Piet Pijn

Hmmm.
dus aan mij de taak om iets over de nummer vier te schrijven. Dat is Piet Pijn. Piet Pijn is de Chuck Norris van ons pack. Andere spelers staan op het veld omdat Piet hen toestaat daar te staan (geldt zowel voor Gooi als voor
tegenstander).

Voor zover ik de scrum op de loose head kant kon aanvoelen was Piet essentieel om Beishuizen te ondersteunen. Daar bedoel ik niets lulligs over Beis mee, maar Beis zijn prop was zowel lelijk als sterk als goed in wat hij deed. Zoals wel vaker de laatste tijd was Piet ook hier weer actief in het
losse werk. Hier en daar een back van Cas, maar vaker nog de voorwaartsen werden vakkundig uit de sokken gelopen. Hier blijkt dat het podjes systeem redelijk werkt als we het ook spelen. (spelen lukt goed in relatieve rust, wat
minder als het spel vordert en we de situatie collectief moeten lezen).

Het mooie van Piet is dat je samen met hem met zijn tweeen een podje van vier kan
vormen. Omdat de hit goed is, wordt ook het securen van de bal gemakkelijker.
Ik heb dit zelf minimaal eens mogen ervaren. Als een soort verhaal in een verhaal (literaire stijlfiguur in de geest van eduard douwes dekker) moet ik ook nog Ralph Chansson zijn wedstrijd bezingen.

Na het contact en mede daaruit volgende voorsprong in de eerste fase van de wedstrijd was een
fris stel benen en dito hersens van Chansson meer dan welkom. Solide in de verdediging, mobiel en gemakkelijk in staat om de broertjes Stafford aan te voelen.

Samenvattend: Piet Pijn - de waterbuffel, Chansson, toch meer de
Japanse Steenhouwer. Beiden levensgevaarlijk en daarom ben ik elke keer weer
blij dat ze in mijn pack spelen.

Heren, het was gister wederom een eer om met jullie te mogen spelen.
Patrick Tuin

Bedankt Wouter

En
dan…….Wouter! Als hij een rol tape om zijn hoofd wikkelt dan weten we dat het
goed zit… de heren van Cas en het publiek ook. Wouter kreeg al staande ovatie,
of was het een soort westfriese hoon, terwijl de wedstrijd nog niet eens
begonnen was, nadat hij het publiek getrakteerd had op een paar salto’s,
koprollen annex judo worpen.

Maar zo slim als ze zijn in Castricum, ze hadden
beter kunnen weten. De kou zat nog in de benen en Wouter had alweer een try te
pakken. Men probeerde HEM nog uit zijn concentratie te halen door vanaf de
zijlijn en of publiek nog een bal op zijn achterhoofd te trappen maar daar
Wouter alleen maar om.

Verder met fantastisch tactisch line out codes, driving mauls, staddy 2e rij werk, etcetcetcetc had Wouter een waardevol aandeel in het spelverloop. En o wat zal hun scrumhalf een zware nacht gehad hebben nadat hij telkenmale door Wouter met zijn gezicht in de mud werd
geduwd.

Ik zou zeggen, Bulldogs, eat your hart out!!

Gooi 3 - USRC 2

Rob Houba verwoordde het al zeer treffend na de wedstrijd, met de wedstrijd van Oud tegen Nieuw nog vers in het achterhoofd waren wij Old Bones er zeer op gebrand om de jongelui te laten zien dat we ook een gehele wedstrijd kunnen volhouden. Met het aantreden van de Studenten uit Utrecht konden we ons geen betere tegenstander wensen. Met een gemiddelde leeftijd van ik denk 22 jaar, zelfs met een eminence grise (met snor) in hun midden, zou dit weer een potje buffelen worden. Daarbij kwam nog dat ons Eerste zo lief was geweest om de dag ervoor ons prachtige veld enigszins los te woelen zodat iedere stap die door ons gezet werd, althans dan spreek ik voor mijzelf, aanvoelden alsof we tot onze knieën in de mud wegzakte. Maar de sfeer zat er goed in en als een groep jonge hinden dartelden wij het veld op. Tot zover had ik nog goed zicht op het geheel.

