scrumboks tegen ons 4e

Waar ik dan niet achter kan blijven met een verslag van onze kant is dat dan hier bij deze. Wat we allemaal kunnen lezen in het verslag van de scrumboks is het feit dat er in de wedstrijd keihard gevochten is voor iedere meter, de volle 80 minuten!! Er was afgelopen zondag sprake van een echte rugby mentaliteit!

Iedereen heeft alles Gegeven wat ook terug te zien was op het veld, harde tackles, goede scrums en de ballen die in de driekwarten belandde zijn ook omgezet naar mooie dingen (op de interceptie na die je van mijlen er zag aankomen, mijn fout/onervarenheid op 10). Al met al hebben we met een voorwaartse driekwart lijn en een ijzersterke scrum en klasse pot neergezet!!

Hopelijk heeft het ziekenhuis bezoek van arthur niet geresulteert in een blessure, veel succes met herstellen, en kunnen we er zondag weer tegenaan! Heren bedankt voor weer een mooie zondag in 2012 en tot volgende week!

RC de Scrumboks versus RC 't Gooi

Eindstand 60-14

Een prachtig mooie rugbydag lag klaar voor RC de Scrumboks na een 3 weken rust.

RC 't Gooi als een van de oudste rugbyclubs in nederland vol met rugby tradities kwam op bezoek bij de Scrumboks in Tiel.

En wat een mooie rugby dag is het geworden.

De wedstrijd stond bol van echt ouderwets rugby met sportiviteit hoog in het vaandel. De oude rotten van 't Gooi waren ijzersterk

in de scrum maar moesten het inleveren tegen de gedrevenheid en de moed van de Scrumboks.

Enkele meters kregen de mannen van het 't gooi alvorens zij weer gestopt werden door de voorwaartse en de centers van de Scrumboks.

Enkele malen kreeg 't Gooi de kans om door te breken en een try te drukken waarna de conversies goed benut werden.

De Scrumboks speelden een goede wedstrijd. Tackles van Dennis van Gelderen, Sam de vries, Frank van Boxtel, Stefan Opic waren superieur.

De benjamin van het team Tom van Leeuwen deed zijn naam eer aan en vocht als een leeuw tegen de oude rotten uit het ´t Gooi.

Heel goed spelverdelen werd bewerkstelligt door Fly Half Alex Meeter welke de plek van Hans Meeter heeft waargenomen ivm blessures.

Spelverdeling waardoor het team de aanval goed kon opbouwen en centers en wingers hun weg vonden naar de try line.

Na 10 minuten was het Fabian van Straten welke de eerste try drukte. Na 15 minuten viel een tweede try door een spelcombinatie

tussen Alex Meeter en Marcel van den Brun. De conversie werd benut.

Derde try werd verzilverd door Adri boom welke vanaf het midveld een run startte en niet meer te stoppen was. Conversie werd weer benut door Marcel van den Brun.

Vierde try werd gemaakt door Mark van Baaren de full back van het team.

De oude rotten van ´t Gooi weigerden de Scrumboks uit te laten lopen en gooiden alles in de strijd om het punten aantal laag te houden.

´t Gooi was sterker in de scrum en met een scrumgevecht vlakbij de try line van de Scrumboks moesten de boks eraan geloven. Een tegentry met een benutte

conversie was een feit. 24-7

Alex Meeter en Sam de Vries vormden samen met man of the match Stefan Opic een sterk centerveld. Intercepties van de bal tijdens spelsituaties van ´t Gooi

was een sterk punt van de heren in deze wedstrijd. Hierdoor kon de bal terecht komen bij wingers als Niels Hooykaas, Fabian van Starten en Ruben van der Meer welke

de weg naar de try line vonden.

Frank van Boxtel kreeg het weer voor elkaar als flanker een try te drukken door sidestepend de verdedigende linie van ´t Gooi te rennen. Helaas werd de conversie gemist.

De tweede helft begon door het taktisch plaatje van hoofdtrainer Hans Meeter goed met een try van Marcel van den Brun.

Toch door de zware scrum gevechten tegen de oude rotten vielen de boks wat terug. De organisatie in het team werd minder waardoor de boks harder moesten

werken om de stand veilig te stellen. Rob Rozema had de plaats van Mark van Baaren overgenomen als full Back en moest enkele keren hard ingrijpen om

een doorgebroken tegenstander bij de try line weg te houden.

