Posts tonen met het label Jan van Diest. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Jan van Diest. Alle posts tonen
maandag, februari 14, 2011
zondag, april 06, 2008
appeltjes shampoo?
GOUD VAN OUD(oftewel groen van toen)
In een lustrumjaar blikken we altijd terug op de voorbijgegane jaren en vooral de hoogtepunten hierin. Herinneringen uit de oude doos. Zo’n 25 jaar geleden was het tweede/derde team een hechte vriendenclub. Op het veld sportief en hardwerkend, na de wedstrijd sociaal bewogen. Grappen en grollen werden met elkaar en voor elkaar uitgehaald. Listige trucs bedenken om de (te) zware tegenstander uit hun concentratie te halen: vlak voor de wedstrijd bijna pure knoflook eten, lekker voor je opponent in de scrum. Of niet scheren. Zo ontstond ook het idee om allemaal één soort shampoo te gaan gebruiken. Appeltjesshampoo. Wat roken we toen allemaal uniform lekker fris. Maar: ondanks ons grootverbruik raakte appeltjesshampoo uit de handel. Helaas. Na de herinneringen van dit verhaal toch weer eens op speurtocht gegaan: en ja hoor het is er wel weer, maar heel beperkt. Moeilijk te vinden, en meteen besloten een oude traditie (even) nieuw leven in te blazen. Een kleine voorraad is ingekocht, daarna speciaal gebotteld en voorzien van een uniek jubileum-etiket ontworpen door Grote Scrum editor Diana.
Dit is exclusief voor derde team spelers. Koop zo’n heerlijk flesje appeltjesshampoo, voor na de wedstrijd (of voor thuis!) voor slechts € 3,50! De opbrengst van de verkoop gaat in de pot van het derde en komt dus eigenlijk weer bij jou terug! Dubbel voordeel dus. Mail je bestelling snel door naar Frans: rapenburg581@zonnet.nl of Jan: jsp.vandiest@vumc.nl
OP=OP, laat deze unieke kans niet voorbijgaan.
dinsdag, juli 31, 2007
maandag, mei 14, 2007
BOOT 2007
Al veel positieve verhalen van gehoord. Een mooie afsluiting van mijn 1e seizoen. Want na een onderbreking van zo’n 15 jaar weer opnieuw begonnen met trainen en uiteindelijk in de 2e helft van dit seizoen weer af en toe de wei in. De organisatie begon wat verwarrend, wel bus geen bus verzamelen op een beetje (te) laat tijdstip. Uiteindelijk waren we toch niet te laat in Oisterwijk omdat de aanvang ook uitgesteld was. De ruime papieren selectie bleek in de praktijk een krap samengeraapt zooitje te zijn met wat teveel voorwaartsen en te weinig backs. Een paar laatbloeiers (vast last van de morning after de night before) kwamen weliswaar later op de dag nog op dagen.
Zowel Bake I als ondergetekende mochten de befaamde rode broek in ontvangst nemen: een unisex maatje, afgestemd op de stereotiepe bierbuikende senioren en niet op onze goddelijke Gooise posturen (want juist daarom is Diana supporter geworden: Jan wanneer ga je weer eens bij het derde spelen, doe eens wat, goed voor je. Jaja!). Bij de opstelling bleek ik een geheel nieuwe ervaring te mogen opdoen: winger! Dat voelde als behoorlijk vreemd gaan en een toch ietwat onjuist inschattingsvermogen van mijn trainingsresultaten. Maar goed, je offert je op voor elkaar en twee keer 7,5 minuut lijkt te doen.
De eerste wedstrijd tegen Eemland werd een lekkere pot met de enige maar winnende try van Racing Bobby! De volgende wedstrijd tegen Rotterdam stonden we behoorlijk onder druk, niet in de laatste plaats door een matig fluitende scheids. Toch lukte het de Rotjeknorrers niet door onze verdediging heen te breken. Mijn opponent wist ik gelukkig te tackelen tot buiten de lijnen, hij hield er, doordat we ongelukkig terecht kwamen, een gebroken rib aan over. Heb na de wedstrijd nog even met hem gesproken maar hij vond het all in the game. Wedstrijd wel gewonnen met 14-0 (???).