Nu komt namelijk het lastige gedeelte, want als 2^e rijer een verslag te schrijven van wat er op het veld gebeurd is vrij lastig. Ik zal een korte uiteenzetting geven wat er zich binnen mijn blikveld afspeelt. Te beginnen met een scrum. Ik zit met mijn hoofd tussen HH (kan nog wel eens last hebben van zijn darmflora) en een prop (wil ook nog wel eens last hebben van zijn darmen). Vandaag was het ook nog zo dat meeste van de scrums opgebroken moesten worden dus eerste uitputtingsslag. Op het moment dat de bal de scrum verlaten heeft heeft driekwart dit nog niet door dus blijven we lekker nutteloos doorduwen. De eerste, of zelfs meerdere fases missen we dan ook al. Mochten we als forwardsen betrokken zijn bij een actie dan eindigt dit meestal in een ruck waarbij je in het slechtste geval onderop ligt of eindigt met je gezicht in het zand. Tegen de tijd dat je weer op beide benen staat dan heb je wederom een aantal fases gemist. Idem, gelukkig wel in mindere mate, geldt dit ook voor de line out. Daarnaast, en dit geldt mogelijk alleen voor mijzelf, hangt na een minuut of 5 mijn tong op mijn voeten dus voordat ik uit 1 der voorgaande situaties verlost ben is het eerst happen naar adem.

Wel was duidelijk dat wij 1 der Rugby principes voor de volle 100% naleefden en dat was teameffort! Iedereen was zeer gefocussed, zowel forwardsen als driekwarten. Er was letterlijk geen doorkomen aan voor Utrecht, op 1 foutje na waardoor zij 5 puntjes op het scorebord hebben weten te toveren. De conversie werd echter gemist dus het bleef dan ook bij die 5 puntjes. Voor ons echter wel het teken om er nog een schepje bovenop te doen waardoor wij daadwerkelijk een onneembare vesting waren geworden. Het enige was dat wij niet echt aan aanvallen toekwamen, wat echter wel het geluk was voor Utrecht anders was het score verloop heel anders verlopen. Nu konden we nog met opgeheven hoofd de rust ingaan door een benutte penalty kick van Ralph Wisse waardoor de ruststand 3 – 5 was. De tweede helft zou het gaan gebeuren! We hadden nog een troef achter de hand, namelijk onze good old Robbie Pel. Aanvallend werden we hierdoor sterker en na een aantal wervelende fases en een weergaloze run van Arjen werd er door hemzelf een mooie try gedrukt. Helaas zag de ref het echter anders en wilde hij nog even de spanning erin houden dus try werd afgekeurd. Maar er was geen ontkomen meer aan voor Utrecht en de druk werd door ons verder opgevoerd. Door goed forwardse werk kon Pellie toch nog snel een try drukken dus 8 – 5. Conversie werd gemist. Hierna moest onze aller Pieter D het veld verlaten met loshangende vingertjes. Hopelijk is hij er weer snel bij. Bij mij was inmiddels het licht uit dus was het slepen van de ene naar de andere actie. Toch gingen we nog op de laatste krachten door en na een scrum in 22 m van Utrecht roken we kans om er definitief eroverheen te gaan. Helaas verloren we onze eigen scrum echter was het Pel wederom gelukt om Utrecht toch de bal te ontfutselen en zijn tweede try te scoren. 13 – 5 wat meteen de eindstand bleek. De rest van de wedstrijd ben ik nog alleen nog maar opzoek naar het zuurstofmasker geweest dus was blij toen het laatste fluitsignaal klonk.

Al met al kunnen we toch concluderen dat de Old Bones de club weer getrakteerd heeft op een mooie zondagmiddag!

Kus,
Motm. Piet Hein Govers

Juliette & PietHein hebben een zoon!

