Hilversum 2 - 't Gooi 3

Wat een wind? Zal er wel gespeeld worden? Vast wel. Een maal aangekomen in H’sum en de aantal autos geteld te hebben toch maar even Frans bellen. Ja hoor, het gaat door. Zij komen er aan. 11uur aanwezig was wel erg vroeg werd mij verteld. Maar goed, beter te vroeg dan te laat.

Frans had weer een sporteive team van 16 man weten bij elkaar te bellen en wij hadden allemaal zin in een lekere potje “derby” rugby. Ondanks de wind was het weer niet slecht. Droog, fris maar na een beetje warming up was dit gauw vergeten.

Onze eerste rijers waren Rob A, Jan-Willem en Job de O. Motor van de scrum bestond uit de 2^de rijers Piet-Hein en Martijn B. De wing forwards waren Nigel L en Thijs B en de #8 was (return of the prodigal son) Sven N. Daar achter stonden vervolgens Eric L., Peter L., Nicky L. en Bob B met op de wings Maron en Nigel. Roland B. sloot de hekken. Er was op dat moment een reserve .... wie was dat ook al weer???

Zij trapte af en al gauw werd het duidelijk dat er veel met de wind mee gekickt zou worden. Met deze tactiek kwamen wij al snel op 7 – 0 achterstand te staan maar daarna hebben wij heel goed stand gehouden ondanks de tegenwind. Zelf hebben wij iets te veel geprobeerd tegen de wind in te kicken want deze ballen kwamen altijd met veel rente terug!

In de voorwaartsen werd goed samen gespeeld en met wat aanwijzingen van voorwaarts captain Nigel L. werd er zelfs tegen de wind in een try gescoord, ik dacht door onze team captain Peter L.. Zonde van de conversie maar het stond nu 7 – 5. Alles is mogelijk.

Helaas door een blunder van jewelste (heb ik mij laten vertellen, en dit koste mij ook een jug) kwam H’sum weer op voorsprong. Een kick naar de hoek vlag toe werd niet goed weggewerkt (bal werd tegen eigen speler getrapt en viel vervolgens in onze try gebied waar H’sum eenvoudig op de bal kon vallen). De conversie werd knap in geschoten en toen stond het 14-5. Tegen het eind van de helft hebben we nog getracht 3 punten terug te pakken maar deze penalty kans werd, tegen de wind in, niet benut.

Net noch voor de pauze brak H’sum weer door onze drie kwart verdediging heen en liep hun mannetje een op een richting onze fullback, die eigenlijk een kick naar de hoek had verwacht. t’Gooi op het verkeerde been gezet kon H’sum weer eenvoudig drukken, dit keer onder de palen. Stand nu 21 – 5.In de pause werd alles een beetje omgegooid. De onbekende reserve werd in gebracht op fly half positie, Peter L. ging naar de fullback, oland B. ging naar 2^de center. Met nog wat tips en aanwijzingen van Frans, Nigel L. en Eric begonnen wij met goede moed aan de 2^de helft.

Als snel bleek de onbekende invaller goede spel inzicht te hebben en met een handige up en under die de full back van H’sum niet wist op te ruimen werd er gescoord. Ook de conversie zat dus nu was het 21 – 12.

Kort hierna werd er weer vanuit een soort gelijke situatie gescoord. Hoge bal werd niet goed opgeruimd door H’sum waar door Nicky L. (of was het weer die invaller) schouder aan schouder met de full back in de try gebied op de bal dook. De scheids kennde een try toe en Peter L. schoot weer raak. 21 – 19.

Vanaf nu ging het spel redelijk heen en weer. Jan Willem viel uit met schouder auw waardoor Sven op de hooker plaats ging, Roland B. schoof door naar #8, Peter L. schoof terug in de drie kwarten en Rob H. werd in gebracht.

Er werd flink gekicked maar de follow up bleek niet geheel in order te zijn waar door H’sum vaak de bal al weer snel terug kon lopen. Hier door kon onze try saving tackle specialist Rob H. weer z’n kunstje laten zien. Chapeau!

