


Het derde team is een bonte verzameling van oncebeens, shouldbees en wannabees van Rugbyclub 't Gooi - Het putje van de club waar iedereen uiteindelijk naar toe vloeit !
Mannen,
Moest er aan geloven, aangename verassing met goed gezelschap, mooie woorden en een prachtig kado waar Els en ik na onze motor giro d’Italia eens goed van gaan genieten.
Geweldig !
Mede namens Els hartelijk bedankt en tot binnenkort.
Peter Lakeman
De wedstrijd begon al op donderdagavond tijdens de training. Grote opkomst, geconcentreerd werken en goede oefeningen onder leiding van Mark en Hans H. Maar het belangrijkste: de collectieve gedrevenheid om te winnen. En daarnaast natuurlijk af en toe een demonstratie van de unieke en briljante manier waarop we soms de meest eenvoudige patronen in korte tijd volledig om zeep konden helpen. We blijven het derde, natuurlijk!Op zondag konden we beschikken over een brede selectie, mede dankzij de zeer welkome aanwezigheid van Roy, Gus, Chuck, Sven en Thomas. Dat een aantal spelers niet in de basis zou starten of misschien helemaal niet aan spelen toe zou komen werd zonder morren geaccepteerd. Zoals Nigel zei: We play to win!!
We begonnen en we begonnen goed. Soeverein aan de bal, spelend met overzicht en direct dominant op de helft van Waterland. Al snel hadden we de eerste try te pakken door een actie van Chuck na een big scrum in hun 22. Lekker, dat voorstaan. Moeten we vaker doen!
We bleven sterk spelen, waar sommige tegenstanders wat minder goed tegen konden. Tenminste, dat gevoel had je zomaar kunnen krijgen bij het zien van sommige acties. Volgens mij zijn er afgelopen zondag meer kaarten voorbij gekomen dan in alle wedstrijden die we hiervoor gespeeld hebben gecombineerd. Wel zonde, maar aan de andere kant ook een voordeel, want wij lieten ons niet gek maken, zij wel en wij bleven daardoor in ons eigen spel en konden al snel een tweede try, van Roy deze keer, noteren. Ik weet zeker dat er één tegenstander is die zich nog wel eens af zal vragen waarom hij uit de dertig Gooi-benen waaruit hij kon kiezen om op te stampen juist die van Roy uitkoos. In elk geval bleek dat de paal echt stevig in de grond staat.
Met 10-0 de rust in (helaas, twee conversies gemist) en na de rust vrolijk verder. Weer sterk aan de bal, voortdurende dreiging en geen moment in gevaar. Al snel een derde try, weer van Chuck, en vlak voor tijd de vierde van Eric L. op royaal en onbaatzuchtig aangeven (en dat moet je echt heel letterlijk nemen) van Sven. De conversie ging deze keer wel goed, dus einduitslag 22-0. Overigens is het niet zo gek dat de conversie niet altijd is gelukt. Wisse liep met die kleine beentjes van hem drie keer zo veel als iemand die in de Efteling wel in de Python mag, dus die bal kwam gewoon niet altijd zo ver als nodig. Maar dat is helemaal niet erg, want de Beul van Bussum bracht met zijn mooie passes en acties meer dan genoeg.
Kort samengevat hadden wij de hele wedstrijd de controle en zijn we geen moment in gevaar geweest. Al denk ik wel dat het een andere wedstrijd was geworden als Waterland in de eerste helft bij een stand van 5-0 met hun penalty voor de palen waren gegaan in plaats van de bal hadden gespeeld, en ze wat zuiverder waren geweest in de eindpassing. Ons baltempo was akelig hoog en zuiver, elke speler deed wat hij moest doen en ik kan me geen moment van zwakte in de wedstrijd herinneren.
