't Gooi 3 - USRS 2 (7 - 24)

Heren Rugbyers,

Zondag 27 november moesten wij een wedstrijd spelen tegen de studenten uit Utrecht.
Mij is gevraagd om daar een klein stukje over te schrijven dus bij deze.

Wij hadden een goed team klaar staan om een mooie pot neer te zetten met veel vaste krachten die wij ook weer hard nodig bleken te hebben!. Het vierde had de pot voor ons glansrijk gewonnen en vandaar dat wij eigenlijk niet achter konden blijven, helaas helaas gaat niet altijd alles volgens plan en hadden wij deze pot glansrijk verloren maar ja het is niet altijd feest.

De eerste 2 minuten hadden we meteen een try tegen gekregen en de sfeer zat er meteen al goed in. Hoe verder we in de wedstrijd kwamen hoe meer we uit ons spel werden getrokken door te veel halve passes (50/50 passes) en niet consequent op de support zaten van onze spelers (clear&bridge) waardoor we te veel van onze al veroverde ballen verloren.

Uiteindelijk hebben we niet zo’n goede pot neergezet en hebben we met duidelijke cijfers verloren. De studenten uit Utrecht hadden een goed spel en goede lijnen om ons eruit te spelen zo hebben ze veel gekickt waarna de twee wingers en fullback elke keer bedrogen uitkwamen als de bal net was gevangen.

Uiteindelijk hebben we dus verloren en een niet al te strakke wedstrijd neergezet. Maar achter donkere wolken schijnt de zon zo vond ik dat het tackelen een stuk beter ging dan de weken hiervoor en hebben we hard gewerkt met elkaar maar we waren net niet consequent genoeg om de wedstrijd naar ons toe te trekken

Het was me weer een genoeg om met jullie te spelen heren!!!

Tot donderdag!!

Blair Benon.
Man of the Match

't Gooi 3 - USRS 2: Weinig tegen heel veel

Met 12 man tegen een volledig USRS met reserves, was duidelijk teveel van het goede.

Ondanks sportieve aanvulling (trouwens in de vierde klasse wel verplicht), konden we de gaten niet dichten. Zij scoorden 19 tries, waarvan, denk ik, zo ongeveer 6 in de eerste helft. Wij scoorden 3 tries, waarvan 2 in de eerste helft.

In de voorwaarsten konden we soms nog domineren en met bal konden we best gevaarlijk zijn. Zonder bal was het in de eerste helft nog wel om aan te zien, maar in de tweede helft was ongeveer iedere verloren bal ook gelijk een try tegen. Dit is niet helemaal zoals we ons onze zondagmiddag voorstellen en een groot contrast met de prestatie van vorige week. Volgende week weer een kans met hopelijk weer minder blessureleed en wintersport-leed.

Eindstand 17 - 125.

Kan er dan nog een Man of the Match zijn?
Jawel! Bronno speelde een uitstekende partij en hield vol tot het einde.
Zeker een eervolle vermelding waard.

Met ()vale gr()eten, D()rre

Gooi - USRS

Gooi 3 - USRC 2

Rob Houba verwoordde het al zeer treffend na de wedstrijd, met de wedstrijd van Oud tegen Nieuw nog vers in het achterhoofd waren wij Old Bones er zeer op gebrand om de jongelui te laten zien dat we ook een gehele wedstrijd kunnen volhouden. Met het aantreden van de Studenten uit Utrecht konden we ons geen betere tegenstander wensen. Met een gemiddelde leeftijd van ik denk 22 jaar, zelfs met een eminence grise (met snor) in hun midden, zou dit weer een potje buffelen worden. Daarbij kwam nog dat ons Eerste zo lief was geweest om de dag ervoor ons prachtige veld enigszins los te woelen zodat iedere stap die door ons gezet werd, althans dan spreek ik voor mijzelf, aanvoelden alsof we tot onze knieën in de mud wegzakte. Maar de sfeer zat er goed in en als een groep jonge hinden dartelden wij het veld op. Tot zover had ik nog goed zicht op het geheel.

Nu komt namelijk het lastige gedeelte, want als 2^e rijer een verslag te schrijven van wat er op het veld gebeurd is vrij lastig. Ik zal een korte uiteenzetting geven wat er zich binnen mijn blikveld afspeelt. Te beginnen met een scrum. Ik zit met mijn hoofd tussen HH (kan nog wel eens last hebben van zijn darmflora) en een prop (wil ook nog wel eens last hebben van zijn darmen). Vandaag was het ook nog zo dat meeste van de scrums opgebroken moesten worden dus eerste uitputtingsslag. Op het moment dat de bal de scrum verlaten heeft heeft driekwart dit nog niet door dus blijven we lekker nutteloos doorduwen. De eerste, of zelfs meerdere fases missen we dan ook al. Mochten we als forwardsen betrokken zijn bij een actie dan eindigt dit meestal in een ruck waarbij je in het slechtste geval onderop ligt of eindigt met je gezicht in het zand. Tegen de tijd dat je weer op beide benen staat dan heb je wederom een aantal fases gemist. Idem, gelukkig wel in mindere mate, geldt dit ook voor de line out. Daarnaast, en dit geldt mogelijk alleen voor mijzelf, hangt na een minuut of 5 mijn tong op mijn voeten dus voordat ik uit 1 der voorgaande situaties verlost ben is het eerst happen naar adem.