Waarschijnlijk door dat we onze concentratie lieten lopen kon H’sum hun voorsprong uitbreiden. Een te snel genomen free-kick op de verkeerde plek eindigde in een scrum voor H’sum op onze 5 meter. Ondanks sterk tegenstand van de voorwaartsen kon H’sum uiteindelijk toch over de try line crashen. Dit keer was hun schutter niet in top vorm. 26 – 19.

t’ Gooi rook kansen en het druk werd opgevoerd. Er werd een maul opgezet zo’n 10 meter van H’sum’s lijn. Nigel L. aan de bal, Roland B. daar achter en de andere voorwaartsen in support. Stapje bij stapje gingen wij richting lijn en uiteindelijk kon Roland over de lijn heen duiken. Jammer van de conversie want nu stond het 26 – 24.

Onze onbekende invaller kreeg een kans om er 3 punten bij te kicken maar helaas wilde de wind niet mee werken. Het is mij verteld dat het kluitje wel tussen de palen vloog!

Spannend. Ondanks een laatste offensief wist H’sum de deur dicht te houden en zo bleef de stand in hun voordeel bij het horen van het eindsignal.

Jammer, maar het was een prima potje rugby, iedereen heeft ontzettend hun best gedaan en er van genoten. Zoals gewoonlijk wist t’ Gooi de derde helft met gemak te winnen. Bedankt aan Sven en Arlo voor het meespelen. MotM (waarom is mij ontgaan) en schrijver is geworden.

Roland B.

Bob Beeld is vandaag 53 geworden (28/1) van harte !

ARC 2 – ‘t Gooi 3: (15 – 10)

Op een zonnige dag in september waren we vol goede moed afgetogen naar Amstelveen.
Sinds kort is het 2e van ARC in onze poel ingedeeld, helaas heeft die club kennelijk wat problemen om het personeel bestand op niveau te houden.
D.w.z. alles is relatief het bleek een goede volwaardige tegenstander te zijn met een behoorlijke dosis gelouterd bloed in de gelederen.

We begonnen de eerste 10 minuten goed, fel in bal winning en verbleven dan ook voornamelijk op de helft van de tegenstander.
Ongeveer 10e minuut: balbezit in hun 22 en met een mooie push-over (walk-over) was ’t geloof ik Piet-Hein die naar beneden viel en de punten zeker stelde, 5-0. Kick ging mis, nog wat te weinig geoefend dit jaar.

Toen was de beurt even aan ARC en een strafbal werd snel naar de wing gebracht en helaas kon die t afmaken. Kick ging mis, was wel weer een moment dat we wakker geschud werden.

Wij weer aan de beurt en ook nog in de eerste helft konden we een mooi snel ingebrachte bal van Rob Pel via Mike vd Bosch – voor het gemak werd ondergetekende maar overgeslagen – bij speedy Bob Peelt brengen die t mooi afmaakte. Kick was goed te doen, maar had te weinig krijt aangebracht dus die stierf ook weer in schoonheid.

Daarna een periode van rommeligheid waarbij, ook nog voor rust, door een misverstand (iets harder “mine” roepen jongens ) pakte weer die vermaledijde Chris van de tegenstander de bal op en legde hem tussen de palen. Niet te missen kick dus 12 - 10 was de ruststand.

Kon dus nog alle kanten op maar allengs werd wel duidelijk dat we wat meer moeten oefenen op ingooien en fitheid.

Moet ook gezegd worden dat eerder genoemde Chris veel werd aangespeeld en heel goed kickte waarmee moeizaam gewonnen terreinwinst vaak werd teniet gedaan.
Was ongeveer midden 2e helft dat C een hele mooie drop-goal maakte: 15 – 10.

We deden nog wat terug, af en toe net even pech, dingen die net wel zouden lukken als we fitter zouden zijn, maar a la, toch een fijne wedstrijd gehad, bleef dus 15 – 10.

Pechvogel van de dag: Arthur van V tot V, brak z’n neusbeentje en die staat nu dus scheef.
Graag uw geldelijke gaven t.b.v. Arthur aan de Bierman van t derde zodat we met z’n allen op zijn gezondheid kunnen toasten !

Nog een slotopmerking: enige speedies, voor goede of minder goede reden waren wel erg snel weg waarmee de 3e helft eigenlijk niet gespeeld is. Dit is niet de bedoeling, laten we daar op letten en indien nodig elkaar daar op aanspreken.