De toeschouwers moeten echt hebben genoten van deze mooie pot. Onze eigen teamgenoten, op het veld en langs de lijn, gaven allemaal alles wat ze hadden, en meer. Echt respect en trots op de Mannen die zonder morren accepteerden dat ze een halve (Eric L. en Rob) of helemaal geen wedstrijd zouden spelen (Marc, Robbert). Klasse, kerels!
Voorwaartsen Dorre, Nigel, Dench, Patrick, Jansen (mijn man of the match), Wouter, Roy en Sven hebben gevochten, geen centimeter gegeven, geen seconde verzaakt, waren overal, hebben de meeste en in elk geval de belangrijke scrums gepakt en zich geen seconde gek laten maken door de tegenstanders. Het was een eer om er met jullie te mogen staan! De drie kwarters natuurlijk allemaal mooi, briljant en met hoofdhaar, maar met name snel, gevaarlijk en doeltreffend. Berend was weer balvast en eager als altijd, Wisse verzorgde met z'n onnavolgbare en vaak ook onvoorspelbare acties voor verwarring bij de tegenstanders (en soms ook bij wat Gooiers) en Gus was met z'n rushes, kicks en geweldige tackles een cruciale schakel. Verder hield Chuck in de eerste helft de verdediging perfect dicht hield, maakte twee try's, zorgde voor instant paniek bij de tegenstander en ging er in de tweede helft een paar keer zo hard vandoor dat we even bang waren dat we hem in de vesting moesten komen ophalen. Houba viel foutloos in (ik heb het nu over het invallen op zich). Zonder dollen (want dat doet hij zelf wel), Rob hield de verdediging foutloos dicht en liet bovendien zien dat je soms moet stoppen met twijfelen tussen kicken of lopen, het liefst vlak voordat je het daadwerkelijk tegelijkertijd wilt gaan doen. Bambi was weer ouderwets sterk aan de bal, Thomas zorgde voor gevaar en snelheid, Peter "Il Commandante" Lakeman nam zoals het een goed captain betaamt het voortouw (en liet zich als een goed vijftigjarige betaamt ook op tijd wisselen) en Eric L. stond er alsof hij nooit een helft was weggeweest (en kreeg terecht een publiekstry). Mark van E. en Robbie Pel moesten er veel te vroeg af met blessures, maar hadden in hun speeltijd wel meteen laten zien dat ze er waren.
Het was een wedstrijd waarop je echt trots kunt zijn. Als speler, als teamgenoot en als Gooier. En het was een wedstrijd waarvan je echt kunt nagenieten. En dat moeten we allemaal doen ook!
Tenslotte hebben we ons gedurende de hele wedstrijd geen seconde bezig gehouden met de oude traditionele "een derde team is pas een derde team als er goed gescholden wordt" hobby. En nu houden we daar verder over op en gaan we volgend seizoen door op de weg en in de sfeer die we tegen Enschede en Waterland hebben ingezet!
Als laatste ere wie ere toekomt: Roy, Gus, Chuck, Sven en Thomas, jullie waren cruciaal in de wedstrijd en voor de overwinning met jullie inzet en drie en een halve try uit vier. Onze grote dank daarvoor!
Mannen van het derde, met grote dank en trots dat jullie mij Man of the Match hebben gemaakt kijk ik terug op Waterland thuis en verheug ik me erop om met jullie een hoop pret te gaan maken, op ons Toernooi en zeker ook volgend seizoen, gewoon waar we thuis horen: De derde klasse.
We hebben het gered!!!!!!!