PietHein: Afgelopen woensdagmiddag (9/6) is om 13.30u onze zoon geboren, Jack Julius! Jack woog toen 3160 gr (inmiddels al meer) en dat na slechts 36 weken en 4 dagen. Vanwege vroeggeboorte en onstuimige zwangerschap verblijft Jack en moeders voorlopig nog in het ziekenhuis (was AMC en is inmiddels Ter Gooi).

barre tijden

Barre tijden

Zondagochtend hebben vijf 3e teammannen de winterse hel getrotseerd. Met hun stalen rossen (alu/carbon eigenlijk) hebben deze dappere dodo's de elementen getrotseerd.

Wie waren deze helden? Nu, dat waren: Mark D.op een hagelnieuwe fiets, Piethein G. met een hagelnieuwe achterband, Martijn H. met blauwe kuiten, Bake met snelhechters en last but not least Bommel van Oudeknie tot Cranckstelspie.

Er was ook nog iemand die ons dit avontuur schijnbaar niet gunde want de fiets van Mark was gesaboteerd. Doch wij lieten ons hierdoor niet uit het veld slaan en met behulp van onze boorduitrusting konden wij het euvel (doorgezaagde ketting) snel verhelpen. Nadat ook de zijwieltjes waren gemonteerd kon was Mark weer blij.

Martijn was zo verstandig om met blote kuiten te gaan fietsen zodat je de blauwe verkleuring goed kon zien.

Piethein heeft tot 2 keer toe de wet van de zwaartekracht toegepast en met succes. Na zeker 20 minuten door de kou te hebben geploeterd kwamen we bij een manege uit waar we even moesten stoppen om warme chocomel te drinken.Affijn het was een barre tocht maar we hebben wel genoten. Bake ging solidair met Piet ook nog maar een keer onderuit.

Ja mannen, wij trainen gewoon door zoals je ziet.

Nemen jullie dan nog maar een kerstkransje.

Groeten van Bake.

PietHein, Ralph

Piet Hein Govers - ons voormalig teammaatje (nu 2e :-( ) is vandaag (38) 6 mei geworden. Van Harte.

F.F. is kampioen

Heren heren, het seizoen is nog niet begonnen of Frans Frakking heeft de eerste Hoofdprijs alweer binnen. Het heeft hem ongeveer 50 jaar van zijn leven gekost maar dan heb je ook wel wat. Het werkt namelijk zo, als voor ons allen het seizoen voorbij is dan gaat die oude ros beginnen aan zijn trainingen.Begeleidt door zijn trouwste supporter JOL die hem voortzweept en over de wallen jaagt, traint hij zo hard om de eerste 2 zomertrainingen voor op te lopen. En waar hij de eerste 15 jaar van zijn leven onbewust aanbegonnen is komt er na die 35 jaar bewust trainen uit. Moest ik, Arlo mijn meerderen erkenen in Frans Frakking. Mijn letterlijke woorden waren dan ook, ga maar Fransie, jij heb dit keer gewonnnen. Verder hebben onze rug nog gezien Piet-hein turbo diesel, Hans overtijd,Joop louw bierzeiker (bst-er), Mark de barkrukjogger, Ralf halfsnel.

Tot donderdag, Arlo.

