RC ’t Gooi 4 – Eemland 3 (56 - 0)

Eindelijk spelen we dan tegen Eemland. Een wedstrijd die al meerdere malen is uitgesteld. Het is een frisse lente morgen en het lijkt erop dat we een enthousiast en volledig team in het veld gaan zetten. De tegenstander is helaas niet helemaal compleet dus kunnen enkele van onze spelers aan de bak bij Eemland.

Zoals gebruikelijk is het in de kleedkamer stil, iedereen is met de wedstrijd en de vlinders in de buik bezig. Er worden nauwelijks grapjes gemaakt. We moeten deze pot gaan winnen, focus en ABC rugby zonder 50-50 passes.

Na een degelijk warming up gaat het dan toch eindelijk beginnen. En ja hoor we scoren al snel, weet echt niet meer wie het was. Maar dat doet er niet toe. ‘T Gooi gaat goed door en met een zekere regelmaat wordt er gescoord, de kereltjes in de lijn krijgen ook veel ballen en kunnen laten zien dat ze hard kunnen lopen. Soms vergeten ze wel rechtuit te gaan of de bal mee te nemen maar dat is te verwachten als je zo blij bent om eindelijk eens een kans te krijgen met de bal te lopen. In het veld zijn er eigenlijk geen uitblinkers behalve natuurlijk de helden die niet scoren maar andere de kans geven dit te doen. Alles voor het team nietwaar.

Jammer genoeg worden we aan het eind wat slordig en maken veel overtredingen waardoor de tegenstander toch een enkele kans krijgt. Deze weten ze echter niet te benutten.

Na 80 minuten leuk en fair rugby zit het re op en kunnen we terug de kleedkamer in.

Een goed besteedde zondag middag onder deskundige leiding van Eric.
De volgende week weer tegen Eemland maar dan uit, dat wordt vast andere koek.

MotM
Peter Dencher

peptalk van Jerker, let op de dissident Hamel

Eerste-rij-belasting op het broodje bal van Wouter.

Peter Dencher. Pick and go!

Poffertje en Peter gaan even de boel wegvegen.

"t Gooi 4 - Wild Rovers 1 (15 - 15)

Vroeger ......(en zo zou ieder verslag van een oude meester moeten beginnen), vroeger was het gewenste antwoord op de vraag na een blessure naar de algehele fitness: “Nou, ik heb nog goed door kunnen trainen”.

Maar toen Frans Frakking bij Peter Dencher informeerde naar zijn fysieke gesteldheid was het antwoord: “Dank je wel, ik ben zeer goed uitgerust”. En dat is niet zo vreemd, want de hersteltijd neemt exponentieel toe met de stijgende leeftijd. En het was goed om een uitgeruste Peter er weer bij te hebben, want daarmee was onze eerste rij compleet. De Franse term voor een prop is “Pilier”. Letterlijk “Pijler”; wat in mijn ogen veel beter uitdrukt wat de rol is van deze spelers. En ook in deze wedstrijd zou weer eens blijken hoe belangrijk een goede eerste rij is.

Wild Rovers kwam om punten te halen en hun kansen op een kampioenschap te verdedigen. ‘t Gooi had de wedstrijd in Doetinchem nog in herinnering en wilde revanche nemen. Beide ploegen op volle sterkte; met een arsenaal aan reserves en zeer vastberaden. Deze keer gebruikte ons vierde team het eerste kwartier niet als een tweede warming-up en werden er geen makkelijke punten weg gegeven. In tegenstelling ....., vanaf de kick-off werd er goed getackeld en gevochten om iedere bal.

Wild Rovers begon met een sterk offensief en won aanvankelijk enkele scrums, maar kon geen gaten vinden. Goed oplopen van de driekwartlijn gesteund door (redelijk) snelle support van de voorwaartsen, die in ieder geval “het gat aan de binnenkant” goed dicht hielden. Lichtelijke frustratie bij onze tegenstander; waar een enkeling probeerde met agressief spel ons uit ons spel te halen. Waarop goed werd gereageerd; zonder veel klagen of praten tegen de ref, werd de betreffende enkeling aangepakt. Dat de Ref hiervoor over en weer een gele kaart uitdeelde was daarmee terecht. En het spel kwam dit zeker ten goede.

