid dat dit veel vaker gebeurde. Het is ook vreselijk moeilijk om tijdens de wedstrijd dit soort zaken te wijzigen of om te draaien.

Onze wissel op de halfbacks was voor de tegenstander erg lastig om hun team op aan te passen.

Door hard werken viel nog voor rust onze tweede try. Dat de Pink Panthers het er niet zomaar bij lieten zitten was wel duidelijk; met een paar zeer sterk gelopen aanvallen kwam 't Gooi een beetje in de verdrukking. Door goed teamwerk, hard werken en een paar persoonlijk acties wist het vierde goed stand te houden.

In de rust geprobeerd de puntjes op de i te zetten, maar de echte gooi finesse kwam niet tevoorschijn. Gelukkig bleef de wil aanwezig om hard en voor elkaar te werken. De Panthers wisten twee keer te scoren waarvan één keer geconverteerd. Dus stonden we 2 punten achter omdat de (moeilijke) conversies allemaal werden gemist. Na een schitterende (in ieder geval voor het vierde) driekwarten aktie werd er weer gescoord door 't Gooi. Met de voorsprong voor 't Gooi, het harde werken (ook van de Panthers) en de wil om te winnen van beide teams werd ook de situatie op het veld af en toe een beetje verhit. Nadat de ref daar goed tegen op had getreden zakte de temperatuur weer naar normale waarden, op het veld dan. In het lekkere zonnetje wisten we nog een keer te scoren door zeer alert te reageren op een uit de scrum geschoten bal. Al met al een goede wedstrijd van het team, met name de voorwaartsen kunnen deze overwinning op hun conto schrijven.

Ondanks dat dit echt een teameffort was wil ik toch enkele personen nog benoemen: Allard die overal bij was en onverschrokken op de bal dook, Patrick en Sybren die bijna onopgemerkt zeer veel nuttig werk verrichten, Job die weer eens wilde ballen en dat onwijs goed deed, Maron die goed speelde en onterecht met geel even mocht afkoelen, Eric die enorm veel pressie speelde en zeer alert was en eigenlijk even had moeten afkoelen, Arjen die zeer veel leert, tackles en fantastische tries drukt, Imed en Roland die een solide centerpaar zijn, Arthur voor zijn veelzijdigheid, Martijn, Nigel en Paul voor inzet en vechtlust, Jeroen en Hans voor het degelijke scrumwerk en Marc voor het 2^e rij werk en zijn line-outs, Sjoerd voor zijn wil en inzet (en geduld) op de wing en Rob voor zijn tackles, dummys en lullepot (?).

Jongens, allemaal bedankt voor een mooie wedstrijd op een mooie januari zondag.

MOTM, Ralph Wisse

Gooi 3 - USRC 2

Rob Houba verwoordde het al zeer treffend na de wedstrijd, met de wedstrijd van Oud tegen Nieuw nog vers in het achterhoofd waren wij Old Bones er zeer op gebrand om de jongelui te laten zien dat we ook een gehele wedstrijd kunnen volhouden. Met het aantreden van de Studenten uit Utrecht konden we ons geen betere tegenstander wensen. Met een gemiddelde leeftijd van ik denk 22 jaar, zelfs met een eminence grise (met snor) in hun midden, zou dit weer een potje buffelen worden. Daarbij kwam nog dat ons Eerste zo lief was geweest om de dag ervoor ons prachtige veld enigszins los te woelen zodat iedere stap die door ons gezet werd, althans dan spreek ik voor mijzelf, aanvoelden alsof we tot onze knieën in de mud wegzakte. Maar de sfeer zat er goed in en als een groep jonge hinden dartelden wij het veld op. Tot zover had ik nog goed zicht op het geheel.

Nu komt namelijk het lastige gedeelte, want als 2^e rijer een verslag te schrijven van wat er op het veld gebeurd is vrij lastig. Ik zal een korte uiteenzetting geven wat er zich binnen mijn blikveld afspeelt. Te beginnen met een scrum. Ik zit met mijn hoofd tussen HH (kan nog wel eens last hebben van zijn darmflora) en een prop (wil ook nog wel eens last hebben van zijn darmen). Vandaag was het ook nog zo dat meeste van de scrums opgebroken moesten worden dus eerste uitputtingsslag. Op het moment dat de bal de scrum verlaten heeft heeft driekwart dit nog niet door dus blijven we lekker nutteloos doorduwen. De eerste, of zelfs meerdere fases missen we dan ook al. Mochten we als forwardsen betrokken zijn bij een actie dan eindigt dit meestal in een ruck waarbij je in het slechtste geval onderop ligt of eindigt met je gezicht in het zand. Tegen de tijd dat je weer op beide benen staat dan heb je wederom een aantal fases gemist. Idem, gelukkig wel in mindere mate, geldt dit ook voor de line out. Daarnaast, en dit geldt mogelijk alleen voor mijzelf, hangt na een minuut of 5 mijn tong op mijn voeten dus voordat ik uit 1 der voorgaande situaties verlost ben is het eerst happen naar adem.