Stefan opic wist uireindelijk door een solo run weer een try te drukken en de conversie werd benut door Marcel van den Brun.

Uit een verloren spelmoment van ´t Gooi wist Alex Meeter vanuit een interceptie met een mooie run al sidesteppend een try te drukken. De stand inmiddels 46-7

Weer kregen de mannen uit ´t Gooi de mogelijkhied om door te slaan en een tegentry te drukken. Stand 46-14

Vanuit een Line out maakte Alex Meeter een dummy beweging met Sam de vries en liep door naar de try line. De conversie werd benut. 53-14

Het speeltempo, zware scrums en tackels bleven op goed niveau. Beide partijen hadden zichtbaar zin in de wedstrijd en bleven strijden om punten.

Ingekomen nieuweling en sterke voorwaartse Dima Alkevich kreeg de bal aangespeeld van center Stefan Opic en walste door naar de try line en een try drukte.

De conversie werd benut door Alex welke de einstand op 60-14 bracht.

De derde helft werd als goed rugby traditie zingend en respectvol doorgebracht in het clubhuis van RC de Scrumboks.

Het was een heerlijke sportieve mooie rugbydag met dank aan RC ´t Gooi.

late tackle vol in de nieren

Heren,

Ik ben weer terug uit het ziekenhuis.

Na diverse onderzoeken wilden ze me daar nog 1 nacht ter observatie houden en dan morgen nog een keer controleren. Reden: beetje bloed in de urine. Oorzaak: late tackle vol in de nieren.

Ik heb ze dat maar uit hun hoofd gepraat omdat ik geen enkele behoefte had om te moeten overnachten in Tiel. Dat snapte de behandelend chirurg ook wel.

Voel mij nu weer redelijk maar ik denk volgende zondag maar even over te slaan.

Ik wil Berend en Erwin enorm bedanken voor hun inzet en steun.

Arthur

’t Gooi 4 – Waterland 3: 25 - 26

Een mooie herfstdag in november. Waterland thuis, altijd lastig maar wel sportief en gezellig.
Een mazzeltje dat het 1e, 2e en 3e niet (thuis) hoefden te spelen, konden we eindelijk weer eens
op een christelijk tijdstip de wei in. Met als groot voordeel: iedereen was op tijd.

Met wat reserves uit het 3e op de bank begonnen we te gemakzuchtig aan de wedstrijd.
De kick-off stuiterde op een Gooi-buik in de handen van een Waterlander, na een aantal rucks en slechte tackles meteen een try voor Waterland zonder dat wij de bal aangeraakt hadden (behalve die buik dan).
Iedereen had meteen het idee: oei, dit wordt lastig.
Het was duidelijk: Waterland is gebrand op een revanche (uitwedstrijd 15-0 gewonnen).

Tien minuten later door slecht tackelen wederom een try tegen. Tijd om wat terug te gaan
doen. Met de voorwaartsen goed druk gezet, een line-out gewonnen en met 10-mans push over de try-lijn.
Back in business, dachten we. Waterland dacht daar anders over: boem, weer een try tegen.
In de laatste 20 minuten van de 1e helft kwamen we meer in ons eigen spel, wat resulteerde in een penalty-try.
Ruststand 21-12. Wel achter maar nog niet verloren.
Alhoewel het niet allemaal verliep zoals we wilden behield iedereen wel de discipline om niet te gaan praten, niet tegen elkaar en niet tegen de ref (Luteijn).

De tweede helft liet een beduidend ander beeld zien, ‘t Gooi alleen maar in de aanval op de helft van Waterland. Een mooie simpele aanval: gewonnen line-out, snel naar de wing en scoren. Kwartiertje later: gewonnen scrum, mooi actie tussen Nr 8 (Allard) en fly-half (Wisse) en
ondergetekende mocht het afmaken. Eindelijk op voorsprong.

Bij Waterland rammelde het aan alle kanten, kwam ook door de vele wissels die ze toepasten. ’t Gooi bleef aanvallen maar wist het niet af te maken.
(Vlaar! Je moet vaker meespelen). Na nog een niet te missen penalty was de bijna-eindscore
25-21. Laatste actie: line-out, gewonnen door de tegenstander, een maul wordt opgezet in het try-gebied(!) van Waterland en ….. ze breken uit! Definitieve uitslag: 25-26. Klote, klote, klote! Wat een teleurstelling!