Score verloop: Dit kan ik mij vaak maar half herinneren, waarbij onze punten meestal beter in mijn (selectieve) geheugen zitten dan de scores van de tegenpartij. Het moet ongeveer zo zijn gegaan: Ergens wist Wild Rovers toch de eerste try te drukken, nadat zij al meerdere malen kort voor de lijn waren afgestopt. Hier of daar werd er nog een penalty kick gemist, maar meer zat er niet in voor de eerste helft. Of was het toch al 0 –10 bij de rust?

Onze eerste try viel in het begin van de tweede helft en was weer eens pure oude meesters klasse. Bij een line-out op ca. 10 meter van de try-line hadden we ‘op zeker’ kunnen gaan, met een balletje op de tweede springer. De lange bal mislukt de laatste tijd nogal vaak. Toch was dat de keus en de uitvoering was nagenoeg perfect. Allard kreeg de bal goed (en recht) aangegooid , waardoor hij tegelijkertijd kon vangen én kon zien dat de Dorre onderweg was voor een “back-peel”. De tap van Allard viel precies in de loop voor Dorre, die dus met enige snelheid op de verdedigers op de try-line kon afstormen. Zijn eerste beuk werd nog goed opgevangen, maar hij (ik dus) draaide zich er goed uit en kreeg van Allard nog even het laatste zetje mee voor een lekkere try.

Wild Rovers kwamen deze mentale dreun toch snel te boven en scoorden opnieuw een try nadat ze misschien wel een aanval in 67 fases hadden uitgevoerd. Complimenten, want het bewijst dat zij hun handwerk ook beheersen. Op dat moment zal de score op 5 – 15 zijn gekomen, dus ze zullen ook wel een penalty-kickje hebben meegepikt. Onze tweede try kwam opnieuw uit een line-out. Perfect gevangen door Rob Pel als tweede springer en gevolgd door een goede drive, die pas na een tiental meters tot stilstand kwam. Leek te komen, want de bal zat nog steeds veilig in de handjes en ineens draaiden we links uit en stormden met drie, vier spelers over de try-line. Waarschijnlijk geconverteerd en opgevolgd door een Penalty-kick, waarmee de eindstand dan is verklaard.

Bovenstaand zou de indruk kunnen wekken dat het alleen een voorwaartsen wedstrijd was. Niets is minder waar. We hebben aangevallen en verdedigd op alle fronten. Soms viel er een gaatje, dat uiteindelijk door een medespeler werd dicht gelopen. Er werd hard gewerkt en opvallend weinig gemekkerd. Arthur hield alles goed in het oog en liet het spel gaan waar het kon, maar corrigeerde waar het moest. Scrummen was moeilijk en daar was het balbezit van matige kwaliteit. Balbezit uit het losse werk was bij vlagen heel goed. Line-outs waren zeer goed. Driekwartlijn liet goede bewegingen zien, maar kregen zeer weinig ruimte, waardoor we zelden een uitgespeelde aanval zagen met een winger op volle snelheid.

Met een stand van 15 – 15 was ‘t Gooi de mentale winnaar en voelde Wild Rovers het meeste pijn omdat de verloren punten aan het einde van deze competitie wel eens heel belangrijk konden zijn. Aan ons de sportieve plicht om hun naaste concurrent (Utrecht) op dezelfde wijze een paar punten af te snoepen. Als we zo blijven spelen, dan moet dat zeker kunnen.

Met ()vale groeten, D()rre

Gooi 3 - USRC 2

Rob Houba verwoordde het al zeer treffend na de wedstrijd, met de wedstrijd van Oud tegen Nieuw nog vers in het achterhoofd waren wij Old Bones er zeer op gebrand om de jongelui te laten zien dat we ook een gehele wedstrijd kunnen volhouden. Met het aantreden van de Studenten uit Utrecht konden we ons geen betere tegenstander wensen. Met een gemiddelde leeftijd van ik denk 22 jaar, zelfs met een eminence grise (met snor) in hun midden, zou dit weer een potje buffelen worden. Daarbij kwam nog dat ons Eerste zo lief was geweest om de dag ervoor ons prachtige veld enigszins los te woelen zodat iedere stap die door ons gezet werd, althans dan spreek ik voor mijzelf, aanvoelden alsof we tot onze knieën in de mud wegzakte. Maar de sfeer zat er goed in en als een groep jonge hinden dartelden wij het veld op. Tot zover had ik nog goed zicht op het geheel.

