Posts tonen met het label Mark Hamel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mark Hamel. Alle posts tonen

dinsdag, oktober 18, 2011

Gooi 4 - Duuvels thuis (16 oktober)

Of hoe het duuveltje uit het doosje kwam!

Zondagmorgen, een stralende zon, temperatuur die alleen maar op liep. 2 wedstrijden thuis voor de boeg met 2 halve finales WK Rugby nog vers in het geheugen. Wat een heerlijk vooruitzicht!

Tegen 12.00 begonnen de mannen binnen te druppelen en dat bleef zo doorgaan dat net na de kick-off. Toch fijn dat Imed weet dat een sterspeler direct de aandacht van een ieder heeft als je een opvallende (in dit geval als laatste in het veld komen) entree weet te maken.

Sommigen van ons wisten dat de laatste en tevens enig keer dat we tegen de Duuvels speelden een wedstrijd (ook thuis) was waar we enig extra gewicht hadden kunnen inbrengen. En wel in de vorm van een eerste rij bestaande uit Gareth Gilbert, Job Volker en Martin Reinecke. Alhoewel ze in die wedstrijd slecht 15 of 20 minuten speelden, maakten ze zo´n onuitwisbare indruk dat die wedstrijd ruim gewonnen werd.

Wij hadden dus al het lichte vermoeden dat de Duuvels wel eens extra gemotiveerd zouden zijn op revanche. Met een mooi team het veld in en een ruime hoeveelheid reserves (o.a. met dank aan een aantal 3e team spelers) vol verwachting begonnen aan onze 5e competitiewedstrijd. Halverwege 1ste helft 3 try´s tegen en eindelijk wakker begon het team op stoom te komen.

Veel goede line/outs, aantal leuke varianten daarin gespeeld. Scrums die naar mate de wedstrijd vorderde steeds beter werden neergezet. Laatste 20 minuten steeds vaker ook met terreinwinst. Een lijn die van alles probeerde, maar net niet inventief genoeg bleek. Top inzet van een ieder.

Helaas wisten we niet voldoende tegenspel te bieden aan de continue inzet van een aantal mensen dat uit het pack van onze tegenstanders slim werd ingezet in de lijn. Door steeds af te spelen vlak voor of vlak na contact met veel en vaak ook meerdere spelers in support wisten zij try op try te scoren.

Aantal keer kwamen we door hard buffelen heel dicht in de buurt van hun tryline, maar door consequent goed te verdedigen, werd er geen enkel punt weggegeven.

Resultaat: Dik verloren, maar wel een leuke en goede wedstrijd gespeeld. Als we iets meer aansluiting (conditie?) vanuit het pack in het losse werk en zeker in de verdediging kunnen regelen, gaat ons dit niet meer gebeuren.

Duuvels Uit: Na verkiezing mannen van de Match en van die zaken, is ons toegezegd dat als we dit jaar niet verzaken om uit tegen de Duuvels te spelen zij ons zullen inwijden in de lokale gebruiken. Namelijk: een hoer aan het spit en net zo veel zwijnen als je wilt.

Ben benieuwd!! (Zeg wedstrijdsecretaris, kunnen we die wedstrijd niet naar voren halen?)

MotM
Mark Hamel

maandag, november 24, 2008

Uit tegen AAC 3 - zondag 23 november.













Uit tegen AAC 3 (of was het AAC 2,5?).

Wat een gedenkwaardige wedstrijd. Zeer zeker niet door de mijns inziens zwaar geflatteerde uitslag: 15 – 0. Ook niet omdat ik voor het eens sinds 2001 weer in het veld stond op zondag. Op zich wel noemenswaardig, maar omdat het slechts voor 25 minuutjes was, heb ik nog wel e.e.a. te doen alvorens er echt bij te mogen horen.



Waarom dan wel een gedenkwaardige wedstrijd…… wel hierom:



- Minimaal 18 hongerige, gemotiveerde spelers in en rond het veld



- Steeds meer supporters, vanwege de snijdende spanning. Hoorde achteraf dat er na ons nog een of andere wedstrijd was, maar dat kan ook roddel en achterklap zijn, natuurlijk!



- Fantastische Scrum, weet niet hoeveel AAC scrums gewonnen, maar veel.



- Groot fanatisme om hoe dan ook die mooie ovaal op de meest onvoorspelbare manier uit onze handjes te laten glijden en van onze voetjes af te laten stuiteren.



- En tot de laatste minuut vol energie en drive om nog wat puntjes te sprokkelen.





En "last but not least", dat geweldige wintersport gevoel. Dartelende Rugbybonken tussen de dartelende sneeuwvlokken, wat een mooi gezicht. Ook na de wedstrijd leek het alsof we aan het après-ski-en waren: Iedereen die het clubhuis binnen kwam had mutsen op, handschoenen en dikke jassen of truien aan. Buiten sneeuwde het hevig en binnen stond de tap vol te ronken.





Al met al een gedenkwaardige wedstrijd. Volgende keer nog wat puntjes erbij en dan komt het allemaal goed!





Groeten van een blije "herintreder",



Marc Hamel