Man of the Match: Piet Hein Govers

Peter Lakeman

West-Friesland – Gooi 3 (3- 24)

Zondag 18 Maart 2007.
West-Friesland – Gooi 3.

Bake I is jarig en komt niet opdraven ondanks het feit dat er taart aanwezig was.
We hebben wel even voor hem gezongen.
Daarna naar Hoorn gereden. Ik geloof met ongeveer 18 spelende en een aantal niet spelende Gooiers. Hulde voor deze trouwe supporters.
Het Westfriese clubhuis werd door ons bewonderd en ook de ruime kleedkamers en sanitaire voorzieningen stemden ons mild.
Er werd unaniem besloten om geen gebruik van het toilet te maken.
Het veld lag er lekker zompig bij en met het geluid van de snelweg vlak achter het hoofdveld en windkracht acht kon de wedstrijd beginnen.
De eerste helft speelden we tegen 14 westfriezen, een heleboel wind en een lastige referee.
Elk foutje dat we maakten werd door deze man afgefloten.(Er werd dus heel wat gefloten).
Toch wisten we in deze helft 2 keer te scoren, 1 keer door Fast Bob en 1 keer door Hungry Arlo die vandaag zijn comeback vierde. Deze nam ook alle conversies voor zijn rekening want hij wil graag bovenaan de topscorerslijst komen te staan.
De tweede helft hadden we de wind mee maar de ref nog meer tegen.
Het resulteerde in een rommelig spel met heel veel onderbrekingen en een hoop ingeslikt protest. Dat is jammer want we moesten eigenlijk over West-Friesland heen kunnen walsen.
Er werd toch nog twee keer gescoord, 1 keer door Martijn en 1 keer door Eric L.
De eindstand werd 3-24.
De derde helft hadden we de ref gelukkig weer mee.
Man of the Match is de niet aangewezen Referee.
Volgende keer hoop ik met iets meer plezier te kunnen ballen.
Groeten van Bake II

Waterland - ‘t Gooi (12-21)

Met een sterke bezetting inclusief drie reserves (en zonder twee last minute afzeggingen) gingen we naar Purmerend om de laatste “heen-wedstrijd” te spelen. Op een lekker modderig veld begonnen we na een kwartier wachten door de wedstrijd volledig naar onze hand te zetten.

Victor maakte de eerste try tussen de palen na 5 minuten, waarna Arthur de conversie feilloos afrondde. Zo, en we zijn begonnen. De pure wanhoop in de ogen van Waterland werd zichtbaar, want het zag er naar uit dat dit een lange middag ging worden. Voor hen dan. En het leek erop dat ze gelijk zouden krijgen, want in de 13e minuut maakte Rob Pel de tweede na een snel genomen penalty, waarna ook nu Arthur niet faalde met de conversie. Zo. 0-14. Prettige dag verder.

Waterland had dit kennelijk nodig, want ze trokken zichzelf op uit hun eigen modder en namen het overwicht over. In de 20e minuut scoorden zij hun eerste na een charge down (die dezelfde speler ongeveer een minuut eerder ook al had geprobeerd in bijna dezelfde situatie). Hun conversie ging mis, maar toch. Ook daarna hielden zij het overwicht in de chaos die ontstond door onzekerheid bij de ref. Om het zo maar eens uit te drukken. In de 30e minuut kregen ze een penalty die gelukkig als een voetzoeker ongeveer over de zijlijn rolde. Mooi. Dat viel weer mee.

De eerste helft duurde 9 minuten langer en in die extra tijd was de druk van Waterland groot. Maar wij hielden ze tot ongeveer 4 meter voor de tryline waardoor ze niet die zo gewenste anschluss-try konden maken.

De tweede helft zetten we weer scherp aan. Een prachtige actie van Roland, een gewonnen scrum en een driving maul leidde tot onze derde try, deze keer van Martin. En natuurlijk maakte Arthur de conversie. En omdat hij er nu toch zo lekker inzat kon hij niet zo veel later de plek van Mark Dekker overnemen, die er met een blessure af ging. Na een kort optreden in de eerste helft als blood sub kon Johan nu echt aan de bak, en hij deed dat met grote klasse!

