Memorabele momenten van zaterdag

Spakenburg - Oude Meesters 22-0

Zaterdagochtend 7:00u. De wekker gaat voor een mooi weekendje sport. Marij, de jongste van 9, speelt vandaag haar potje hockey om 9:00u thuis tegen Pelikaan. Pa is coach. Marianne gaat met Nienke, de oudste van bijna 11, mee. Het was een spannend potje. De meiden van Breda hebben ook vandaag weer gewonnen en staan fier bovenaan in hun competitie. Pa heeft helemaal geen verstand van hockey, maar ook hier zie je dat je met een beetje enthousiasme een heel eind kunt komen. Na de wedstrijd nog even wat brallen in het clubhuis dat hockeyers weliswaar best aardig kunnen feesten, maar verder gewoon watjes zijn. Na op haar 5^e al geconfronteerd te zijn met dronken, naakte Engelse rugbyers op trip, beaamt Marij dit gelukkig ook elke week.

Nog een lekkere rustige zaterdag. Beetje hangen en voorbereiden op morgen: Potje rugby met de oude meesters van ’t Gooi. Verrek, mijn telefoon begint te piepen. Het is vandaag zaterdag de 10^e. We spelen dit weekend tegen Spakenburg. “Marianne, waar liggen mijn rugbykousen? En mijn broekje? Ik ben er vandoor, we spelen tegen Spakenburg. Dat is altijd op zaterdag. Ben laat thuis. Hebben daar altijd goed visje na de wedstrijd. Tot vanavond.” Vanwege de ervaring met de nieuwe tight fit shirts toch ook mijn eigen shirt maar weer meegenomen. Schande, overigens, dat de club de oude meesters opzadelt met een oud setje van jonge honden. Daar passen die ervaren lijven van ons natuurlijk nooit in. Alleen voor de shirts al zouden we eens bij Hilversum moeten gaan kijken…

Lekker potje gespeeld. Mijn eerste wedstrijd tegen Spakenburg was als jonge hond zo’n 25 jaar geleden tegen die stoere vissers uit Spakenburg. De rollen waren nu omgedraaid. Wij waren nu de stoere mannen en zij hadden een overwegend jong team staan. Alhoewel we zelf het een en ander hebben laten liggen, heeft Spakenburg verdiend gewonnen. Tegen hun snelheid waren we niet opgewassen. Wel zouden we met wat meer rust in de voorwaartsen moeten spelen. In eerdere potten hebben we gezien dat een clean gewonnen bal uit ruck of maul vaak een try voor ons oplevert. Vandaag geen bal clean gewonnen. We moeten leren op een goede manier met ons (gebrek aan) snelheid om te gaan. De gretigheid uitte zich in rommeligheid. Volgende week tegen Nieuwegein nieuwe kansen.

Na de wedstrijd heerlijk biertje gedronken en visje gegeten. Dat was 25 jaar geleden al zo en nog steeds erg goed daar in Spakenburg. Zal ook altijd wel zo blijven. Rob Pel man of the match.

Zondagochtend. Geen wekker, lekker wakker worden. Verrek, geen rugby vandaag. Hhmm, extra dagje om die stramme spiertjes beetje bij te laten komen. Kan ik vandaag met de meiden ook naar hun zwemwedstrijd gaan kijken.

Het was weer een lekker weekendje.

Walter van der Mast

Walter van der Mast: 2 toptackles

voetfoutje?

Verslag Tournooi Etten Leur 3e team

Voor de meeste Nederlanders betekent eerste paasdag, 23 maart, gezellig bij familie zitten en eieren kleuren. Anderen gaan liever een potje Rugbyen; bij voorbeeld op het paastoernooi bij REL in Etten-Leur. Teammanager Frans was er weer in geslaagd om een (bijna) volledig team te verzamelen, waarbij enkele 2e team spelers dankbaar van de gelegenheid gebruik maakten om mee te mogen spelen met het derde (Casper, Wilco, Kevin, Robbert en Twiggy: bedankt!). Van het derde meldden Rob Ackers, Piet Hein, Jan Willem, Job, Nigel jr., Martijn B., Maron en ondergetekende zich. Persoonlijk was het voor mij een spannende dag aangezien dit mijn eerste rugby wedstrijd ooit zou worden…

De zondag was werkelijk prachtig in het zuiden. Een koud zonnetje, afgewisseld met verfrissende sneeuwbuien maakten de omstandigheden welhaast perfect. Het geheel vierkante REL veld, pittoresk gesitueerd tussen de nieuwbouwwoningen en lichte industrie, was geheel vrij gemaakt; de varkens waren van het veld en op stal gezet. De goalpalen, die verdacht veel overeenkomsten vertoonden met het model straatlantaarns in Etten-Leur, waren weer fleurig wit geschilderd.

Tijdens de uitgebreide briefing bij aanvang van de eerste wedstrijd door Captain Job, bleek dat wij toch nog een man tekort kwamen. Als bij toeval, ontdekte Frans op vrijwel hetzelfde moment een verward uitziend individu, die onrustig voor het toegangshek heen en weer drentelde. Intuïtief bood Frans deze Belg onmiddellijk een plaats aan in ons team. Pas na afloop van de wedstrijd bleek hoe lichtelijk geniaal deze zet van onze manager was geweest. De ‘aanvliegbelg’ bleek professional geweest te zijn in Roemenie(!) en tevens de enige speler van ’t Gooi die deze dag een try realiseerde. De jarenlange ervaring en scherpe ogen van Frans bleken wederom onontbeerlijk.