Groeten,
Bierhuizen
Striemende regen en windvlagen wekten ons zondagochtend 8 maart 2009. Het Derde team bereidde zich voor op een lange natte wedstrijd tegen URC in het hart van Neerlands nieuwe bruisende centrum…Leidse Rijn. De kleedkamers hadden de ideale grootte voor een volledig sevens team; zeer klein dus. Als je de lege bouwgronden rondom het veld wegdacht, viel het eigenlijk best wel mee. Het was tenslotte wel een rugbyveld met echt gras waar wij op mochten spelen. Ons Derde team werd deze dag behoorlijk compleet afgeleverd; een aantal spelers van ons tweede team zelfs in reserve voor de 2de helft. De eerste helft startte met een harde wind over lengteas van het veld. URC had vol de wind in de rug en gebruikte dit handig met vervelende kickjes over onze verdediging. Peter L. wist als full back een aantal aanvallen te stoppen; maar kon het niet alleen. Helaas resulteerde dit in een aantal try’s tegen. Ook in de scrum stonden wij continu onderdruk Eindelijk, in de 39ste minuut keerde het tij met een mooie rommel-try door Wouter. Wisse maakt een werkelijk onmogelijke conversie.
De tweede helft werd gespeeld in een prachtige warme lente zon. De wind blies stevig in de rug en ons spel verbeterde navenant. De versterking van ons tweede team arriveerde, nadat ze in Naarden RC Castricum er flink van langs hadden gegeven. Toch kregen wij vrijwel gelijk een try tegen. Vervolgens, na een leuke actie vanuit de driekwart lijn scoorde Nigel een try. Wisse maakte intiem kennis met een speler van URC, waarna hij een diepe soul-search startte. Pas onder de douche kwam hij weer wat bij zijn positieven en kende zijn gelukkig eigen naam weer…Thomas Auping viel in en wist even later te trakteren op een try. De Gooi scrum liep beter en we begonnen iets beter te spelen. Micheal Vink maakt zijn rentree na vele jaren afwezigheid. Hij deed dit onder andere met een heerlijke tackle –hard op het lichaam, 30 cm terug en dan stukje vliegen, tot de landing (auw J). Onze URC vriend zal er nog lang over nadenken.
Derde helft werd gevierd in de locale vinexcantine. Zeer fraai voor wie van holle ruimtes, beperkte aankleding, en weinig URC spelers houdt. Gelukkig mochten wij een biertje drinken en vieze liedjes zingen, zodat wij deze wedstrijd weer snel konden vergeten.
Berend
Was nog vergeten te vermelden dat Arthur vVtV wederom zich heeft gespaard, geofferd om ons in goede banen te leiden.Heeft hij heel goed gedaan en ook zeker mede dankzij hem dat we een sportieve Rugby wedstrijd hebben gehad.
Arthur om het in een woord te zeggen “chapeau”’ (zoek maar op in Belgisch woordenboek wat dat betekent ).
Peter L
Wedstrijdverslag Gooi 3 – Hilversum 2: 0 (oei) – 67
Meeste mensen schijnen rond deze tijd van het jaar carnaval te vieren, maar niet het 3e team, wij hadden een lokale derby te spelen.
Hilversum heeft momenteel wat te weinig spelers om een 3e team op de been te houden en kennelijk is het 2e team om een of andere reden in de derde klasse beland. Groot verschil als het 1e team – net als ons vlaggenschip – om de toppositie van de Nederlandse competitie speelt.
Om de reserves wat speeltijd te gunnen krijg je dan een wat rare situatie dat hongerige 25 jarigen tegen jawel zeer ervaren, maar wat breekbaardere, oudere jongeren spelen van rond de 50 of zo.
Maar goed, een rugbyer kan wel tegen een stootje en als je er niet tegen kunt dan moet je maar niet in het veld gaan staan. Na het maken van dit punt – denken voor het raken en kraken – zijn we enthousiast begonnen.
Eerste 10 min gingen heel voortvarend, werden zowaar de nodige scrums gewonnen en we speelden echt goed op balbezit. Konden ook wel de nodige meters pakken maar hadden wat moeite om tot in de 22 mtr van de tegenstander door te dringen. Door hard te werken konden we ook wat fouten opdringen bij Hilversum. Na 15 min werd de score toch opengebroken door Hilversum, creëren van extra man in de ¾ en via klassieke loop gaf ruimte aan hun wing die wel akelig snel was. Dat heeft hij de rest van de middag nog een keer of wat gedaan.