We hadden als team goed, gedisciplineerd gespeeld, zeker de 2e helft. Met een paar jonkies (Blair, Sander en Kars) die het zeer goed deden en die mij het idee en vertrouwen geven dat de 2e
helft van de competitie erg leuk kan gaan worden.

Mannen bedankt!

MotM + interim captain
Arthur

RC ‘t Gooi 4 - Pickwick Players 3

“Mooi weer, hard rugby en een goede derde helft gaan ons weekend tot een groot feest maken.“
Dat was het idee.

Het begon goed: mooi weer, hard rugby met meteen in de 1e minuut een try voor ons.
En het eindigde goed met een mooie derde helft met een leuke rugbyshow van het derde om naar te kijken.

Maar tussen de 1e minuut en de derde helft begon het snel minder te worden. De zon ging weg, het begon te regenen en van de gemaakte afspraken (rugbyen zoals op training geoefend) kwam steeds minder terecht. American-football-passes over 40 yards werden afgewisseld met mooie individuele acties van “hoe isoleer-ik-mijzelf” , “ik-doe-het-nu-even-anders-dan-afgesproken” en “waarom-naar-voren-als-het-naar-achteren-minder-moeite-kost”.

Het was dat de Pickwick-players een onervaren team hadden opgesteld, daardoor stond het met rust toch nog 40-0.

Met het uitvallen van Dorre viel ook de coördinatie enigszins uit. Door goed technisch fröbelwerk wisten we onszelf zowaar onder druk te zetten. Al zigzaggend in eigen 20-meter-gebied als een kip zonder kop (Monthy Python’s Ministry of Silly Walks was er niets bij) en dan de bal laten vallen of naar voren te passen, gaven we onze opponenten alle gelegenheid om te scoren. Gelukkig waren zij onervaren én onhandig.

80-0 was de eindscore. Simpele walk-over zou je denken, maar toch was iedereen op het einde behoorlijk uitgeput. Kwam met name doordat sommigen zoveel praatten en daarom geen adem meer hadden, en doordat anderen daar weer heeeel moe van werden.

Al met al een mooie wedstrijd die ik niet had willen missen. Want er waren ook Gooi-spelers die gewoon hun werk deden zelfs al hadden ze een Pickwick-shirt aan.

MotM
Arthur van Voorst

"t Gooi 4 - Wild Rovers 1 (15 - 15)

Vroeger ......(en zo zou ieder verslag van een oude meester moeten beginnen), vroeger was het gewenste antwoord op de vraag na een blessure naar de algehele fitness: “Nou, ik heb nog goed door kunnen trainen”.

Maar toen Frans Frakking bij Peter Dencher informeerde naar zijn fysieke gesteldheid was het antwoord: “Dank je wel, ik ben zeer goed uitgerust”. En dat is niet zo vreemd, want de hersteltijd neemt exponentieel toe met de stijgende leeftijd. En het was goed om een uitgeruste Peter er weer bij te hebben, want daarmee was onze eerste rij compleet. De Franse term voor een prop is “Pilier”. Letterlijk “Pijler”; wat in mijn ogen veel beter uitdrukt wat de rol is van deze spelers. En ook in deze wedstrijd zou weer eens blijken hoe belangrijk een goede eerste rij is.

Wild Rovers kwam om punten te halen en hun kansen op een kampioenschap te verdedigen. ‘t Gooi had de wedstrijd in Doetinchem nog in herinnering en wilde revanche nemen. Beide ploegen op volle sterkte; met een arsenaal aan reserves en zeer vastberaden. Deze keer gebruikte ons vierde team het eerste kwartier niet als een tweede warming-up en werden er geen makkelijke punten weg gegeven. In tegenstelling ....., vanaf de kick-off werd er goed getackeld en gevochten om iedere bal.

Wild Rovers begon met een sterk offensief en won aanvankelijk enkele scrums, maar kon geen gaten vinden. Goed oplopen van de driekwartlijn gesteund door (redelijk) snelle support van de voorwaartsen, die in ieder geval “het gat aan de binnenkant” goed dicht hielden. Lichtelijke frustratie bij onze tegenstander; waar een enkeling probeerde met agressief spel ons uit ons spel te halen. Waarop goed werd gereageerd; zonder veel klagen of praten tegen de ref, werd de betreffende enkeling aangepakt. Dat de Ref hiervoor over en weer een gele kaart uitdeelde was daarmee terecht. En het spel kwam dit zeker ten goede.