Waterland stribbelde nog een beetje tegen met een try in de 25e minuut en een gescoorde conversie (wat wil je als Arthur het steeds zo goed voordoet), maar we hielden de koppen erbij en lieten ze niet dichterbij komen. Bovendien begonnen ze op elkaar te schelden en dan weet je dat je gaat winnen!
Johan onderstreepte zijn invalbeurt met een try in de 39e minuut die door iedereen op het veld behalve door de ref werd geteld. Jammer. Het was je gegund.

Arthur is man of the match en LeBob, van harte gefeliciteerd met jouw verjaardag en onthoud een ding: Opzij is een blad voor feministische vrouwen en geen looprichting!

Jeroen (Big Nose) Beishuizen

Le bob is vandaag jarig en 35 geworden (28-01)

Nieuwjaarspot Oud tegen Jong 2 (3 – 2)

Ben ik nog lang niet van mijn ‘schrijversblock’ genezen en dan sturen ze toch dat vervelende menneke van ’n Eric Luteijn op me af met het dwingende verzoek een verslag te produceren van de traditionele wedstrijd Oud tegen Jong op Nieuwjaarsdag 2007. Aangezien ik niet meer elke week de club met een bezoek vereer ben ik er een beetje ‘uit’ maar na het nodige souffleurswerk van dezelfde Eric probeer ik het maar.

Om te beginnen is het altijd een leuke verassing te merken dat ‘Oud’, naar oud gebruik zal ik maar zeggen, zowel kwalitatief als kwantitatief de beste indruk maakt vóór, tijdens en na de wedstrijd. Er was een magere opkomst van Jong en Jong was dit jaar erg jong (maar dapper en soms speelden ze zelfs niet onverdienstelijk): de jeugdspelers die ik bij naam kan noemen: Danny Volker, Dennis en Niels dekker, Max Jilderda (man of the Match – vooral voor zijn stoere tackles), Blair Benon, maar ook Rick Boelaert, Job de Jong, Mark Rustemeijer, en dan natuurlijk wat eerste en tweede teamspelers. ‘Met jouw vader heb ik een kwart eeuw geleden nog gebald’ was een gedachte die veelvuldig door mijn hoofd flitste, toen ik voor de aftrap mijn ogen langs de gelederen van Jong liet gaan. Dat zeg je dan maar niet, want dat moet heel vervelend zijn voor zo’n jeugdige speler. Dat was dan wel voor de blote-billen-act wat ik weer van weinig respect voor de ouderdom vond getuigen. Dat soort dingen deden we vroeger toch niet? En dat terwijl Jack Heer nog wel geregeld had dat Jong getrakteerd kon worden op een verrassinkje, bestaande uit kleurplaten en bijbehorende potloden. Voor de Ouderen had Jack gelukkig een ander, ook welkome verassing in petto: glühwein, die schier onbeperkt genuttigd kon worden tijdens de rustpauze(s). Dat deed de soms witjes wordende wangetjes steeds weer opgloeien. Klasse Jack!

Zoals gezegd, Oud was ruim op sterkte, Pieter Dencher was de oudste denken wij (mijn souffleur ik houden het op 54 hardleerse jaren). We hadden ongeveer 40 spelers maar door gebrek aan telling (evenals opstelling trouwens) zal dat wel altijd onduidelijk blijven. Maar tweemaal een wissel van 15 man tegelijk leverde geen enkel probleem op en hieruit blijkt dat je een opstelling kunt maken in ca. 1,5 seconden (dus volgende keer niet meer zo moeilijk kijken Frans). Ook de prima fluitende scheidsrechter Ross Mills schrok niet van ‘massawissels’ en taalde overigens ook niet naar een spelertje meer of minder. Het begrip ‘zelfregulatie’ kreeg tijdens deze wedstrijd weer een nieuwe dimensie.