De derde wedstrijd tegen de Oysters zelf. Een harde wedstrijd met al snel wat onenigheidjes, bloedneuzen en bijna vechtpartijtjes: de sfeer van een gezellig ouwelullentoernooi werd behoorlijk onderuit gehaald. Toen ikzelf een Oyster tackelde vloog er een maatje van hem overheen en mepte mij -mijn rode broek totaal niet respecterend- tegen de grond. En dat was einde oefening voor mij, geblesseerd eruit.
Na inspectie van de aanwezige ehbo-er en onze aanwezige supporter/fysio Marco was het toch wel verstandig even naar het ziekenhuis te gaan. In Tilburg! Gezellig druk daar op de eerste hulp. Er bleken vóór mij al 7 andere rugbyers van de BOOT te zijn geweest! De leuke, jonge arts-assistente meldde mij mijn lot: een uit de kom en weer terug geschoten schouder en daardoor loszittend en omhoogstekend sleutelbeen: 1 week mitella en dan nog 6 weken rust.
Daar wordt je dus heel link(s) van! En dat ondanks alle goede voorbereidingen: met een steunkous voor m’n klapkuit, een motorgordel voor m’n zwakke rug, m’n bitje, de nodige vaseline op de oren en wenkbrouwen (en nergens anders!) en de steunzolen.
Mijn privé-chaufeuse bracht ons na zo’n drie uur in het ziekenhuis weer terug bij de Oysters waar al m’n maatjes om 18.15u al gevlogen bleken! Heb ik al die belangstellende, troostende, meelevende, opbeurende steun gemist! Of ben ik uit een soort schuldgevoel daarover tot man of the match benoemd? Nou, ik laat me niet kennen, maar echt lekker tikken met één hand in de mitella.
Groot deel van het toernooi hebben we dus niet meegemaakt: daarover dus geen live-verslag en maar beperkt foto’s. Gelukkig is Oysterwijk –zo hebben we begrepen- géén winnaar geworden. Misschien moeten we ons eigen gezelligeouwelulleneindeseioenzonder prestatiedrangmaarlatenwehetleukhouden-toernooi maar organiseren…..
Jan van Diest
(en Diana en Lynn)
Zowel Bake I als ondergetekende mochten de befaamde rode broek in ontvangst nemen: een unisex maatje, afgestemd op de stereotiepe bierbuikende senioren en niet op onze goddelijke Gooise posturen (want juist daarom is Diana supporter geworden: Jan wanneer ga je weer eens bij het derde spelen, doe eens wat, goed voor je. Jaja!). Bij de opstelling bleek ik een geheel nieuwe ervaring te mogen opdoen: winger! Dat voelde als behoorlijk vreemd gaan en een toch ietwat onjuist inschattingsvermogen van mijn trainingsresultaten. Maar goed, je offert je op voor elkaar en twee keer 7,5 minuut lijkt te doen.
De eerste wedstrijd tegen Eemland werd een lekkere pot met de enige maar winnende try van Racing Bobby! De volgende wedstrijd tegen Rotterdam stonden we behoorlijk onder druk, niet in de laatste plaats door een matig fluitende scheids. Toch lukte het de Rotjeknorrers niet door onze verdediging heen te breken. Mijn opponent wist ik gelukkig te tackelen tot buiten de lijnen, hij hield er, doordat we ongelukkig terecht kwamen, een gebroken rib aan over. Heb na de wedstrijd nog even met hem gesproken maar hij vond het all in the game. Wedstrijd wel gewonnen met 14-0 (???).