Nu komt namelijk het lastige gedeelte, want als 2^e rijer een verslag te schrijven van wat er op het veld gebeurd is vrij lastig. Ik zal een korte uiteenzetting geven wat er zich binnen mijn blikveld afspeelt. Te beginnen met een scrum. Ik zit met mijn hoofd tussen HH (kan nog wel eens last hebben van zijn darmflora) en een prop (wil ook nog wel eens last hebben van zijn darmen). Vandaag was het ook nog zo dat meeste van de scrums opgebroken moesten worden dus eerste uitputtingsslag. Op het moment dat de bal de scrum verlaten heeft heeft driekwart dit nog niet door dus blijven we lekker nutteloos doorduwen. De eerste, of zelfs meerdere fases missen we dan ook al. Mochten we als forwardsen betrokken zijn bij een actie dan eindigt dit meestal in een ruck waarbij je in het slechtste geval onderop ligt of eindigt met je gezicht in het zand. Tegen de tijd dat je weer op beide benen staat dan heb je wederom een aantal fases gemist. Idem, gelukkig wel in mindere mate, geldt dit ook voor de line out. Daarnaast, en dit geldt mogelijk alleen voor mijzelf, hangt na een minuut of 5 mijn tong op mijn voeten dus voordat ik uit 1 der voorgaande situaties verlost ben is het eerst happen naar adem.

Wel was duidelijk dat wij 1 der Rugby principes voor de volle 100% naleefden en dat was teameffort! Iedereen was zeer gefocussed, zowel forwardsen als driekwarten. Er was letterlijk geen doorkomen aan voor Utrecht, op 1 foutje na waardoor zij 5 puntjes op het scorebord hebben weten te toveren. De conversie werd echter gemist dus het bleef dan ook bij die 5 puntjes. Voor ons echter wel het teken om er nog een schepje bovenop te doen waardoor wij daadwerkelijk een onneembare vesting waren geworden. Het enige was dat wij niet echt aan aanvallen toekwamen, wat echter wel het geluk was voor Utrecht anders was het score verloop heel anders verlopen. Nu konden we nog met opgeheven hoofd de rust ingaan door een benutte penalty kick van Ralph Wisse waardoor de ruststand 3 – 5 was. De tweede helft zou het gaan gebeuren! We hadden nog een troef achter de hand, namelijk onze good old Robbie Pel. Aanvallend werden we hierdoor sterker en na een aantal wervelende fases en een weergaloze run van Arjen werd er door hemzelf een mooie try gedrukt. Helaas zag de ref het echter anders en wilde hij nog even de spanning erin houden dus try werd afgekeurd. Maar er was geen ontkomen meer aan voor Utrecht en de druk werd door ons verder opgevoerd. Door goed forwardse werk kon Pellie toch nog snel een try drukken dus 8 – 5. Conversie werd gemist. Hierna moest onze aller Pieter D het veld verlaten met loshangende vingertjes. Hopelijk is hij er weer snel bij. Bij mij was inmiddels het licht uit dus was het slepen van de ene naar de andere actie. Toch gingen we nog op de laatste krachten door en na een scrum in 22 m van Utrecht roken we kans om er definitief eroverheen te gaan. Helaas verloren we onze eigen scrum echter was het Pel wederom gelukt om Utrecht toch de bal te ontfutselen en zijn tweede try te scoren. 13 – 5 wat meteen de eindstand bleek. De rest van de wedstrijd ben ik nog alleen nog maar opzoek naar het zuurstofmasker geweest dus was blij toen het laatste fluitsignaal klonk.

Al met al kunnen we toch concluderen dat de Old Bones de club weer getrakteerd heeft op een mooie zondagmiddag!