Wel was duidelijk dat wij 1 der Rugby principes voor de volle 100% naleefden en dat was teameffort! Iedereen was zeer gefocussed, zowel forwardsen als driekwarten. Er was letterlijk geen doorkomen aan voor Utrecht, op 1 foutje na waardoor zij 5 puntjes op het scorebord hebben weten te toveren. De conversie werd echter gemist dus het bleef dan ook bij die 5 puntjes. Voor ons echter wel het teken om er nog een schepje bovenop te doen waardoor wij daadwerkelijk een onneembare vesting waren geworden. Het enige was dat wij niet echt aan aanvallen toekwamen, wat echter wel het geluk was voor Utrecht anders was het score verloop heel anders verlopen. Nu konden we nog met opgeheven hoofd de rust ingaan door een benutte penalty kick van Ralph Wisse waardoor de ruststand 3 – 5 was. De tweede helft zou het gaan gebeuren! We hadden nog een troef achter de hand, namelijk onze good old Robbie Pel. Aanvallend werden we hierdoor sterker en na een aantal wervelende fases en een weergaloze run van Arjen werd er door hemzelf een mooie try gedrukt. Helaas zag de ref het echter anders en wilde hij nog even de spanning erin houden dus try werd afgekeurd. Maar er was geen ontkomen meer aan voor Utrecht en de druk werd door ons verder opgevoerd. Door goed forwardse werk kon Pellie toch nog snel een try drukken dus 8 – 5. Conversie werd gemist. Hierna moest onze aller Pieter D het veld verlaten met loshangende vingertjes. Hopelijk is hij er weer snel bij. Bij mij was inmiddels het licht uit dus was het slepen van de ene naar de andere actie. Toch gingen we nog op de laatste krachten door en na een scrum in 22 m van Utrecht roken we kans om er definitief eroverheen te gaan. Helaas verloren we onze eigen scrum echter was het Pel wederom gelukt om Utrecht toch de bal te ontfutselen en zijn tweede try te scoren. 13 – 5 wat meteen de eindstand bleek. De rest van de wedstrijd ben ik nog alleen nog maar opzoek naar het zuurstofmasker geweest dus was blij toen het laatste fluitsignaal klonk.

Al met al kunnen we toch concluderen dat de Old Bones de club weer getrakteerd heeft op een mooie zondagmiddag!

Kus,
Motm. Piet Hein Govers

Foto's oud tegen jong

Heerlijke wedstrijd gezien, waar de jeugd toch even een tandje bij moest zettten om de achterstand in te halen.

Fraaie beelden van Lynn te zien via;

www.lynn4ever.mijnalbums.nl

Veel kijk plezier!

Traditie's

Vandaag (29-12) definitief afscheid genomen van Willem van Eijck.

De opkomst van Gooiers was traditioneel groot, erg indrukwekkend, en daar mogen we trots op zijn!

De traditionele Nieuwjaars wedstrijd van jong tegen oud gaat ten alle tijden door!

35 jaar of ouder moet zich aanmelden bij Frans  rapenburg581@zonnet.nl

Neem noppen en loopschoenen mee, want de ondergrond is problematisch.

Neem je eigen Gooi shirt mee,  oud speelt traditioneel in blauw.

Verzamelen 1 januari om 13.00   

16.00 nieuwjaarsrede van onze voorzitter. 

16.0? tot 17.00 receptie.

18.59 laatste ronde.

Mooie jaarwisseling, en pas op met vuurwater/werk.

Tot 1 januari.

Frans.

kerstborrel en 1 januari

Heren,

 

De afgelopen periode is het wat rugby en de z-electie betreft misschien een beetje te stil geweest.

Het weer liet een en ander niet echt toe, en nu is er weer even geen wedstrijd of training.

 

Wat we wel kunnen doen is met zoveel mogelijk morgenavond 22 december vanaf 19:30 uur op de kerstborrel van de club zijn en dan 9 dagen later heersen tijdens de oud-jong wedstrijd en natuurlijk de nieuwjaarsborrel.

 

Uiteraard zijn de meesten van ons speelgerechtigd voor oud, maar ook hebben we volgens mij spelers (Mark en Derk en misschien mis ik er nog een paar) die nog bij jong mogen spelen. Dus onderschat de klasse van Jong niet.

 

Ik ga er van uit dat ik de meesten van jullie dus in de komende dagen nog zie!