De derde wedstrijd tegen de Oysters zelf. Een harde wedstrijd met al snel wat onenigheidjes, bloedneuzen en bijna vechtpartijtjes: de sfeer van een gezellig ouwelullentoernooi werd behoorlijk onderuit gehaald. Toen ikzelf een Oyster tackelde vloog er een maatje van hem overheen en mepte mij -mijn rode broek totaal niet respecterend- tegen de grond. En dat was einde oefening voor mij, geblesseerd eruit.
Na inspectie van de aanwezige ehbo-er en onze aanwezige supporter/fysio Marco was het toch wel verstandig even naar het ziekenhuis te gaan. In Tilburg! Gezellig druk daar op de eerste hulp. Er bleken vóór mij al 7 andere rugbyers van de BOOT te zijn geweest! De leuke, jonge arts-assistente meldde mij mijn lot: een uit de kom en weer terug geschoten schouder en daardoor loszittend en omhoogstekend sleutelbeen: 1 week mitella en dan nog 6 weken rust.
Daar wordt je dus heel link(s) van! En dat ondanks alle goede voorbereidingen: met een steunkous voor m’n klapkuit, een motorgordel voor m’n zwakke rug, m’n bitje, de nodige vaseline op de oren en wenkbrouwen (en nergens anders!) en de steunzolen.
Mijn privé-chaufeuse bracht ons na zo’n drie uur in het ziekenhuis weer terug bij de Oysters waar al m’n maatjes om 18.15u al gevlogen bleken! Heb ik al die belangstellende, troostende, meelevende, opbeurende steun gemist! Of ben ik uit een soort schuldgevoel daarover tot man of the match benoemd? Nou, ik laat me niet kennen, maar echt lekker tikken met één hand in de mitella.
Groot deel van het toernooi hebben we dus niet meegemaakt: daarover dus geen live-verslag en maar beperkt foto’s. Gelukkig is Oysterwijk –zo hebben we begrepen- géén winnaar geworden. Misschien moeten we ons eigen gezelligeouwelulleneindeseioenzonder prestatiedrangmaarlatenwehetleukhouden-toernooi maar organiseren…..
Jan van Diest
(en Diana en Lynn)
dinsdag, april 10, 2007
Den Helder – ’t Gooi 3 (73- 5 of zoiets?)
1e paasdag en alle die-hards van het derde laten het paas-ontbijt voor wat het is en trekken naar het noordelijkste puntje van Holland, Den Helder. Het bolwerk van de Koninklijke Marine.
Vandaag was het de laatste competitie wedstrijd voor het seizoen 2006-2007, een memorabele dag aangezien Fred van Verseveld zijn (voorlopig) laatste wedstrijd zou spelen.
In ieder geval een goed begin, bij aankomst direct een schaal met gevulde eitjes van de familie van Diest, volgens velen waren ze erg lekker.
18 man aanwezig bij Den Helder uit is niet slecht voor een laatste wedstrijd en iedereen had er zin in. De wedstrijd thuis hadden we net verloren dus het zou er om spannen. Helaas het werd toch een wat andere wedstrijd dan wij gehoopt hadden, wat Utrecht vorige week overkwam ondervonden wij nu aan den lijve, we werden weggespeeld. Tackles werden niet gemaakt en al gauw hadden we enkele tries achter de kiezen. De eerste helft kwamen we er niet aan te pas. Ook met gewonnen ballen (best wel aardig wat) konden we niet veel bereiken, elk foutje werd meedogenloos afgestraft. Desondanks bleef onze fool back zijn tackles maken maar stond hij soms tegenover een numerieke overmacht.
Na een goede “pepper talk”in de rust gingen we vol goede moed de tweede helft in. Het ging zowaar een stuk beter en we speelden de eerste twintig minuten voornamelijk op de helft van Den Helder. En ja hoor na een gewonnen line-out wist Martijn zich over de gain-line te werken, ging goed naar de grond, support en een mooie try van Eric tussen de palen was het resultaat.