Kus,
Motm. Piet Hein Govers

Nieuwegein - gooi 3 (73-0)

Zondag 11.00 uur. Tijd om te vertrekken naar Nieuwegein. We gaan een lekker potje rugby spelen tegen een ploeg die we als derde team toch wel kennen als een lastige tegenstander, vooral uit. Overal regen en wind behalve in Nieuwegein, langzaam druppelen de eerste spelers enthousiast binnen terwijl de tegenstander al met minstens 18 man serieus aan een warming-up bezig is. Op papier ziet ons team er een beetje klein uit maar naar een opbeurende mededeling van Jerker met de strekking "What you see is what you get" besluiten 11 spelers zich te gaan voorbereiden op een titanenstrijd.

De tegenstanders zijn zo vriendelijk om wat jonge spelers aan ons af te staan en we beginnen met 13 man tegen een volledig Nieuwegein. Het wordt al gauw duidelijk, vandaag komt 't Gooi niet aan het gebruikelijke Champagne rugby toe zoals het vierde dat zaterdag tegen Spakenburg liet zien. Misschien was het wel andersom. Er werd kranig verdedigd maar van aanvallen kwam niet veel terecht. Na een minuut of 24 in de eerste helft moest ook nog onze bron van inspiratie, Jerker, het veld ruimen vanwege een "self inflicted injury" en gingen we met een geïmproviseerd team verder.

Het hele team heeft zich volledig ingezet en in de tweede helft werd het ook steeds moeilijker voor Nieuwegein om te scoren en zagen we sterk verdedigend werk van iedereen. Niemand liet het kopje hangen ondanks dat duidelijk was dat winnen vandaag niet mogelijk was. De uitslag was volgens de ref 73-0 en dat was eigenlijk wel in overeenstemming met het spel.

Unaniem besloot Jerker in zijn wijsheid de gehele front 5 als man of the match te benoemen met als resultaat dat er lekker veel bier was.

Jammer dat we deze week niet twee volledige teams konden opstellen, volgende week beter en als met dezelfde instelling gespeeld wordt dan winnen we gewoon.

Nr 1 van de front 5
Peter Dencher

Wiet Van Cas benoemd de Man of the Match

warmingup, instructies en kontkijken

Peter Denscher is 12 juni 56 geworden - onze oudste actieve speler - een ware oude meester!

Tegen Waterland op het droge - wij blijven in de derde klasse!!

De wedstrijd begon al op donderdagavond tijdens de training. Grote opkomst, geconcentreerd werken en goede oefeningen onder leiding van Mark en Hans H. Maar het belangrijkste: de collectieve gedrevenheid om te winnen. En daarnaast natuurlijk af en toe een demonstratie van de unieke en briljante manier waarop we soms de meest eenvoudige patronen in korte tijd volledig om zeep konden helpen. We blijven het derde, natuurlijk!

Op zondag konden we beschikken over een brede selectie, mede dankzij de zeer welkome aanwezigheid van Roy, Gus, Chuck, Sven en Thomas. Dat een aantal spelers niet in de basis zou starten of misschien helemaal niet aan spelen toe zou komen werd zonder morren geaccepteerd. Zoals Nigel zei: We play to win!!

We begonnen en we begonnen goed. Soeverein aan de bal, spelend met overzicht en direct dominant op de helft van Waterland. Al snel hadden we de eerste try te pakken door een actie van Chuck na een big scrum in hun 22. Lekker, dat voorstaan. Moeten we vaker doen!

We bleven sterk spelen, waar sommige tegenstanders wat minder goed tegen konden. Tenminste, dat gevoel had je zomaar kunnen krijgen bij het zien van sommige acties. Volgens mij zijn er afgelopen zondag meer kaarten voorbij gekomen dan in alle wedstrijden die we hiervoor gespeeld hebben gecombineerd. Wel zonde, maar aan de andere kant ook een voordeel, want wij lieten ons niet gek maken, zij wel en wij bleven daardoor in ons eigen spel en konden al snel een tweede try, van Roy deze keer, noteren. Ik weet zeker dat er één tegenstander is die zich nog wel eens af zal vragen waarom hij uit de dertig Gooi-benen waaruit hij kon kiezen om op te stampen juist die van Roy uitkoos. In elk geval bleek dat de paal echt stevig in de grond staat.