Score verloop: Dit kan ik mij vaak maar half herinneren, waarbij onze punten meestal beter in mijn (selectieve) geheugen zitten dan de scores van de tegenpartij. Het moet ongeveer zo zijn gegaan: Ergens wist Wild Rovers toch de eerste try te drukken, nadat zij al meerdere malen kort voor de lijn waren afgestopt. Hier of daar werd er nog een penalty kick gemist, maar meer zat er niet in voor de eerste helft. Of was het toch al 0 –10 bij de rust?

Onze eerste try viel in het begin van de tweede helft en was weer eens pure oude meesters klasse. Bij een line-out op ca. 10 meter van de try-line hadden we ‘op zeker’ kunnen gaan, met een balletje op de tweede springer. De lange bal mislukt de laatste tijd nogal vaak. Toch was dat de keus en de uitvoering was nagenoeg perfect. Allard kreeg de bal goed (en recht) aangegooid , waardoor hij tegelijkertijd kon vangen én kon zien dat de Dorre onderweg was voor een “back-peel”. De tap van Allard viel precies in de loop voor Dorre, die dus met enige snelheid op de verdedigers op de try-line kon afstormen. Zijn eerste beuk werd nog goed opgevangen, maar hij (ik dus) draaide zich er goed uit en kreeg van Allard nog even het laatste zetje mee voor een lekkere try.

Wild Rovers kwamen deze mentale dreun toch snel te boven en scoorden opnieuw een try nadat ze misschien wel een aanval in 67 fases hadden uitgevoerd. Complimenten, want het bewijst dat zij hun handwerk ook beheersen. Op dat moment zal de score op 5 – 15 zijn gekomen, dus ze zullen ook wel een penalty-kickje hebben meegepikt. Onze tweede try kwam opnieuw uit een line-out. Perfect gevangen door Rob Pel als tweede springer en gevolgd door een goede drive, die pas na een tiental meters tot stilstand kwam. Leek te komen, want de bal zat nog steeds veilig in de handjes en ineens draaiden we links uit en stormden met drie, vier spelers over de try-line. Waarschijnlijk geconverteerd en opgevolgd door een Penalty-kick, waarmee de eindstand dan is verklaard.

Bovenstaand zou de indruk kunnen wekken dat het alleen een voorwaartsen wedstrijd was. Niets is minder waar. We hebben aangevallen en verdedigd op alle fronten. Soms viel er een gaatje, dat uiteindelijk door een medespeler werd dicht gelopen. Er werd hard gewerkt en opvallend weinig gemekkerd. Arthur hield alles goed in het oog en liet het spel gaan waar het kon, maar corrigeerde waar het moest. Scrummen was moeilijk en daar was het balbezit van matige kwaliteit. Balbezit uit het losse werk was bij vlagen heel goed. Line-outs waren zeer goed. Driekwartlijn liet goede bewegingen zien, maar kregen zeer weinig ruimte, waardoor we zelden een uitgespeelde aanval zagen met een winger op volle snelheid.

Met een stand van 15 – 15 was ‘t Gooi de mentale winnaar en voelde Wild Rovers het meeste pijn omdat de verloren punten aan het einde van deze competitie wel eens heel belangrijk konden zijn. Aan ons de sportieve plicht om hun naaste concurrent (Utrecht) op dezelfde wijze een paar punten af te snoepen. Als we zo blijven spelen, dan moet dat zeker kunnen.

Met ()vale groeten, D()rre

Arhur van Voorst - ref (let op de combie: t schoentje, sokken en shirt)

nieuwe en ouwe koppen

Arthur is vandaag Jarig (17/11) en pas 49 geworden. Proficiat!

Wedstrijdverslag Den Helder 1 - Gooi 3: (28 - 0)

8 nov Den Helder – Gooi 3 oftewel “de ref zag het anders”

Na een fikste tocht naar het hoge noorden werden we vriendelijk ontvangen door RC den Helder, de nummer 2 van onze competitie.

Dat het zwaar zou worden wisten we maar wat we meemaakten hadden we nooit kunnen bevroeden.

Na het gebruikelijke omkleden, opwarmen bij de hockeymeisjes, pep-talk, etc. begonnen we gemotiveerd aan de wedstrijd.