Vanaf dat moment was Den Helder nog gemotiveerder en lieten ons zien waarom zij in de 2e klasse horen en wij in de 3e klasse. De fitheid van onze marinemannen (en vrouw) was superieur aan die van ons en voor het gooi was er geen eer meer te behalen.
Het had zo’n mooie rugby dag kunnen zijn, de tegenstander was echt beter en we lieten ons weer verleiden tot het onderling gepraat.
Rest het derde nog 2 toernooitjes (5 & 12 mei) waar we kunnen laten zien dat we toch wel lekker kunnen rugbyen en een leuk team zijn.
O ja er waren ook nog wat punten te verdelen; Eric stijgt weer een plaatsje vanwege het drukken van een bal in het try-gedied van de tegenstander en de schrijver van dit stukje komt eindelijk ook op de lijst met wat punten voor “man of the Match”
Peter Dencher
Vandaag was het de laatste competitie wedstrijd voor het seizoen 2006-2007, een memorabele dag aangezien Fred van Verseveld zijn (voorlopig) laatste wedstrijd zou spelen.
In ieder geval een goed begin, bij aankomst direct een schaal met gevulde eitjes van de familie van Diest, volgens velen waren ze erg lekker.
18 man aanwezig bij Den Helder uit is niet slecht voor een laatste wedstrijd en iedereen had er zin in. De wedstrijd thuis hadden we net verloren dus het zou er om spannen. Helaas het werd toch een wat andere wedstrijd dan wij gehoopt hadden, wat Utrecht vorige week overkwam ondervonden wij nu aan den lijve, we werden weggespeeld. Tackles werden niet gemaakt en al gauw hadden we enkele tries achter de kiezen. De eerste helft kwamen we er niet aan te pas. Ook met gewonnen ballen (best wel aardig wat) konden we niet veel bereiken, elk foutje werd meedogenloos afgestraft. Desondanks bleef onze fool back zijn tackles maken maar stond hij soms tegenover een numerieke overmacht.
Na een goede “pepper talk”in de rust gingen we vol goede moed de tweede helft in. Het ging zowaar een stuk beter en we speelden de eerste twintig minuten voornamelijk op de helft van Den Helder. En ja hoor na een gewonnen line-out wist Martijn zich over de gain-line te werken, ging goed naar de grond, support en een mooie try van Eric tussen de palen was het resultaat.
Vanaf dat moment was Den Helder nog gemotiveerder en lieten ons zien waarom zij in de 2e klasse horen en wij in de 3e klasse. De fitheid van onze marinemannen (en vrouw) was superieur aan die van ons en voor het gooi was er geen eer meer te behalen.
Het had zo’n mooie rugby dag kunnen zijn, de tegenstander was echt beter en we lieten ons weer verleiden tot het onderling gepraat.
Rest het derde nog 2 toernooitjes (5 & 12 mei) waar we kunnen laten zien dat we toch wel lekker kunnen rugbyen en een leuk team zijn.
O ja er waren ook nog wat punten te verdelen; Eric stijgt weer een plaatsje vanwege het drukken van een bal in het try-gedied van de tegenstander en de schrijver van dit stukje komt eindelijk ook op de lijst met wat punten voor “man of the Match”
Peter Dencher
maandag, maart 26, 2007
Waterland thuis
’t Gooi – Waterland (70 - 3)De zon en zomertijd zijn de normaal zo wijze heren van de Oude Meesters selectiecommissie afgelopen zondag teveel geworden. Twee zeer uitzonderlijke beslissingen waren het eindresultaat van een langdurig overleg na een fantastische wedstrijd.
De eerste opmerkelijke beslissing was het aanwijzen van ondergetekende tot vrijwilliger om een wedstrijdverslag te schrijven. Zeer opmerkelijk vooral omdat ondergetekende geen enkel tactisch benul of spelinzicht heeft en dus niet de meest aangewezen persoon is om iets zinnigs over de wedstrijd te verslaan.