Met 10-0 de rust in (helaas, twee conversies gemist) en na de rust vrolijk verder. Weer sterk aan de bal, voortdurende dreiging en geen moment in gevaar. Al snel een derde try, weer van Chuck, en vlak voor tijd de vierde van Eric L. op royaal en onbaatzuchtig aangeven (en dat moet je echt heel letterlijk nemen) van Sven. De conversie ging deze keer wel goed, dus einduitslag 22-0. Overigens is het niet zo gek dat de conversie niet altijd is gelukt. Wisse liep met die kleine beentjes van hem drie keer zo veel als iemand die in de Efteling wel in de Python mag, dus die bal kwam gewoon niet altijd zo ver als nodig. Maar dat is helemaal niet erg, want de Beul van Bussum bracht met zijn mooie passes en acties meer dan genoeg.

Kort samengevat hadden wij de hele wedstrijd de controle en zijn we geen moment in gevaar geweest. Al denk ik wel dat het een andere wedstrijd was geworden als Waterland in de eerste helft bij een stand van 5-0 met hun penalty voor de palen waren gegaan in plaats van de bal hadden gespeeld, en ze wat zuiverder waren geweest in de eindpassing. Ons baltempo was akelig hoog en zuiver, elke speler deed wat hij moest doen en ik kan me geen moment van zwakte in de wedstrijd herinneren.

De toeschouwers moeten echt hebben genoten van deze mooie pot. Onze eigen teamgenoten, op het veld en langs de lijn, gaven allemaal alles wat ze hadden, en meer. Echt respect en trots op de Mannen die zonder morren accepteerden dat ze een halve (Eric L. en Rob) of helemaal geen wedstrijd zouden spelen (Marc, Robbert). Klasse, kerels!

Voorwaartsen Dorre, Nigel, Dench, Patrick, Jansen (mijn man of the match), Wouter, Roy en Sven hebben gevochten, geen centimeter gegeven, geen seconde verzaakt, waren overal, hebben de meeste en in elk geval de belangrijke scrums gepakt en zich geen seconde gek laten maken door de tegenstanders. Het was een eer om er met jullie te mogen staan! De drie kwarters natuurlijk allemaal mooi, briljant en met hoofdhaar, maar met name snel, gevaarlijk en doeltreffend. Berend was weer balvast en eager als altijd, Wisse verzorgde met z'n onnavolgbare en vaak ook onvoorspelbare acties voor verwarring bij de tegenstanders (en soms ook bij wat Gooiers) en Gus was met z'n rushes, kicks en geweldige tackles een cruciale schakel. Verder hield Chuck in de eerste helft de verdediging perfect dicht hield, maakte twee try's, zorgde voor instant paniek bij de tegenstander en ging er in de tweede helft een paar keer zo hard vandoor dat we even bang waren dat we hem in de vesting moesten komen ophalen. Houba viel foutloos in (ik heb het nu over het invallen op zich). Zonder dollen (want dat doet hij zelf wel), Rob hield de verdediging foutloos dicht en liet bovendien zien dat je soms moet stoppen met twijfelen tussen kicken of lopen, het liefst vlak voordat je het daadwerkelijk tegelijkertijd wilt gaan doen. Bambi was weer ouderwets sterk aan de bal, Thomas zorgde voor gevaar en snelheid, Peter "Il Commandante" Lakeman nam zoals het een goed captain betaamt het voortouw (en liet zich als een goed vijftigjarige betaamt ook op tijd wisselen) en Eric L. stond er alsof hij nooit een helft was weggeweest (en kreeg terecht een publiekstry). Mark van E. en Robbie Pel moesten er veel te vroeg af met blessures, maar hadden in hun speeltijd wel meteen laten zien dat ze er waren.

Het was een wedstrijd waarop je echt trots kunt zijn. Als speler, als teamgenoot en als Gooier. En het was een wedstrijd waarvan je echt kunt nagenieten. En dat moeten we allemaal doen ook!