In het kort: kick-off, line-out, try tegen. 7-0 binnen 1 minuut. Oei!!

Maar dat zou niet nog eens gebeuren, de gehele eerste helft zorgden wij ervoor dat den Helder niet goed meer in hun spel kwamen en we creerden zelf ook nog scoringskansen, Allard: afgekeurde try; Ihmed: 1 mtr voor tryline bal laten vallen. Maar Den Helder had de joker ingezet: de ref. Normaal gesproken heb ik niet zo’n probleem met slecht fluiten maar dit was op het lachwekkende af. De frustraties liepen hoog op en ‘there was a lot of handbag-waving going on’ zouden de Engelsen zeggen.

Tweede helft hetzelfde beeld als in de eerst. Beide partijen werden niet echt gevaarlijk. Tot de vermoeidheid toe begon te slaan. Steeds vaker gebeurde het dat 1 Gooier tegen 3 DHelder-spelers kwam te staan.

Laatste 20 minuten toch nog 3 tries tegen, alles geconverteerd. Uitslag 28-0.

Samenvattend: er is hard gevochten en iedereen toonde de juiste mentaliteit, iedereen draaide op het juiste moment de knop om en hield zijn kop en ging door, niemand kankerde op medespelers, alleen: we mochten niet scoren.

Na afloop toch weer met het hoofd omhoog naar de bar en weer van ons laten horen met dit keer een Duits liedje waarin de vrouwelijk lichaamsdelen bejubeld worden.

En dan weer dat pokkeneind terug.

Volgende week: Castricum, here we come !!

MotM

Arthur (dit keer: nr 14)

Referee

Was nog vergeten te vermelden dat Arthur vVtV wederom zich heeft gespaard, geofferd om ons in goede banen te leiden.

Heeft hij heel goed gedaan en ook zeker mede dankzij hem dat we een sportieve Rugby wedstrijd hebben gehad.

Arthur om het in een woord te zeggen “chapeau”’ (zoek maar op in Belgisch woordenboek wat dat betekent ).

Peter L

ARC-Thuis 25 Jan.

Na de onbevredigend gang van zaken omtrent de uit wedstrijd tegen ARC was er afgelopen zondag de kans om eea. sportief recht te zetten.

Na een lekkere training op do. stond er zondag dan ook een voltallig en vooral gedreven team klaar. Reeds om 10uur aanwezig op de club, maar allen klaar om te gaan (de locale horeca zal een slechte zat. avond hebben gehad??).

Nog voor de kick-off bleek dat we deze wedstrijd serieus in wilde gaan, en niet minder dan 5 mensen hebben zich dan ook gebogen over wat we moesten kiezen in het geval we de tos zouden winnen, wind en zon mee, of wind en zon tegen. Na dit beraad op hoog niveau, en het inderdaad winnen vd tos begonnen we om stipt 11uur onder leiding van Arthur v VtV met een koud windje in het gezicht, en een laag staande zon in de ogen. De eerste minuten rustig begonnen, vooral geen fouten maken, en afwachten wat de tegenstander zou gaan doen mbt kicken. Na enkele minuten bleek dat de fwds de boel redelijk onder controle hadden op het middenveld, en was het tijd voor meer actie. De lijn werd opgezocht, en de eerste meters naar voren werden gemaakt. De support vd fwds was goed en er bleek ruimte te liggen. Het duurde dan ook niet lang voordat de eerste try gedrukt kon worden vanaf de wing, met in het spoor twee ARC-ers geblesseerd achterlatend. Een ongelukkige clash of heads vd boys in een tackle, en met een vervelende hoofdwond naar het ziekenhuis.