Het toernooiconcept was helder en duidelijk: alle deelnemende teams spelen tegen elkaar in series van 7 minuten per helft. In totaal bleken 6 teams aanwezig, onder andere uit Engeland, Italië en Nederland. Na 6 wedstrijden zou de winnaar bekend zijn; een finale was niet nodig.

De wisselende samenstelling van het team, de hoge luchtvochtigheid en de noodzaak om krachten te sparen voor de laatste competitiewedstrijden, hadden de volgende uitslagen tot gevolg:
1. ‘t Gooi 3 – REL : 0 -19
2. RC Essen – ‘t Gooi 3 : 3- 5
3. ‘t Gooi 3 – Breda : 0-7
4. ‘t Gooi 3 – Gran Sasso : 0-7
5. Nottingham – ‘t Gooi 3 : 14-0
6. ‘t Gooi 3 – Finchley : 0 -12

Walter van der Mast, een oude bekende van een aantal Gooi spelers, bleek het inmiddels te hebben geschopt tot voorzitter van REL. Tijdens de dag werd Walter’s veelzijdige inzet duidelijk: als tegenstander bij REL in de eerste wedstrijd, als invaller bij ‘t Gooi 3, als fly-by streaker en invaller bij het Engelse Finchley team in een wedstrijd tegen ’t Gooi (dank voor mijn medespelers die bij deze gelegenheid demonstreerden hoe een naakte tegenstander laag te tackelen, zonder intiem contact te maken met diens edele delen) en als representatieve voorzitter van een gezellige Brabantse rugbyclub. Overigens kwam Robbert Buys ook nog even buurten in Etten Leur om het team verder aan te moedigen.

De tweede wedstrijd tegen RC Essen startte verwarrend; wij hadden ons voorbereid op een gedisciplineerd spelende Mannschaft uit het Ruhrgebied, maar het team bleek een net gestarte club rugbyers uit Essen België. Zoals gezegd scoorde onze aanvliegbelg in deze wedstrijd de eerste en enige try. Kevin moest helaas geblesseerd het veld verlaten.

Tegen Gran Sasso bewees Jan Willem de effectiviteit van verbale middelen. Ergens onder 6 Italianen liggend ontving hij een onvriendelijke vuist in zijn gezicht van een corpulente, bebaarde Italiaan. Dit was de gelegenheid bij uitstek om zijn vaak geoefende Italiaanse zin naar het hoofd van de tegenstander te slingeren; inhoud bevatten de woorden ‘Moeder’, ‘Hoer’, ‘Op het plein’, ‘in een auto met beslagen ramen’. Resultaat: de corpulente Italiaan trok zich terug uit de wedstrijd.

Na afloop van het toernooi werd ik, tot mijn blijde verassing, door onze Captain verkozen tot ‘Man of the Match’. Tijdens de derde helft hebben een aantal van ons zich prima vermaakt (de rest was al richting het noorden vertrokken). Jan Willem integreerde verder prima met de locals en stal zelfs de show door een jive met de Italiaanse vriendin van een van de San Grasso spelers.
Wellicht een geluk bij een ongeluk dat JW de juiste Italiaanse woorden voor ‘spread your legs’ vergeten was. Gezien de zeer zuidelijke ligging van San Grasso zou onze hooker waarschijnlijk onderdeel zijn geworden van de cementen fundamenten van het nieuw te bouwen San Grasso Rugby stadion of op vissafari zijn gegaan met loden schoenen. Na een prima diner in Breda keerden wij heelhuids terug naar Naarden.

Berend de Jong

Een geslaagd Tournooi

Allereerst gaat onze dank uit naar Walter vd Mast van RC Etten-Leur voor de ontvangst en prima organisatie gedurende dag .

Eveneens voor het regelmatig invallen als prop in ons team.
Klein tegenvallertje was dat hij zich op het laatst in zijn (Abraham kostuum ook nog even moest waarmaken, maar de Ref
beloonde hem Feestelijk met de Yellow-Card waarna hij heen werd gezonden..

Ons Team was deze dag een Mix van het 2e en 3e en dat was in het begin even wennen aan elkaar ,maar door sommige speelmethodes
van het 2e Team spelender wijs in te voeren hebben we over de hele linie redelijk tot goed gespeeld.

J W v O t O was zelfs zo fanatiek dat hij in aanraking en gevecht kwam met een Hoog Bejaarde Italiaanse Speler die hem blijkbaar had verteld
hoe oud hij wel niet was....

Onze Man van Het Toernooi is zonder tegenstemmen geworden Berend de Jong .Grote klasse! Berend.
In de derde Helft gingen er toch wat te snel mannen van ons naar Huis. Maar de overgebleven Jongens Br em, Nigel jr,Berend en Rob A hebben weer kunnen genieten van het danstalent JW v O t O. Hij vond het blijkbaar iets te lang duren voordat er vrouwen in de buurt van de dansvloer kwamen en kwam op het idee om de dame achter de kassa vandaan te trekken nadat hij zelf al keurig netjes het geld kistje op zijn bescheiden wijze had gesloten.

Door wat jaloerse blikken van haar echtgenoot besloot JW er toch maar van af te zien en binnen 15 seconden een Italiaanse vrouw op de dansvloer
te sleuren waar hij zijn (kunsten !) aan kon vertonen. Chapeau JW we hebben weer ouderwets van je genoten.

Al met al een leuk en gezellig toernooi en zeker voor herhaling vatbaar.

Rob A

Walter van der Mast was 9 Mei jarig (40?) van harte!