Tenslotte hebben we ons gedurende de hele wedstrijd geen seconde bezig gehouden met de oude traditionele "een derde team is pas een derde team als er goed gescholden wordt" hobby. En nu houden we daar verder over op en gaan we volgend seizoen door op de weg en in de sfeer die we tegen Enschede en Waterland hebben ingezet!

Als laatste ere wie ere toekomt: Roy, Gus, Chuck, Sven en Thomas, jullie waren cruciaal in de wedstrijd en voor de overwinning met jullie inzet en drie en een halve try uit vier. Onze grote dank daarvoor!

Mannen van het derde, met grote dank en trots dat jullie mij Man of the Match hebben gemaakt kijk ik terug op Waterland thuis en verheug ik me erop om met jullie een hoop pret te gaan maken, op ons Toernooi en zeker ook volgend seizoen, gewoon waar we thuis horen: De derde klasse.

We hebben het gered!!!!!!!

Groeten,

Bierhuizen

Enschede uit. Degraderen naar de 4e klasse of niet?

Wat een geweldig weer om een potje te spelen!

Verzamelen om 12 uur op de club, iedereen aanwezig alleen Rob Pel kan helaas niet mee vanwege een vervelend incident met zijn vrouw Debby die onverwachts in het ziekenhuis licht. Robbie en Debby sterkte! Ook onze coach en spirituele vader Fransie Frak kan er helaas niet bij zijn, maar delegeert één en ander aan Martijn, Tuinman-Hekking-Tesjiekeschoentjes. Goed geregeld dus van Fransie (weer).

Op naar Enschee-de, in 1 uur, 20 minuten naar het Wethouder Horstman-Sportpark.

“t veld ligt er zaalig bij en ’t malse gras lacht ons toe. De jonkies Ralph en Guido komen net voor het fluitsignaal nog aan… Jong spul heeft nog geen leaseauto met TomTom? Best raar gezien het feit dat het ogenschijnlijk wel carrière tijgers zijn?. Iedereen is opgeladen, het is d’rop of d’ronder. We spelen in de “tight” shirts van het eerste een onze bollekes zijn als in een 18e eeuws korset als sneeuw voor de zon verdwenen. Dat moet indruk gemaakt hebben op ERC. Peter stipt het nog even aan tijdens de pep talk. “Iedereen bekken dicht en werken!

Direct bij de kick-off gaan we er vol tegen aan en zijn de eerste 10 minuten zijn redelijk gelijk voor beide teams. Maar we staan met een sterker pack en winnen meteen al against the head: Patrick, Job, Pieter eerste rij, Wouter en Robbert 2e rij en Ralph, Nigel als flankers. Dorre op acht. Na wat gepiel achter de scrum vlak voor de try-line scoren we als eerste door een slechte pass van de scrumhalf van Enschede en kan ik er net op duiken. 5-0 en de Gooise beer is los. Dorre brult zoals alleen hij dat kan “MINE” bij de kick-off en batst er lekker in. Prima support iedere keer in het losse werk en de drie-kwarten krijgen hun bal. Patrick riped goed, Ralph is er voor de support, Jeroen klatst er lekker met zijn 89 kilo in en Wouter is goed voor meerdere breaks en neemt de snelle kickjes. Nigel is onnavolgbaar en overal tegelijk. Snoeiharde tackles, duikt op de bal en loopt er regelmatig mee weg. Eigenlijk mijn MotM!.

Maar ook Dorre was een onmisbare schakel van het pack en knokt voor iedere meter. Joppie Oudebek heeft duidelijk wat goed te maken en laat zijn regionale broeders regelmatig een poepie ruiken door ze op t verkeerde been te zetten. (hij tackelde trouwens ook hard). Enschede weet niet goed wat ze ermee aan moeten. Hun sterke man Nr. 6 verlaat al snel het veld met een blessure en nr. 3 is door Pieter aangepakt en ruimt t veld. De tries komen lekker los en de eerste helft is van ‘t Gooi. In de drie-kwart lijn staat Ralph Wisse weer virtuoos te ballen… balletje in één hand, krijgt ze soms onmogelijk van me aangespeeld maar tovert er dan toch weer mee. Gaatje zoeken en weg is ie.