De grote ronde van 't Gooi is gewonnen door... de dames

zondag fietsdag

De kop is eraf, zondag eerste tour de Gooi gereden, voor de fietsers onder ons Parijs – Roubaix of te wel, de hel van het noorden was er niets bij. Alle colletjes zijn genomen en overwonnen. Bake II reed fier aan kop (hadden ook niet anders verwacht van deze tour meister), Martijn Bremmer had voorafgaand aan de rit al de geweldige smoes dat hij thuis per ongeluk al het olie uit zijn remsysteem had laten lopen en gaat nu door het leven als Martijn de Bremser. Wel petje af voor deze man, zonder moeite en remmen nam hij iedere afdaling als een beroepsrenner. Thijs Boefje heeft van mijn bonuspunten bij AH een fiets aangeschaft inclusief airbag (voor onder de billetjes) en een standaard?? Hij heeft al aangeboden dat hij voor de volgende keer de fietstassen aanhaakt en de lunch verzorgt. Martijn H had gehoopt onderweg nog dames tegen te komen, want had zich voor de spiegel een uur lang staan opdoffen maar zag er dan ook zeer gelikt uit. Alleen jammer dat hij pas om half vijf in de ochtend zijn bed in viel zodat het grauwe gezicht wat hij op had (en de walm welk uit menig gat ontsnapte) weer een hoop te niet deed. Hij kreeg zodoende louter en alleen aandacht van een paar nordic walkers. Een paar minuten na het vertrek werd al het natuurschoon opgeschrikt door een hels kabaal waarbij menigeen verschrikt naar zijn wielen keek maar dit bleek mevrouw Bake II te zijn, die haar winterlucht uit de longen liet ontsnappen. Ondergetekende had alleen te kampen met een verbogen zadelpen (dit zal niemand verrassen) en werd onderweg ook nog eens aangevallen door een hondsdolle kruising van een poedel en een rottweiler (evenals Thijs trouwens dus maak uw borst maar nat as donderdag). Al met al, er zijn geen gekke dingen gebeurt.

De bedoeling is dat we tot aan het volgende trainingsseizoen dit iedere zondag gaan volhouden. Verzamelen om 10.00u aan Martijns stamtafel op de Tafelberg.

Gr,

PietHein

Zondag fietsen

Gents,

Voor wie meegaat, morgenochtend om 10.00u verzamelen op de Tafelberg aan Martijns stamtafel.

Gr,

PietHein

Verslag Tournooi Etten Leur 3e team

Voor de meeste Nederlanders betekent eerste paasdag, 23 maart, gezellig bij familie zitten en eieren kleuren. Anderen gaan liever een potje Rugbyen; bij voorbeeld op het paastoernooi bij REL in Etten-Leur. Teammanager Frans was er weer in geslaagd om een (bijna) volledig team te verzamelen, waarbij enkele 2e team spelers dankbaar van de gelegenheid gebruik maakten om mee te mogen spelen met het derde (Casper, Wilco, Kevin, Robbert en Twiggy: bedankt!). Van het derde meldden Rob Ackers, Piet Hein, Jan Willem, Job, Nigel jr., Martijn B., Maron en ondergetekende zich. Persoonlijk was het voor mij een spannende dag aangezien dit mijn eerste rugby wedstrijd ooit zou worden…

De zondag was werkelijk prachtig in het zuiden. Een koud zonnetje, afgewisseld met verfrissende sneeuwbuien maakten de omstandigheden welhaast perfect. Het geheel vierkante REL veld, pittoresk gesitueerd tussen de nieuwbouwwoningen en lichte industrie, was geheel vrij gemaakt; de varkens waren van het veld en op stal gezet. De goalpalen, die verdacht veel overeenkomsten vertoonden met het model straatlantaarns in Etten-Leur, waren weer fleurig wit geschilderd.

Tijdens de uitgebreide briefing bij aanvang van de eerste wedstrijd door Captain Job, bleek dat wij toch nog een man tekort kwamen. Als bij toeval, ontdekte Frans op vrijwel hetzelfde moment een verward uitziend individu, die onrustig voor het toegangshek heen en weer drentelde. Intuïtief bood Frans deze Belg onmiddellijk een plaats aan in ons team. Pas na afloop van de wedstrijd bleek hoe lichtelijk geniaal deze zet van onze manager was geweest. De ‘aanvliegbelg’ bleek professional geweest te zijn in Roemenie(!) en tevens de enige speler van ’t Gooi die deze dag een try realiseerde. De jarenlange ervaring en scherpe ogen van Frans bleken wederom onontbeerlijk.

Het toernooiconcept was helder en duidelijk: alle deelnemende teams spelen tegen elkaar in series van 7 minuten per helft. In totaal bleken 6 teams aanwezig, onder andere uit Engeland, Italië en Nederland. Na 6 wedstrijden zou de winnaar bekend zijn; een finale was niet nodig.