De tweede opmerkelijke beslissing betrof de Man of the Match: Iemand die slechts 20 minuten volmaakt kan natuurlijk geen Man of the Match zijn. Waarom niet Arlo die 5 tries scoorde, of Arlo met 4 maal een succesvolle conversie, of Arlo die met een sidestepje of 18 achter de trylijn de mannen van Waterland demotiveerde tot op het bot en de conversies wat vergemakkelijkte. Rob Houba met een try-saving tackle en wel zeer goede coaching van de backs (althans van deze back) had zeker niet misstaan of waarom niet Rob Pel voor zeer fanatieke verdediging die helaas ten koste van de nul ging in de laatste minuut? Een duovermelding voor Eric L en Mark van Eijk voor goed fluiten en goed scoren had natuurlijk ook gekund alhoewel halve punten de interne competitie wel wat ingewikkelder maken.
Het was een prachtige dag, mooi weer, een niet al te hard veld en cake van Richard. Ruim voldoende mensen om een lekker potje te spelen en een complete familiehappening langs de kant om te zorgen voor de zo zeer gewaardeerde ondersteuning. Na een emotionele oproep van Richard (gelegenheidscaptain) om met iets meer gedrevenheid te spelen dan een week geleden, traden wij vol goede moed aan tegen Waterland. Het zou een ongekende puntenregen worden, zowel in de eerste als de tweede helft. Alles in detail beschrijven vergt meer ruimte in de blog dan spelinzicht van de auteur wat voldoende reden lijkt om er niet aan te beginnen.
De opsomming:
Arlo Vlaar - conversie gemist door Arlo
Arlo Vlaar + conversie geslaagd door Arlo
Arlo Vlaar + conversie geslaagd door Arlo
Arlo Vlaar conversie gemist door Mark van Eijck
Rob Pel + conversie Mark van Eijck
Eric Luteijn - conversie gemist door Bob Beeldt
Job Oudebeke - conversie gemist door Arlo
Martijn Heijning + conversie geslaagd door Arlo
Rob Pel - conversie gemist door Richard van Dalen
Erik Bosman + conversie geslaagd door Arlo
Arlo Vlaar - conversie gemist door Richard van Dalen
Arlo Vlaar - conversie gemist door Arlo
Arlo Vlaar + conversie geslaagd door Arlo
Arlo Vlaar + conversie geslaagd door Arlo
Arlo Vlaar conversie gemist door Mark van Eijck
Rob Pel + conversie Mark van Eijck
Eric Luteijn - conversie gemist door Bob Beeldt
Job Oudebeke - conversie gemist door Arlo
Martijn Heijning + conversie geslaagd door Arlo
Rob Pel - conversie gemist door Richard van Dalen
Erik Bosman + conversie geslaagd door Arlo
Arlo Vlaar - conversie gemist door Richard van Dalen
Verder de eervolle vermeldingen: Goed hookerswerk van Peter Dencher, Job Oudebeke die zijn eerste try scoorde voor de Oude Meesters en Jan van Diest (toch ook goed voor een rode broek) die zijn rentree maakte. Dick de Jongh verrekte nog zijn duimpje in een poepert van Waterland. Enige smetje op deze verder zo positief verlopen wedstrijd was het kicken: 5 gemiste conversies….
Na afloop konden we zowaar Bake I, het feestvarken van vorige week, nog even in het zonnetje zetten die tot tranen toe was geroerd door alle sympathieke gelukwensen die hij had mogen ontvangen. Ook zijn schoonouders stelde het vliegreisje aangeboden door het derde (een enkeltje uit het raam) zeer op prijs. Drinken zonder knoeien en kwijlen is wat lastiger na je 50ste zo bleek toen Bake werd toegezongen.
Al met al een zeer goede dag met een uitstekend resultaat en de nodige jugjes. Helaas waren onze trouwe supporters van het eerste voor het tweede jaar achtereen de zomertijd vergeten en kwamen ze pas tegen een uur of 1 binnendruppelen.