De pressie komt vervolgens van Roland en Peter die het ERC iedere keer moeilijk maken. Voor zijn korte rugby ervaring doet Berend het geweldig. Wel twee dramatische missers door de bal te laten vallen, maar achteraf valt daarover te lachen. Het waren anders twee tries extra geweest. Robbie Houba is mijn tweede MotM. Drie geweldige try saving tackles, zijn grensoverschrijdende (ja zelfs down under spreken ze ervan) dummies waren vandaag niet van de lucht. Het was safe achterin en hij heeft behoorlijk wat lange kicks gekregen. Als ik de norm ben was hij vandaag wat praterig, maar het was terecht en daarna was het weer stil. Het lekkerste gevoel bij de wedstrijd heb ik van een tackle van een grote vent die vol in mijn armen liep en op zijn ruggetje teruggelegd werd met een grote zucht (uit zijn longetjes). Maar ook het voorkomen van de try van Enschede vlak voor de try-line samen met Rob en daarna het hele pack erbij. Die komt er niet door riep ik nog en dat gebeurde ook niet. Geweldig teamwerk en dat was knokken.

Noemenswaardig was een break van Wouter, die helaas te weinig lucht had om te scoren, hij werd hooggehouden en de try afgekeurd! De run en uiteindelijke snoekduik van Michael over de tryline. Fijn dat je er weer bij bent! De try van Peter door een goeie side step te maken…. Guido heeft ook vandaag weer flink gelopen, maar had af en toe nog wat Roemeens bier in zijn systeem zitten. Geen idee hoeveel het geworden is maar het was veel tegen 1. En die ene tegen-try was mijn stomme schuld… Domme pass uit het losse werk zo in de handen van de tegenstander. Ik noem het maar tunnelvisie.. Uiteindelijk geweldig gespeeld als team, geen geklaag, werken en knokken voor de bal, veel tackels en basic rugby. De scheids deed het voortreffelijk.

Na het doesen een gezellig biertje gedronken en wat gezongen met Enschede. Schokkend was het lied van ERC Kut is Kut en Pijpen, beffen, soixant-neufen, wat ook de lokale prinsesjes uit volle borst meezongen. De tekst kan je verderop nog eens nalezen. Zoiets hoor je toch niet in ons Gooi? Erg leuk dat de mannen van Oldenzaal er waren. Tot ziens op ons 10-a-side toernooi binnenkort. Ook Martijn en Thys bedankt voor jullie support. Van de week zet ik de foto’s die Jan-Willem heeft gemaakt met een echte camera online en dan kan je de details nog eens nakijken.

Mannen bedankt, ik vond het geweldige pot en een eer om vandaag met jullie te spelen!

Ik heb trouwens wel weer pijn.

Tot donderdag
Eric Luteijn

Derde helft gewonnen door 't Gooi

Tripverslag van Dorre

Heren,

Er zat niet alleen nog geld in de pot; we hadden ook nog steeds twee jugs van Dencher te goed. Voor dit lastige probleem vinden we, denk ik, op zondag wel een passende oplossing.

In bijlage vinden jullie de reeds verspreide songteksten; in afwachting van het song-boekje van John J.

Deze teksten zal ik ook op de blog publiceren.

Mijn bijdrage aan het trip-verslag (lijkt mij leuk als dit met copy-paste bij elkaar wordt geveegd):

We hebben goed aanvallend rugby kunnen laten zien, met veel aanvallen vanuit de 3/4-lijn en ook goed 4-4 spel van de voorwaartsen. Dit geeft vertrouwen voor a.s. zondag; ook als we dan weer wat minder de ruimte krijgen. We hebben nu laten zien dat we dit kunnen uitvoeren.

Derde helft: Zeer sterk; met een hoog "rugby"-gehalte. Er is gezongen! Het kan mooier en meer gegroepeerd, maar het begin is veelbelovend. Aan het smeren van de stemmen zal het niet liggen. De jugs en bladen met bier werd in een hoog tempo aangeleverd en leeg geretourneerd. En er zijn zelfs simpele spelletjes gespeeld. Hoewel simpel? Ralph presteerde het om 7 keer 7
(Harlequin?) keer achter elkaar in de fout te gaan, waardoor de rest volledig droog kwam te staan en de "general nip" moest worden afgeroepen.

met ()vale gr()eten,

de D()rre

Castricum uit, altijd lekker weer!

ff een biertje na de wedstrijd, mag best als je 52 bent!

beetje aapachtig ziet t er wel uit...