Wel was duidelijk dat wij 1 der Rugby principes voor de volle 100% naleefden en dat was teameffort! Iedereen was zeer gefocussed, zowel forwardsen als driekwarten. Er was letterlijk geen doorkomen aan voor Utrecht, op 1 foutje na waardoor zij 5 puntjes op het scorebord hebben weten te toveren. De conversie werd echter gemist dus het bleef dan ook bij die 5 puntjes. Voor ons echter wel het teken om er nog een schepje bovenop te doen waardoor wij daadwerkelijk een onneembare vesting waren geworden. Het enige was dat wij niet echt aan aanvallen toekwamen, wat echter wel het geluk was voor Utrecht anders was het score verloop heel anders verlopen. Nu konden we nog met opgeheven hoofd de rust ingaan door een benutte penalty kick van Ralph Wisse waardoor de ruststand 3 – 5 was. De tweede helft zou het gaan gebeuren! We hadden nog een troef achter de hand, namelijk onze good old Robbie Pel. Aanvallend werden we hierdoor sterker en na een aantal wervelende fases en een weergaloze run van Arjen werd er door hemzelf een mooie try gedrukt. Helaas zag de ref het echter anders en wilde hij nog even de spanning erin houden dus try werd afgekeurd. Maar er was geen ontkomen meer aan voor Utrecht en de druk werd door ons verder opgevoerd. Door goed forwardse werk kon Pellie toch nog snel een try drukken dus 8 – 5. Conversie werd gemist. Hierna moest onze aller Pieter D het veld verlaten met loshangende vingertjes. Hopelijk is hij er weer snel bij. Bij mij was inmiddels het licht uit dus was het slepen van de ene naar de andere actie. Toch gingen we nog op de laatste krachten door en na een scrum in 22 m van Utrecht roken we kans om er definitief eroverheen te gaan. Helaas verloren we onze eigen scrum echter was het Pel wederom gelukt om Utrecht toch de bal te ontfutselen en zijn tweede try te scoren. 13 – 5 wat meteen de eindstand bleek. De rest van de wedstrijd ben ik nog alleen nog maar opzoek naar het zuurstofmasker geweest dus was blij toen het laatste fluitsignaal klonk.

Al met al kunnen we toch concluderen dat de Old Bones de club weer getrakteerd heeft op een mooie zondagmiddag!

Kus,
Motm. Piet Hein Govers

USRS (2,3 of 4?) - Gooi 4 (Oude Meesters) 24 - 7

Nadat de jonge honden van het 4e van ’t gooi, 3 tergend lange weken met pijn in het hart de afgelastingen hadden moeten accepteren, mochten we zondag weer aantreden. En wel tegen de Utrechtse studenten uit, altijd lastig.

Het was een stralende zondag en vol goede zin reisden we af naar de Domstad. Ondanks de wedstrijd van het derde, dat een uur later aftrapte, waren we in staat met 18 man acte de presence te geven.

Persoonlijk verwachte ik een klein studentikoos houten clubhuis met posters van naakte vrouwen aan de muur en de onoverkomelijke geur van verschraald bier dat in de houten vloer getrokken was aan te treffen. Waarbij ik de stille hoop had dat dit het jonge beest in ons los zou maken en we onze frustraties van ons inmiddels toch redelijk burgerlijke bestaan uit zouden kunnen leven op deze knappe koppen. Maar niets van dit alles; we reden een keurig sportterrein op waar jonge meisjes aan het warm lopen waren voor hun hockeywedstrijd en waar een stel rustig een balletje aan het slaan was op de tennisbaan. Maar ja, de vrouwenstem van de tomtom vertelde ons dat dit toch echt de bestemming moest zijn. De studenten delen hun ‘kantine’ met de overige sportbeoefenaars van het complex, dus helemaal geen stoere feesthut. Dit wetende raakte ik steeds meer overtuigd dat wij deze studenten knaapjes eens goed achter de oren zouden gaan wassen.

De opstelling was gemaakt en een ieder warmde zich op onder leiding van onze aanvoerder Ralph. Enkele minuten voor het eerste fluitsignaal moesten we noodgedwongen een wissel in de basis 15 aanbrengen voor het te laat verschijnen van Arjen. Houba had nog zo bij hem geïnformeerd wat er bij zijn baan in het leger zou gebeuren als hij te laat kwam, “dan ben je heel zuur” antwoordde hij enigszins twijfelend. Arjen, bij ons is dit niet anders dus dit zal je nog zuur komen te staan.