De wisselende samenstelling van het team, de hoge luchtvochtigheid en de noodzaak om krachten te sparen voor de laatste competitiewedstrijden, hadden de volgende uitslagen tot gevolg:
1. ‘t Gooi 3 – REL : 0 -19
2. RC Essen – ‘t Gooi 3 : 3- 5
3. ‘t Gooi 3 – Breda : 0-7
4. ‘t Gooi 3 – Gran Sasso : 0-7
5. Nottingham – ‘t Gooi 3 : 14-0
6. ‘t Gooi 3 – Finchley : 0 -12

Walter van der Mast, een oude bekende van een aantal Gooi spelers, bleek het inmiddels te hebben geschopt tot voorzitter van REL. Tijdens de dag werd Walter’s veelzijdige inzet duidelijk: als tegenstander bij REL in de eerste wedstrijd, als invaller bij ‘t Gooi 3, als fly-by streaker en invaller bij het Engelse Finchley team in een wedstrijd tegen ’t Gooi (dank voor mijn medespelers die bij deze gelegenheid demonstreerden hoe een naakte tegenstander laag te tackelen, zonder intiem contact te maken met diens edele delen) en als representatieve voorzitter van een gezellige Brabantse rugbyclub. Overigens kwam Robbert Buys ook nog even buurten in Etten Leur om het team verder aan te moedigen.

De tweede wedstrijd tegen RC Essen startte verwarrend; wij hadden ons voorbereid op een gedisciplineerd spelende Mannschaft uit het Ruhrgebied, maar het team bleek een net gestarte club rugbyers uit Essen België. Zoals gezegd scoorde onze aanvliegbelg in deze wedstrijd de eerste en enige try. Kevin moest helaas geblesseerd het veld verlaten.

Tegen Gran Sasso bewees Jan Willem de effectiviteit van verbale middelen. Ergens onder 6 Italianen liggend ontving hij een onvriendelijke vuist in zijn gezicht van een corpulente, bebaarde Italiaan. Dit was de gelegenheid bij uitstek om zijn vaak geoefende Italiaanse zin naar het hoofd van de tegenstander te slingeren; inhoud bevatten de woorden ‘Moeder’, ‘Hoer’, ‘Op het plein’, ‘in een auto met beslagen ramen’. Resultaat: de corpulente Italiaan trok zich terug uit de wedstrijd.

Na afloop van het toernooi werd ik, tot mijn blijde verassing, door onze Captain verkozen tot ‘Man of the Match’. Tijdens de derde helft hebben een aantal van ons zich prima vermaakt (de rest was al richting het noorden vertrokken). Jan Willem integreerde verder prima met de locals en stal zelfs de show door een jive met de Italiaanse vriendin van een van de San Grasso spelers.
Wellicht een geluk bij een ongeluk dat JW de juiste Italiaanse woorden voor ‘spread your legs’ vergeten was. Gezien de zeer zuidelijke ligging van San Grasso zou onze hooker waarschijnlijk onderdeel zijn geworden van de cementen fundamenten van het nieuw te bouwen San Grasso Rugby stadion of op vissafari zijn gegaan met loden schoenen. Na een prima diner in Breda keerden wij heelhuids terug naar Naarden.

Berend de Jong

Beste Piet-Hein, kaal zoals ackers is overdreven maar hier mag wel wat vanaf...

‘t Gooi – Rush (5-26)

Na de farce tegen West-Friesland van vorige week stonden 20 gemotiveerde spelers te trappelen in Naarden om de koploper in onze poule Rush uit Schagen te spelen. Plezier en eerherstel dat is waar het om draaide deze middag. Dat het een lastige pot zou worden wisten we Rush heeft een relatief jonge ploeg met fitte en snelle spelers. In de eerste helft hielden we met sterk spel in de voorwaartse de tegenstander redelijk op afstand.

Een jammerlijk misverstand na 10 minuten leidde tot een balverlies en Rush kon uit een break de score openen 0-7. De verdere eerste helft begon het spel steeds sterker te worden van ’t Gooi. We hadden zelf duidelijk veld overwicht en Rush kon nauwelijks nog echt gevaarlijk worden al moest Mike nog wel een try saving tackle maken na weer een break vanaf de middellijn.