Verslag zondag 9 maart 2008

Verslag ’t Gooi 3 – Alkmaar 2

Uitslag 50-05

Zondag 9 maart 2008 was weer een dag om ooit te vergeten. Slecht weer, lekker veel modder en een tegenstander die eigenlijk niet goed wist of ze nou wel of niet wouden spelen., met andere woorden “het was ons weer”.

De tegenstander was helaas niet compleet maar wel zo sportief om te komen en er het beste van te maken. Ondanks dat Frans blijkbaar moeite moest doen om een team op de been te brengen hadden we toch genoeg man en zelfs nog mannen over om het team van Alkmaar aan te vullen, dit terwijl wij onze sterspeler Rob Ackers nog moesten afstaan aan het 2^e team.

Goed we begonnen wat te laat maar dat kon de pret niet drukken, in de eerste helft leenden we 4 spelers uit aan Alkmaar, deze krijgen vanzelfsprekend bonuspunten voor hun opofferingsgezindheid. Onder leiding van een goed fluitende Mark werd het een leuke eerste helft waar ’t Gooi toch wel duidelijk de overhand had. Er waren mooie acties waar de nodige tries uit gescoord weren. De scrum heerste, set scrums alle eigen ballen en meerdere against the head, over de line-outs valt niets bijzonders te melden. Als gevolg hiervan konden de driekwarten zich uitleven en mooie aanvallen opzetten en afronden. Dit resulteerde in tries van Rob Pel (2), Rob Houba, Peter Lakeman, Martin Heyning en Roland Buisman. Een prachtige actie werd ook nog eens fenomenaal afgerond door de alom aanwezige eerste rij in de vorm van Job Oude Bekke. Ook werd er redelijk geschopt door de aanvoeder die wel 5 keer raak wist te schoppen en 1 keer op de paal. De jongens van Alkmaar deden zeker hun best maar echt gevaarlijk konden ze niet worden.

De tweede helft gaf wel een heel ander beeld te zien. We moesten twee zeer solide spelers uit de scrum missen vanwege blessures, Dick Verbeek en Piet Hein Govers. Daar kwam nog bij dat Nigel E (ook bekend als Laidlaw) het nodig vond om bij de tegenstander in te vallen. Het resultaat was dat we maar 1 try konden scoren in de tweede helft en dat Akmaar dat ook deed, nota bene door een zekere Nigel E die het nodig vond te demonstreren hoe een torpedo door de verdediging kan dringen. Uiteindelijk werd de score 50 – 05, een mooie score die we wel weer eens nodig hadden om het moraal op te krikken.

Complimenten aan:

• de spelers van ’t Gooi die bij Alkmaar zich volledig inzetten, Arthur, Nigel E, Jeroen B, Nigel L en Nick L.


• Frans die er maar weer voor zorgde dat er gespeeld kon worden


• Joost die er voor zorgde dat er geen 1^e rij belasting geheven behoefde te worden omdat er al te veel lekkers was.
  

Peter Dencher (Man of the match, dus eindelijk ook wat puntjes in de lijst).

Re: punten

Eric en de rest,

Wel voorzover ik me kan herinneren:

Tries van Rob Pel (3 * zelfs)
Rob Houba
Peter L
Martyn Heyning
Roland Buisman, en wie vergeet ik nu, want de teller moet op 8 staan ?

kicken 5 keer raak en een paar keer mis.

- 50 punten voor grote Nigel omdat die voor de tegenstander gescoord heeft.
en een try saving tackle van zoontje Nick, tegen wie ook weer ?

Voorts flinke bonuspunten voor Jeroen, Nigel E, Nigel L, Nick L en Arthur
van V t V omdat ze hun sportieve taak uitstekend hebben uitgevoerd.

Ciao,
Peter L.