De studenten begonnen sterk. We stonden veel onder druk, maar door karig verdedigen wisten we de score te beperken tot een try tegen bij de wisseling van kant. Na de peptalk in de rust waren we overtuigd dat we deze brallende jongens konden verslaan. Echter was het verschil in fitheid de doorslaggevende factor. Ondanks dat het verschil inmiddels opgelopen was tot 26, streden de mannen van ’t Gooi nog voor iedere bal en iedere actie. Dit resulteerde net voor het laatste fluitsignaal in een schitterende try, waarna Ralph uit een moeilijke hoek uitstekend de bal tussen de palen schoot. Hierdoor verlieten we het veld alsnog met opgeheven hoofd en durfden we met trots de bar in de kantine te bestormen. Hier heeft Houba, op de manier als alleen hij dat kan, zijn kappergenoot van de tegenstander op correcte wijze beboet voor het tweemaal overschrijden van de snelheidslimiet, de ref bedankt voor zijn goede leiding, de captains bedankt en de man of the match gehuldigd. Waarna nog enkele fantastische liederen ten gehore gebracht werden en de kelen bevochtigd werden met gerstenat.

Kortom, een mooie pot rugby en als we hard trainen en deze inzet tonen gaan we nog een leuk seizoen tegemoet. Dan rest me alleen nog te zeggen: studenten thuis zijn jullie van ons, want ’t Gooi spelend thuis, altijd lastig!

Derk van Westenbrugge

Wedstrijdverslag 3e en 4e team:

Afgelopen weekend mocht de selectie weer bij twee wedstrijden aan de bak, als eerste moest het vierde in Amersfoort tegen Eemland 3 spelen terwijl het derde pas om vier uur in Utrecht tegen USRS 2 hoefde aan te treden. Dit was na de wedstrijd van ons tweede tegen het eerste van USRS.

Het was de dag nadat onze trainer/speler/coach Jerker weer vader is geworden en er dus helaas niet bij was. Jerker (en Veronica) gefeliciteerd namens de hele selectie.
Helaas is het nog niet gelukt om twee teams met vijftien man weg te sturen maar het zit er zeker aan te komen.

Het vierde was met veertien man, waarvan een aantal met weinig/geen ervaring. Dat we de hele wedstrijd met een man minder moesten spelen heeft ons alleen maar fanatieker gemaakt dan we al waren. Door met grote inzet te spelen en op de juiste momenten tactisch te ballen konden we eigenlijk de hele wedstrijd de bovenhand hebben. 't Gooi domineerde in alle facetten van het spel en wist al snel tot scoren te komen. Fabuleuze runs van onze nieuwe aanwinst (die nog niet eerder rugby speelde) Derk leverden veel problemen voor Eemland en leidde tot onze (en Derk's) eerste try. Maar ook Sjoerd, een andere nieuwe aanwinst (met 1 jaar rugby ervaring 8 jaar geleden), kon in deze wedstrijd al laten zien dat hij uit het juiste hout is gesneden. Ook Sjoerd heeft zijn eerste try voor 't Gooi gedrukt deze wedstrijd, helaas liet hij eerder wel een opgelegde kans liggen door op de trylijn een knock-on te maken. Ook Mark Tusveld, die zijn tweede wedstrijd speelde voor 't Gooi, heeft zijn try meegepikt.

Een ander nieuwe gezicht dat we konden verwelkomen was Adriaan, die een puike pot speelde. Hoewel hij licht geblesseerd raakte heeft hij op mentaliteit de wedstrijd volgemaakt (ook voor Derk geldt dit verhaal). Klasse jongens, dit getuigt van doorzettingsvermogen en mentaliteit. Maar ook de andere mannen in het veld verdienen juist een compliment, want die hebben door nog een extra schepje er bovenop te doen, de gaten dicht gehouden die konden ontstaan door de man minder plus de twee minder mobiele spelers. Al met al was dit een wedtrijd waar iedere speler trots op kan zijn.

Het derde team was met vijftien man naar Utrecht om daar eerst het tweede te zien winnen en daarna aangevuld met drie reserves van het tweede (bedankt mannen) een strakke pot te spelen tegen USRS 2 wat een mix bleek tussen oud en jong. Hoewel de opstelling een beetje veel voorwaarsten bevatte, heeft 't Gooi laten zien aan alle kanten te kunnen aanvallen (en verdedigen). De wedstrijd liep redelijk gelijk op, wat de spanning er goed inhield. De inzet van alle spelers was geweldig en het was echt heerlijk om zo te spelen. Bij vlagen was het ook een harde pot, maar ook daarin konden wij ons goed handhaven. Uiteindelijk kon USRS een klein verschil in de stand forceren welke we niet meer konden slechten. Vooral de driving maul die USRS zeer goed beheerste bracht ons een paar keer in verlegenheid. Ik denk zelfs dat het deze driving maul was die het uiteindelijke verschil in score heeft bepaald.