De eerste try was van Jong trof ons al in de tweede minuut. Jammer genoeg speelde ikzelf daar ook nog een –zij het te verwaarlozen- rol in. Rob Houba eist hier (ik kan niet anders zeggen, en anders hadden ze maar iemand anders dit verslag moeten laten tikken) een veel groter en dubieuzer aandeel in op. Terwijl hij in ons eigen verdedigingsgebied een verdwaalde bal had afgevangen en zelf in goede uitgangspositie stond om de bal tactisch uit te kicken, speelde mijn leeftijdsgenoot mij de bal aan. Nou weten we allemaal dat Rob zich nog liever mét bal de grond in laat lopen, dan dat-ie ‘m afspeelt naar een in scoringspositie staande medespeler. En nu speelde deze Rob naar mij, een simpele, verdwaalde wing, in uitzichtsloze positie, terwijl Job aan de kant maar stond te brullen: “NIET DOEN!! NIET DOEN!! NIET DOE-HOEN!!”. Na behendig de bal gevangen te hebben (het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan), was ik toch danig in verwarring geraakt. Per slot sta ik wel bekend om mijn handjes maar niet om mijn loepzuivere ‘up-and-unders’. En om dat hele veld rennend mét bal over te steken, terwijl ik net van de warming-up was bekomen, lokte ook niet aan. Dus terugspelen op Rob dan maar. Mijn misschien door emoties vertroebelde blik moet er aan hebben bijgedragen dat ik de snelle Huub de Graaf over het hoofd zag en hij door een geslaagde interceptie de eerste try van de wedstrijd kon drukken.

Maar niet getreurd, de overmacht van Oud was overduidelijk, ondanks wat inspanningen van een qua leeftijd onduidelijke Griek/Belg die de gelederen van Jong probeerde te versterken (niet zo gelukt hè?). De tries van Oud waren van: Bob (met de lange benen), Mark Dekker en Job Volker. Deze schijnen mee te tellen mee voor de interne competitie. De situaties kan ik mij met geen mogelijkheid meer voor de geest halen. Uiteraard weet ik nog wel dat Oud deze wedstrijd heeft gewonnen, het is uiteindelijk 3 tries voor Oud tegen 2 voor Jong geworden. Ook heb ik geen idee hoe het zat met de conversies, een mens kan niet overal op letten en vandaar dat ik mij tot de essentie beperk. Bovendien heb ik de wijzigingen in de puntentelling van ons spelletje de laatste twintig jaar niet goed bijgehouden.

D’r waren wel wat pechvogels te tellen dit jaar. Soms veroorzaakt door het niét kunnen spelen van de wedstrijd, soms juist wél door het spelen van de wedstrijd. Bijvoorbeeld een beetje schlemielig maar vermeldenswaard is de gebroken neus die de altoos onstuimige Mark Dekker in de laatste minuut van de wedstrijd bij Jeroen van Bierhuizen veroorzaakte in een poging om de bal weg te slaan. Onze teammaat zal waarschijnlijk nooit meer dezelfde ‘looks’ hebben als vóór de wedstrijd (is dat eigenlijk erg?) Ook erg mooi (vanuit een bepaald gezichtspunt dan) was de dikke lip van Huubje de Graaf, knap van diegene die dat zo onopgemerkt heeft aangebracht.

Gelukkig kon Michel Hartong ondanks zijn ernstige blessure wel spelen maar was hij tijdens de wedstrijd erg timide, ook na de wedstrijd trouwens, mogelijk kwam dit omdat Bake I hem vol in zijn jeugdige nootjes had gemept voor de wedstrijd.….(was vast per ongeluk gebeurd want de Bakkertjes staan beiden bekend als zachtmoedige mensen). John Jilderda kon nog niet spelen vanwege een gebroken sleutelbeen, Jeffrey van Dalen wilde wel tegen zijn pa (Richard) spelen maar heeft nog een nog niet genezen gebroken arm (eigenlijk wat kinderachtig …)

Al met al een prachtwedstrijd. Oud was blij met de overwinning, Jong was blij met het pak voor de broek (ja ja, moet je je billen maar niet zo provocerend laten zien) en het publiek was ongetwijfeld blij met het spektakel dat weer te bewonderen was geweest. Nu maar hopen dat ik ook volgend jaar door de ballotage heen kom…..

John Pel

"Mean" Bob is duidelijk te weinig aangespeeld als winger... Zelfs de tegenstander was het daar mee eens