Het blijkt dat we nog steeds erg zwak zijn na balverlies vanuit een aanvallende situatie. Het positie spel verdient nog wat meer aandacht binnen het derde team.

Vol goede moed begonnen we aan de tweede helft richting clubhuis. Echter als snel strafte het alert spelen de Rush de eerste fout af en stond de 0-14 op het bord. Snel echter kwamen we weer in ons vertrouwde ritme. Goede rucks werden opgezet door Piet Hein, Dick en Job en ook in de driekwarten werd er sterk gelopen door Martijn Heijning en Nick Lakeman.

Een goede break van Mike die snel werd opgevolgd met goed support kon via een pick en go worden afgerond met een Try van Wouter juist bij de hoekvlag op de lijn. De eenvoudige conversie werd jammerlijk gemist door Peter en de score bleef 5-14. Helaas moest Mike door zijn actie geblesseerd het veld verlaten.

Van verzwakking was bij het spel van Rush zeker geen sprake ze bleven stug verdedigen en aanvallen van ons werden goed gestopt. Toen door wat omzetting de structuur iets wegviel kon Rush nog twee maal profiteren een liep uit naar 5-26. Al met al een verdiende overwinning voor de Rush. Maar ook bij ’t Gooi heerste tevredenheid we hebben laten zien dat we met veel plezier en de juiste instelling in het veld ook sterke tegenstanders in de poule het heel lastig kunnen maken.

Dat Mark van Eijk de Wedstrijd goed leidde bleek wel uit gegeven dat Rob er slecht een keer heel kort over heeft gedacht iets tegen te Ref te zeggen (waarschijnlijk om hem te bedanken voor zijn goede leiding).

Omdat een goede wedstrijd spelen, een snel biertje drinken en een stukje over de wedstrijd schrijven blijkbaar een te grote opgave is voor velen werd ondergetekende wederom benoemd tot man van de wedstrijd.

Wouter

ARC 2 – ‘t Gooi 3: (15 – 10)

Op een zonnige dag in september waren we vol goede moed afgetogen naar Amstelveen.
Sinds kort is het 2e van ARC in onze poel ingedeeld, helaas heeft die club kennelijk wat problemen om het personeel bestand op niveau te houden.
D.w.z. alles is relatief het bleek een goede volwaardige tegenstander te zijn met een behoorlijke dosis gelouterd bloed in de gelederen.

We begonnen de eerste 10 minuten goed, fel in bal winning en verbleven dan ook voornamelijk op de helft van de tegenstander.
Ongeveer 10e minuut: balbezit in hun 22 en met een mooie push-over (walk-over) was ’t geloof ik Piet-Hein die naar beneden viel en de punten zeker stelde, 5-0. Kick ging mis, nog wat te weinig geoefend dit jaar.

Toen was de beurt even aan ARC en een strafbal werd snel naar de wing gebracht en helaas kon die t afmaken. Kick ging mis, was wel weer een moment dat we wakker geschud werden.

Wij weer aan de beurt en ook nog in de eerste helft konden we een mooi snel ingebrachte bal van Rob Pel via Mike vd Bosch – voor het gemak werd ondergetekende maar overgeslagen – bij speedy Bob Peelt brengen die t mooi afmaakte. Kick was goed te doen, maar had te weinig krijt aangebracht dus die stierf ook weer in schoonheid.

Daarna een periode van rommeligheid waarbij, ook nog voor rust, door een misverstand (iets harder “mine” roepen jongens ) pakte weer die vermaledijde Chris van de tegenstander de bal op en legde hem tussen de palen. Niet te missen kick dus 12 - 10 was de ruststand.

Kon dus nog alle kanten op maar allengs werd wel duidelijk dat we wat meer moeten oefenen op ingooien en fitheid.