 

Ralph

 

 

 

Selectie Oude Meesters

Heren van de selectie Oude Meesters, mag ik jullie er nog even op wijzen dat we nog nooit verloren hebben van Jong en dat jullie bijdrage ook dit jaar weer belangrijk is…

Hans Hentzepeter heeft zich opgeworpen als playing Captain,
Jack Heer is wederom onze ceremonie meester,
Michel Hartong de captain van de jonkies (denk ik)
Huub de Graaf het leukste doelwit om een beetje te plagen…
Aanmelden kan bij bij Frans Frakking

Bij de tag Oud – Jong in de rechter balk de tref je de foto’s en verslagen van de afgelopen jaren. Lees ze maar een na, erg leuk.

Kick-off is rond 15.00 uur..

1 januari - Oude Meesters versus Jong van 't Gooi

De grote strijd der titanen op 1 januari, voor de ontwetenden Oud versus Jong Gooi en daarna de nieuwjaarsborrel.

Voor allen die de leeftijd van 35 zijn gepaseerd, ook diegene die hun rugbycarriere op pauze hebben gezet, het moment om de onder 25 lichting de fijne kneepjes en wijsheden van het rugbyspel bij te leren.

Voor de grootste wedstrijd van het jaar is de selectie procedure rigoureus en, naar mijn weten, in voorgaande edities in handen van ons aller Frans Frakking, hopelijk kan er ook dit jaar weer een beroep op zijn methodes gedaan worden om de winst binnen te slepen.

Meld aan via rapenburg581@zonnet.nl of bij mij.

Ondertussen wens ik eenieder hele fijne kerstdagen.

Groet,
Jerker Grader

Gooi 3 tegen Eemland

Martijn

nog helemaal in tact...

45-5 voor 't Gooi?

Dick Verbeek bedankt

de slopers van Eemland

4 gevalletjes lakschade

de Smokers mogen weer...

Allard (captain ai) spreekt de geledingen toe...

Men of the Match (Sybren en..? van Eemland)

broodje bal en een bokje

RC Eemland thuis

RC Eemland uit deed ons nog herinneren aan mensen die tegen lichtmasten aanliepen, dat de defense van Eemland als zachte boter was, want Derk gleed er zo lekker doorheen en een goede barbeque achteraf. Deze zondag zou het toch iets anders zijn, want na weken van sneeuw, ijspret, koek-en-zopie, vrieskou en nog meer van dit rugby-werende-weer stond iedereen scherp om flink te buffelen in de wei.

Een heerlijk sportieve wedstrijd, waar Allard voor de verandering het lintje om de arm knoopte als captain en er direct een totale rust in het team heerste, of dit nu kwam door Allards overtuigingskracht of zijn nieuwe verantwoordelijkheid blijft tot op vandaag onduidelijk voor me. Wat ook anders was, was het trio Dorre, Hans en Marco met overschot aan energie in de wei stonden en dus overal te vinden waren, heerlijk om te zien.

Eric had al vlot in de wedstrijd een kleine botsing, maar het bloed deed erger denken. Wat niet anders was, waren de manoeuvres van Derk die weer de nodige try's opleverden. Al met al een heerlijke pot, om te spelen en om van te (na)genieten! Dat nagieten doen rugby'ers natuurlijk met een pot bier, een Gooise traditie is dat er een men-of-the-match wordt uitgekozen, wat dan wel van de beste man verwacht wordt is dat hij een mooi liedje weet te zingen, echter de schrijver van dit stukje moet nog steeds met schaamrood op zijn kaken zeggen dat hij dit kunstje niet onder de knie had. Hij heeft zich nadien dus direct bij het Dorre-boys-choir aangemeld om zo de fijne kneepjes van het vak te leren.

Al-met-all doen de foto's op het blog herinneren aan een pracht afsluitende competitie wedstrijd van 2010, met een welverdiende overwinning en een beetje bloed hier en daar.

Tot morgen!

MotM, Sybren van der Meulen

Gooi 3 - Den Helder 1 (10 - 18)

Gezellig koffie voor de wedstrijd. In gedachten liepen we de patronen van Ierland – Nieuw Zeeland van een dag eerder. Het voelde allemaal errug goed!

Den Helder 1 druppelde met z’n allen binnen. We bleven beleefd, maar deze dag hadden we liever op een wat hoger niveau gespeeld. De zon scheen, het goed uitgeruste veld lag er stralend bij en er zat veel zuurstof in de lucht. Dit zou onze dag worden.

In de kleedkamer probeerden we ervoor te zorgen dat er niet téveel wedstrijdspanning werd opgebouwd. Dat is ook niet goed. Vervolgens een rustige warming up en voor we met onze ogen konden knipperen stonden we met 10-0 achter. Pardon? Dit gaat wel heel vlug. 10-0 achter?