Ook hier nieuwe mannen in de gelederen, Mark Verbeek (ook tweede wedstrijd) heeft laten zien dat hij een echte senior is geworden. En Fergus, onze nieuwe ierse 1e rijer, en Nico Aparicio hebben een goede pot gespeeld en laten zien dat zij een aanvulling zijn voor de Z-electie. Alle spelers kunnen ondanks deze verloren wedstrijd met opgeheven hoofd verder, wat we dan ook zeker zullen zien in de volgende trainingen en wedstrijden.

Ook uiterst actief was onze geblesseerde Rob Houba, die deze wedstrijd onze linesman was.(Rob bedankt, en je deed het goed en uiterst onpartijdig: klasse) Verder rest mij de vele toeschouwers te bedanken die na de wedstrijd van het tweede nog de moeite hebben genomen om ook onze wedstrijd te blijven kijken.

versalg 6 september 2009

Verslag wedstrijd Gooi 3 vs USRS 2, gespeeld op zondag 6 september 2009.

Na 4 weken intensieve donderdagse veldtraining onder leiding van Richard van Dalen, plus een weekend met de feestelijke opening van onze teamgenoot Arlo Vlaar's restaurant "Vlaar" te 's Gravenland en vele andere feestelijkheden om 10.00 uur verzamelen voor de eerste competitiewedstrijd van het seizoen 2009/2010 in het - bijna onherkenbare in zomerse tinten geschilderde, een strandtent gelijkende, met kinderopvang voorziene - clubhuis.

Onze tegenstander lijkt al meer dan compleet, inclusief jasje/dasje, aanwezig te zijn: dat ziet er serieus uit. Wij druppelen langzaam binnen en middels koffie wakker proberen te worden. Aan de vertrouwde teammanager Frans Frakking, de nieuwe captain Ralph Wissen, de vervangend vice captain Wouter de Groot en enkele adviseurs de taak een opstelling te maken uit de selectie van 38 man. Gemiddelde leefdtijd van deze selectie: 40 jaar, en van onze tegenstanders net iets meer dan de helft. Nog geen echt nieuwe gezichten in deze selectie, wel de rentree van Piet Hein Govers (wijzer geworden in Gooi 2) en Walter van der Mast (ietsje aangekomen bij REL).

Bij de toss zorgt de captain ervoor dat wij, als vanouds, de tweede helft richting clubhuis spelen. Enige tijd gaat de wedstrijd gelijk op, maar door ons gedegen voorwaartse werk in de scrum en line-out en de, ondanks het leefdtijdsverschil met de Utrechtse studenten, toch nog beste snelle halfs en backs, kunnen wij de score openen. Met 2 vs 1 try de rust in. Gelukkig zijn er de reserves zodat de gebleseerde Piet Hein Govers en Hans Henzepeter vervangen kunnen worden. Aangemoedigd door het inmiddels massaal toegestroomde publiek weten we de eindscore op 38 vs 17 te brengen. Een mooi begin van het seizoen en een leerzame wedstrijd door het goed fluiten van Job Volker met waar nodig duidelijke uitleg over de regels (waarvoor dank!).

De derde helft, vanwege het mooie weer, niet ín maar vóór het - bijna onherkenbare in zomerse tinten geschilderde, een strandtent gelijkende, met kinderopvang voorziene - clubhuis, met kazen, oesters en prosecco van restaurant "Vlaar" te 's Gravenland en de bekende jugs verloopt rustig. Bij USRS 2 wordt Joost (?) door ons aangewezen als de man of the match, hij is de oudste (31 jaar) van het team en mag daarom het lied "Old Ruggers never die" ten gehoren brengen. Door Gooi 3 werd ondergetekende als MOTM gekozen, wat voor hem een reden is het stoppen met rugby nog lang niet te overwegen, wel vooruitziend naar een mooi seizoen met goede trainingsopkomst, goede teamsfeer en sportieve wedstrijden.

Jan-Willem van Oldeneel

Fotoalbum Gooi3 - USRS 2

Van 2009 rugby gooi utrecht studenten

't Gooi 3 - USRS 2 (38 - 17)

Gooi 3 - eerste wedstrijd van het seizoen

Onze tegenstanders komend seizoen:
RC Bulldogs Almere
RC Spakenburg
RC Eemland 2
Old bears
Castricumse RC 3
RC den Helder
RC Nieuwegein
Utrecht RC 2
USRS 2

Dus geen Rob Ackers.
Mvg,
Arthur