Dit was duidelijk het begin van een mooie wedstrijd voor ons, en het vertrouwen groeide. Het gehele team bleef goed samenwerken en voorwaarts spelen. Hierdoor hebben we de try lijn nog een aantal maal weten te vinden. Met een paar goede conversies van Wisse, stonden we er bij rust dan ook comfortabel voor. De tweede helft hebben we onze verdediging goed dicht weten te houden, maar met de voorsprong reeds op het bord was de focus duidelijk wat minder, en werden hier en daar wat foutjes gemaakt. We hebben nog wel weten te scoren, maar ARC heeft ook bij vlagen laten zien een waardig tegenstander te zijn, en ook terecht een tweede tegen try weten te scoren. Onze tactiek om in de laatste 5 minuten nog even alles te geven en te laten zien waar het Gooi 3 echt toe in staat, is werd ruw verstoord door (de goed fluitende Arthur v VtV (dank daarvoor)) , hij besloot namelijk 5 min. Te vroeg af te fluiten na wat kleine schermutselingen id scrum, en veel vermoeide ARC-ers op het veld. We zullen dus nog even moeten wachten met het tonen van ons gallery play…..Voordeel hiervan was wel dat Buys niet hoefde te douchen. In die 1:30 min in het veld kan ie nooit echt vies geworden zijn (alhoewel íe nog wel een keer naar de bal gekeken schijnt te hebben.)

Al met al een comfortabele overwinning, waarin met veel plezier en als team gespeeld is Het feit dat een winger als motm gekozen is, is hier het beste bewijs van. Ik denk dat dit voor iedereen geen oede start is van een serie belangrijke wedstrijden, tegen; waterland, nieuwegein en cas. De focus, teamspirit en aanvalsdrift die we (zeker in de 1^e helft) getoond hebben zullen we nodig hebben de komende weken.

So far het wedstrijd verslag verder nog het volgende:

OPSPORING VERZOCHT:

In de Zondagmorgen van 25 Januari is op een veld ad Amersfoortsestraatweg te Naarden een trainingsbroek verdwenen. De broek is als laatste gezien door dhr Houba, maar deze beweert ten stelligste niets met de verdwijning te maken te hebben. De politie Gooi en Vechstreek wil daarom ook graag spreken met eventuele getuige van deze vermissing. Het schijnt dat er +- 30 mannen in de buurt geweest zijn, allen met een groot en stevig postuur. Volgens de politie hadden deze 30 mannen twee soorten shirts aan en schijnt een aantal erg vies geweest te zijn, het viel ook op dat enkele van deze mannen gel in het haar had, en anderen niet. Mocht u zich in dit signalement herkennen, meld u dan alstublieft bij de politie, als belangrijke getuige kan u informatie hebben die leidt tot het oplossen van deze vermissing.

Tot slot:

-Ik wist niet dat er in Amstelveen ook dames zijn met veel haar op de dicky dido….

-Hans blijft liever lopen als ie geblesseerd is

-Pasta als ontbijt helpt echt

-Rob Ackers heeft een rood vh swaffelen

-Er een gat in de markt is voor het verkopen van alleen linker handschoenen (handig voor de bierhand id kou…)

-Nigel begrijpt als enige mijn totaal niet logische loop lijn.

-Peter L. volgend jaar spits bij Feyenoord is

-Beishuizen ook by Feyenoord solliciteert, als buschauffeur....

-Maron weet de weg ook nog. Na een aantal wedstrijden op een leeg softbal veld te hebben gestaan kwam ie erachter dat het een zomersport is...

Gents tot Do. en laten we dit vasthouden!

Gr.

Guido

H'sum 2 - Gooi 3

Hilversum uit, altijd lastig!

Ook al misten een paar basisspelers en kwam Hilversum met een jong en fit 2e (jaha, je leest het goed, 2e) team, we speelden een goede wedstrijd met enorme inzet.

Natuurlijk met veel te veel verloren (dat komt doordat we graag willen, maar nog niet zo goed weten hoe het nou allemaal moet)maar de inzet van alle spelers is enorm. Er wordt naar vermogen verdedigd, alleen de aanvallen van onze kant stranden in schoonheid van "en hoe nu verder" Snel verliezen we een paar sleutelspelers, Peter L. hoe is met je vinger en Eric L. heeft alweer een deel van z'n geheugen op het veld laten liggen, waardoor het contact tussen voorwaartsen en 3/4en moeilijker werd.

Gelukkig konden Brunolf en Guido een en ander opvangen. Speciale aandacht voor Rob P., die op no 15 een van de meest aanvallende spelers was, Berend die het zowaar leuk begint te vinden tegenstanders hardhandig te tackelen, Wouter die met z'n onbegrensde wil aanvalt en verdedigd (MOTM), Hans H. die geweldig getackeld heeft (ja Hans ik heb het gezien) Dorre die over meer lucht beschikt dan een kudde paarden, Thijs die met z'n grijpgrage handjes z'n tegenstander neerslingerd, probeer de rest van armen 's een keer, Beis die een vijftal tegenstanders op dezelfde wijze wist te stoppen, Arthur heeft z'n linkervoet weer ontdekt en heeft deze een paar keer meesterlijk gebruikt en ga zo maar door (ik kan iedereen noemen maar dat is voor volgende keer).