Moet ook gezegd worden dat eerder genoemde Chris veel werd aangespeeld en heel goed kickte waarmee moeizaam gewonnen terreinwinst vaak werd teniet gedaan.
Was ongeveer midden 2e helft dat C een hele mooie drop-goal maakte: 15 – 10.

We deden nog wat terug, af en toe net even pech, dingen die net wel zouden lukken als we fitter zouden zijn, maar a la, toch een fijne wedstrijd gehad, bleef dus 15 – 10.

Pechvogel van de dag: Arthur van V tot V, brak z’n neusbeentje en die staat nu dus scheef.
Graag uw geldelijke gaven t.b.v. Arthur aan de Bierman van t derde zodat we met z’n allen op zijn gezondheid kunnen toasten !

Nog een slotopmerking: enige speedies, voor goede of minder goede reden waren wel erg snel weg waarmee de 3e helft eigenlijk niet gespeeld is. Dit is niet de bedoeling, laten we daar op letten en indien nodig elkaar daar op aanspreken.

Man of the Match: Piet Hein Govers

Peter Lakeman

3de training 3de team 20/7; we worden al bijna fit

Gentlemen,

Training nummer 3 zit er alweer op. Verslaggever en stichter van het
lijstje van Voorst is even op vakantie dus vandaar een verslagje van mij.
Wederom een goede opkomst (9 man), zeker gezien het vakantieseizoen.

Eervolle vermeldingen werden er gehaald voor, tijdens en na het rondje
Vesting (met sprints, sit-ups en push-ups) door:
Arjan K: 0,1 punt extra voor de aankoop van nieuwe loopschoenen. Helaas 0,5
punt aftrek voor het chronisch afsnijden van het parcours.
Eric L: 0,1 punt extra voor goed gedrag en het toegewijd deelnemen aan de
oefeningen.

Bonuspunten voor Piet Hein en Frans F voor aanwezigheid bij 3 opeenvolgende
trainingen.

De competitie is nog volledig open; dus sluit je aan op donderdagavond al
is het maar voor het flesjesbier na afloop.

Mike vdB

zomertraining

Er is mij niet gevraagd een trainingsverslag te schrijven en als fervent 3e team speler doe ik dat dus niet.

Vanwege een beetje laat komen (hardloopschoenen vergeten) heb ik de eerste 5 minuten moeten missen maar na een kort sprint van Clubhuis naar de afslag Naarderbos had ik de andere helden snel ingehaald.
Onder de bezielende leiding van Arlo hebben we allerlei vreemde oefeningen gedaan waardoor je spieren ging voelen waarvan je het bestaan niet kende.
Het meer iets van Ministery of Silly Walks. Maar zeker leerzaam. Jammer was het dat Arlo snel moe werd en daarom niet het grote rondje (via Valkeveen) wilde doen.

Maar toch: handen op elkaar voor onze nieuwe conditie-trainer.

Moe maar voldaan en met de wetenschap dat de tegenstander (de man met de hamer) toch sterker was hebben we toch nog een goede derde helft getraind.

Man of the training: Piet Hein Grovers, die door een sneaky actie als eerste een smal pad wist in te slaan en daardoor 300 meter aan kop wist te blijven.
Eervolle vermeldling voor Mark v Eyck. die na 10 meter (of was het al bnij het omkleden?) al last had van een zweepslag maar toch de gehele training heeft afgerond.

Daardoor ziet ons trainingspuntenklassement er als volgt uit*:

Piet Hein Govers Man of the training 1 + 1 = 2
Mark van Eyck Eervolle vermelding 0,1 + 1 = 1,1
Mark Dekker - 1
Frans Frakking - 1
Arlo Vlaar - 1
Jeroen Beishuizen - 1
Martijn Heijning - 1
Martijn Bremmer - 1
Eric Luteijn - 1
Ralph Jansen - 1
Arthur van Voorst 0,95 (te laat)
Richard Vlaa 0,02 (alleen bieren)
Nigel Laidlaw 0,01(veeels te laat en alleen bieren)
Rest 0 points

* 1 punt voor aanwezig zijn

Arthur van Voorst

Piet Hein is vandaag 36 geworden. Van Harte