Bake II had wat last van een bij Nieuwe Gein opgelopen kwetsuur aan een zwevende rib en Nigel Laidlaw, net terug van de skipistes verving hem op de gebruikelijke duikbootmanier.
We tackelden voor wat we waard waren en hadden af en toe een leuke aanval opgezet, maar helaas geen punten. Moet zeggen dat ik beretrots ben op dit team hoe wij karaktervol Hilversum 2 tegenstand hebben geboden, zonder al te grote averij op te lopen. Tevens is het hier op zijn plaats te melden dat deze wedstrijd een van de meest sportieve potjes was die ik ooit tegen Hilversum heb gespeeld, meen ik echt. Stevig gebald van de 1e tot de laatste minuut, maar that’s it.
Nigel was overal, Berend de J., ontwikkeld zich uitstekend (speelt pas 1 jaar !) en zonder nou iemand te kort te willen doen, er was niemand die er de kantjes van afliep.
Citaat van deskundige toeschouwers “je kunt zien dat jullie (we) goed Rugby spelen en is leuk om te zien heb echt genoten vandaag” . Hilversum is echter een maatje te groot, te snel en hoort echt in een hogere klasse thuis.
3e helft was een uitstekende afronding van de middag, na streakshow van de Hilversumse MotM (Fleming ?!), tijd om de Gooise MotM in de spotlight te zetten en dacht dat dit Nigel zou moeten zijn.
Team dacht mij te verrassen en de hebben ze ook gedaan, mannen bedankt voor deze eer, wat hebben wij toch een geweldig team. Hilversum ging naar huis met de nodige Naardense vestingbitter te hebben (moeten) gebruiken en wat liedjes te hebben uitgewisseld.
Gooi 3: Wij horen in deze 3e klasse thuis en we moeten nog wat punten pakken, dat zal best wel lukken, dit team is nog steeds groeiende en we komen er toch nog steeds beter in.
Woensdagavond spelen tegen Castricum 3, inhaalwedstrijd. Aanwezig om 19.15, kick-off om 20.30 uur.
Als je niet kunt spelen probeer er toch te zijn om je maatjes te steunen.
Uiteraard is iedereen welkom.
Peter Lakeman, at your service en MotM

Hilversum uit, altijd lastig!Mannen, hier alvast een voorzet.... we waren met zo veel en ik ben geen olifant! Wie vult aan?
Wist je dat....
Martijn Bremmer korte sprintjes kan maken met bal. Eerst vanaf de 10 yard lijn (eigen helft) en later vanaf de eigen 22 yard lijn. Zoals ze dat in het engels zo mooi kunnen zeggen, “He almost ran out of legs!”. Mooie trys Martijn!
Nigel L. als flanker uitblonk met een paar zware tackles op die ene grote Waterland speler, veel ballen geripped (of heet dat nu pilferd?) en goede support,
Rob Pel weer z’n glibberige aal pakkje aan had, niet vast te pakken die man! Zelfs de Harlequin poppje was niet af te pakken,
Frans s’avonds straalde tijdens het optreden van de band. Frans, prima georganiseerd allemaal. Het was hartstikke gezellig. Volgend jaar zeker weer!
Jan Erber en Peter de Graaf weer lekker goed op dreef waren met de braai. Wie was die braai meister aan het eind?
Arthur en Mark zichzelf weer opgeoffered hebben om te fluiten. Ja, zonder refs kunnen wij niet spelen. Ons dank is groot,
Mike van de Bosch nog steeds van die 70’s pornoster lokken heeft,
De Lakemannetjes allebei met nummer 11 spelen???
Het verplicht is om als Foolback een kaal hoofd te hebben?
Dat het driede een aanleg voor 10-a-side heeft?
Het best wel leuk is als er zo veel spelers zijn op zo’n toernooi? Dan winnen we nog eens wat!