Ik denk dat het tijd wordt dat we weer 's een paar wedstrijden gaan winnen, als we met z'n allen gaan trainen wordt dit nog een heel leuk seizoen en gaan we onze komende tegenstanders verassen.
Uw tijdelijk vlaggende no. 15

Wist je dat ......

Mannen, hier alvast een voorzet.... we waren met zo veel en ik ben geen olifant! Wie vult aan?

Wist je dat....

Martijn Bremmer korte sprintjes kan maken met bal. Eerst vanaf de 10 yard lijn (eigen helft) en later vanaf de eigen 22 yard lijn. Zoals ze dat in het engels zo mooi kunnen zeggen, “He almost ran out of legs!”. Mooie trys Martijn!

Nigel L. als flanker uitblonk met een paar zware tackles op die ene grote Waterland speler, veel ballen geripped (of heet dat nu pilferd?) en goede support,

Rob Pel weer z’n glibberige aal pakkje aan had, niet vast te pakken die man! Zelfs de Harlequin poppje was niet af te pakken,

Frans s’avonds straalde tijdens het optreden van de band. Frans, prima georganiseerd allemaal. Het was hartstikke gezellig. Volgend jaar zeker weer!

Jan Erber en Peter de Graaf weer lekker goed op dreef waren met de braai. Wie was die braai meister aan het eind?

Arthur en Mark zichzelf weer opgeoffered hebben om te fluiten. Ja, zonder refs kunnen wij niet spelen. Ons dank is groot,

Mike van de Bosch nog steeds van die 70’s pornoster lokken heeft,

De Lakemannetjes allebei met nummer 11 spelen???

Het verplicht is om als Foolback een kaal hoofd te hebben?

Dat het driede een aanleg voor 10-a-side heeft?

Het best wel leuk is als er zo veel spelers zijn op zo’n toernooi? Dan winnen we nog eens wat!

Harlequins-Smugglers/Gooi 3

Verslag zondag 9 maart 2008

Verslag ’t Gooi 3 – Alkmaar 2

Uitslag 50-05

Zondag 9 maart 2008 was weer een dag om ooit te vergeten. Slecht weer, lekker veel modder en een tegenstander die eigenlijk niet goed wist of ze nou wel of niet wouden spelen., met andere woorden “het was ons weer”.

De tegenstander was helaas niet compleet maar wel zo sportief om te komen en er het beste van te maken. Ondanks dat Frans blijkbaar moeite moest doen om een team op de been te brengen hadden we toch genoeg man en zelfs nog mannen over om het team van Alkmaar aan te vullen, dit terwijl wij onze sterspeler Rob Ackers nog moesten afstaan aan het 2^e team.

Goed we begonnen wat te laat maar dat kon de pret niet drukken, in de eerste helft leenden we 4 spelers uit aan Alkmaar, deze krijgen vanzelfsprekend bonuspunten voor hun opofferingsgezindheid. Onder leiding van een goed fluitende Mark werd het een leuke eerste helft waar ’t Gooi toch wel duidelijk de overhand had. Er waren mooie acties waar de nodige tries uit gescoord weren. De scrum heerste, set scrums alle eigen ballen en meerdere against the head, over de line-outs valt niets bijzonders te melden. Als gevolg hiervan konden de driekwarten zich uitleven en mooie aanvallen opzetten en afronden. Dit resulteerde in tries van Rob Pel (2), Rob Houba, Peter Lakeman, Martin Heyning en Roland Buisman. Een prachtige actie werd ook nog eens fenomenaal afgerond door de alom aanwezige eerste rij in de vorm van Job Oude Bekke. Ook werd er redelijk geschopt door de aanvoeder die wel 5 keer raak wist te schoppen en 1 keer op de paal. De jongens van Alkmaar deden zeker hun best maar echt gevaarlijk konden ze niet worden.