Daarna een half uurtje zoeken naar vorm en functie. Met 13-0 gingen we de rust in. En dan zie je hoe kostbaar die 5 minuutjes zijn voor mensen die er gebruik van weten te maken! Als 1 man kwamen we tot een heldere strategie voor de 2e helft. Er werd weer hard en nu ook zinvol gewerkt. Het geheel ontpopte zich tot een stevige en faire pot. Waarin Tusveld liet zien ook als center uit de voeten te kunnen en Rob Pel ontdekte dat ie toch echt een derde rijer is. Sybren inspireerde door kalmpjes te blijven slopen.

Bijna maakten we nog stamppot van het uiterst fitte, beweeglijke en zeer slim spelende Den Helder. Maar helaas was de tijd opeens op: met 10-18 gingen we douchen en nabeschouwen met de beste stuurlui langs de lijn. Ik wil jullie een gouden tip van Mark Dekker (en hij kan het weten) niet onthouden: “Blijf altijd naar de bal kijken als je een penalty tegenkrijgt.” Een penalty, Mark? Zelfs wij moeten wel eens met onze ogen knipperen.

Ok, rest mij de gevallenen beterschap te wensen en de wens uit te spreken dat Bas en Dennis Dekker (die gelukkig niet zoveel lult als zijn vader) defintief aanhaken.

Allard Posthuma

USRS (2,3 of 4?) - Gooi 4 (Oude Meesters) 24 - 7

Nadat de jonge honden van het 4e van ’t gooi, 3 tergend lange weken met pijn in het hart de afgelastingen hadden moeten accepteren, mochten we zondag weer aantreden. En wel tegen de Utrechtse studenten uit, altijd lastig.

Het was een stralende zondag en vol goede zin reisden we af naar de Domstad. Ondanks de wedstrijd van het derde, dat een uur later aftrapte, waren we in staat met 18 man acte de presence te geven.

Persoonlijk verwachte ik een klein studentikoos houten clubhuis met posters van naakte vrouwen aan de muur en de onoverkomelijke geur van verschraald bier dat in de houten vloer getrokken was aan te treffen. Waarbij ik de stille hoop had dat dit het jonge beest in ons los zou maken en we onze frustraties van ons inmiddels toch redelijk burgerlijke bestaan uit zouden kunnen leven op deze knappe koppen. Maar niets van dit alles; we reden een keurig sportterrein op waar jonge meisjes aan het warm lopen waren voor hun hockeywedstrijd en waar een stel rustig een balletje aan het slaan was op de tennisbaan. Maar ja, de vrouwenstem van de tomtom vertelde ons dat dit toch echt de bestemming moest zijn. De studenten delen hun ‘kantine’ met de overige sportbeoefenaars van het complex, dus helemaal geen stoere feesthut. Dit wetende raakte ik steeds meer overtuigd dat wij deze studenten knaapjes eens goed achter de oren zouden gaan wassen.

De opstelling was gemaakt en een ieder warmde zich op onder leiding van onze aanvoerder Ralph. Enkele minuten voor het eerste fluitsignaal moesten we noodgedwongen een wissel in de basis 15 aanbrengen voor het te laat verschijnen van Arjen. Houba had nog zo bij hem geïnformeerd wat er bij zijn baan in het leger zou gebeuren als hij te laat kwam, “dan ben je heel zuur” antwoordde hij enigszins twijfelend. Arjen, bij ons is dit niet anders dus dit zal je nog zuur komen te staan.

De studenten begonnen sterk. We stonden veel onder druk, maar door karig verdedigen wisten we de score te beperken tot een try tegen bij de wisseling van kant. Na de peptalk in de rust waren we overtuigd dat we deze brallende jongens konden verslaan. Echter was het verschil in fitheid de doorslaggevende factor. Ondanks dat het verschil inmiddels opgelopen was tot 26, streden de mannen van ’t Gooi nog voor iedere bal en iedere actie. Dit resulteerde net voor het laatste fluitsignaal in een schitterende try, waarna Ralph uit een moeilijke hoek uitstekend de bal tussen de palen schoot. Hierdoor verlieten we het veld alsnog met opgeheven hoofd en durfden we met trots de bar in de kantine te bestormen. Hier heeft Houba, op de manier als alleen hij dat kan, zijn kappergenoot van de tegenstander op correcte wijze beboet voor het tweemaal overschrijden van de snelheidslimiet, de ref bedankt voor zijn goede leiding, de captains bedankt en de man of the match gehuldigd. Waarna nog enkele fantastische liederen ten gehore gebracht werden en de kelen bevochtigd werden met gerstenat.

Kortom, een mooie pot rugby en als we hard trainen en deze inzet tonen gaan we nog een leuk seizoen tegemoet. Dan rest me alleen nog te zeggen: studenten thuis zijn jullie van ons, want ’t Gooi spelend thuis, altijd lastig!

Derk van Westenbrugge