De tweede helft gaf wel een heel ander beeld te zien. We moesten twee zeer solide spelers uit de scrum missen vanwege blessures, Dick Verbeek en Piet Hein Govers. Daar kwam nog bij dat Nigel E (ook bekend als Laidlaw) het nodig vond om bij de tegenstander in te vallen. Het resultaat was dat we maar 1 try konden scoren in de tweede helft en dat Akmaar dat ook deed, nota bene door een zekere Nigel E die het nodig vond te demonstreren hoe een torpedo door de verdediging kan dringen. Uiteindelijk werd de score 50 – 05, een mooie score die we wel weer eens nodig hadden om het moraal op te krikken.

Complimenten aan:

• de spelers van ’t Gooi die bij Alkmaar zich volledig inzetten, Arthur, Nigel E, Jeroen B, Nigel L en Nick L.


• Frans die er maar weer voor zorgde dat er gespeeld kon worden


• Joost die er voor zorgde dat er geen 1^e rij belasting geheven behoefde te worden omdat er al te veel lekkers was.
  

Peter Dencher (Man of the match, dus eindelijk ook wat puntjes in de lijst).

Wedstrijdverslag Gooi 3 ARC 2 Jan 13 2008

t Gooi 3 – ARC 2: (10 – 38) Naarden, Zondag 13 januari 2008.

Eerste competitie wedstrijd van het seizoen.
Na 2007 afgesloten te hebben met een mooie reeks van overwinningen dachten we enthousiast het nieuwe jaar in te gaan. Is dit gelukt ? wie weet, lees dit verslag en aan het einde zou het duidelijk moeten zijn.

ARC, Amstelveen, heeft wat problemen gekend om met 2 teams aan de competitie deel te nemen en hebben, helaas voor de competitie i.h.a. en voor ARC in het bijzonder, het 1e team uit de ereklasse competitie moeten nemen. Jammer, maar het is ook niet leuk om iedere keer met heel veel tegen heel weinig te verliezen. Wel begrijpelijk allemaal en daarom zijn ze wat sterker aan deze wedstrijd begonnen met het 2e dan in het begin van het seizoen.

Maken wij hier een punt van ? Welnee, de uitdaging wordt daarmee een stuk hoger en wij houden wel van een sportieve uitdaging.

Arthur van V t V had zich ridderlijk opgeworpen om de hele wedstrijd te fluiten, in opvolging van Dick Verbeek die het de vorige keer op zich nam, klasse mannen, bedankt.

De Wedstrijd:
We begonnen het eerste kwart enthousiast en m.i. ging het redelijk gelijk op. Oops foutje, geen of incomplete tackle en ze vlogen er een paar keer door. Door best goed werk in de voorwaartsen, behoorlijk wat ballen gewonnen en spelletje daarom heen met af en toe een aardige break en voornamelijk Wouter liep er lekker door. We konden het echter niet verzilveren in de eerste helft, nog wat te veel appelflappen in de benen, maar de spirit zat er goed in. Ruststand was wel al 0 – 17 (of zoiets).

Met een peptalk en ondersteunende analyse van grote Nigel 2e helft ingegaan en helaas binnen 3 min wordt onze scoringskans omgevormd door een try van de tegenstander, uuuh bij tackelen wel vasthouden jongens. Goed, nu dus echt wakker en vanaf dat punt zijn we heel vaak in de 22 van de tegenstander geweest die uiteindelijk resulteerden in een mooie drive, push-over (Dick Verbeek) en afmaken van Joost v Hoof (deze keer 1e center) na het winnen van een scrum.

Van ondergetekende werd er nog een afgekeurd (vermeende knock-on?) door de uiterst integere Arthur en in de laatste minuut verhinderde een hand of wat een andere try.

Al met al suggereert de einduitslag 10- 38 een groter verschil dan het uiteindelijk was, je moet ook een beetje geluk hebben. ARC heeft al met al wel verdiend gewonnen doordat ze wat beter met de kansen omsprongen.

Man of de Match: Thijs Bouvy Eervolle vermeldingen voor Nigel Esveld voor het verhinderen van het drukken van een try van ARC (wat een spelintelligentie !) en Rob Houba voor degelijk opschoonwerk en voor ons allemaal voor de spelinstelling.

Winger Erik Bosman gaat, na zijn introductie te hebben gekregen bij t Gooi, met gezin naar Engeland waar hij de schone taak krijgt als kwartiermaker voor het vinden van een goede trip bestemming (maar alles op z’n tijd). Erik het ga je goed.

Groet,
Peter Lakeman

Arthurrrr is jarig (50!)