Volgend jaar nog een keer proberen?
Erik Bosman
zaterdag, maart 17, 2007
bake's birthday
Bake, nog vele jaren en geef jezelf een mooi cadeau, ga RUGBYEN!!!!!
De ballen, Frans.
Bake,desondanks je rode broekje, maak je geen zorgen over je ongecontroleerde gedrag van vocht en derry verlies tijdens het inzetten van de scrum (wat pijnlijke momenten zou kunnen opleveren voor de flanker en nr. 8) ook hiervoor is een oplossing voor handen; TENA for Men is speciaal anatomisch ontworpen voor mannen met paarse glimmende maillots. TENA for Men level 2 biedt meer bescherming dan level 1 echter met dezelfde discretie, comfort, zekerheid en ODEUR control. Dus geen reden meer om niet meer de wei in te gaan. Geniet van je heuglijke dag, het drankje en bittergarnituur zie je wel tegemoet!! PIET HEIN GOVERS
Bake, Van harte met je 50e. Goed dat je een rode broek krijgt, want dan valt dat roestbruin minder op als het onvermijdelijke falen van de sluitspier duidelijk zichtbaar begint te worden. Best lachen overigens, een mompelende kwijlende kerel in de scrum. Dat zal de tegenstander toch even afleiden en dan kunnen jouw teamgenoten die nog wel zonder stok kunnen lopen genadeloos toeslaan. Wel slim dat je die tape op je hoofd plakt, want dan trek de de rimpels van vijftig jaar historie nog wat weg. In elk geval wens ik je een hele prettige verjaardag, ik hoop dat je alles nog kunt onthouden en dat je niet al je bier uit je mondhoeken laat lopen, het goede nieuws: stijldansen is weer hip! May the force and the rollator be with you, Bierhuizen
Thijs Bouvy "Van Harte Ouwe"
Ronald (bijna) alle mannen worden knapper als ze ouder worden..... Jan van Diest
"Beste Bake, wat ik zo knap van je vind is dat je aan jou niet kan zien dat je nog jong bent" Groeten Rob H.
Hee Beekie, wat zijn dat nou voor grappen...... Vorig jaar je abrahamdag overgeslagen en nu ben je weer met een laffe smoes thuis; "m'n schoonouders komen op de koffie"! Dat begrijpt niemand. Maar geen getreur; rood is geduldig en wij ook. Je broekje met gelukwensen wacht op je en wij op je tractatie. ERIC.
De ballen, Frans.
Bake,desondanks je rode broekje, maak je geen zorgen over je ongecontroleerde gedrag van vocht en derry verlies tijdens het inzetten van de scrum (wat pijnlijke momenten zou kunnen opleveren voor de flanker en nr. 8) ook hiervoor is een oplossing voor handen; TENA for Men is speciaal anatomisch ontworpen voor mannen met paarse glimmende maillots. TENA for Men level 2 biedt meer bescherming dan level 1 echter met dezelfde discretie, comfort, zekerheid en ODEUR control. Dus geen reden meer om niet meer de wei in te gaan. Geniet van je heuglijke dag, het drankje en bittergarnituur zie je wel tegemoet!! PIET HEIN GOVERS
Bake, Van harte met je 50e. Goed dat je een rode broek krijgt, want dan valt dat roestbruin minder op als het onvermijdelijke falen van de sluitspier duidelijk zichtbaar begint te worden. Best lachen overigens, een mompelende kwijlende kerel in de scrum. Dat zal de tegenstander toch even afleiden en dan kunnen jouw teamgenoten die nog wel zonder stok kunnen lopen genadeloos toeslaan. Wel slim dat je die tape op je hoofd plakt, want dan trek de de rimpels van vijftig jaar historie nog wat weg. In elk geval wens ik je een hele prettige verjaardag, ik hoop dat je alles nog kunt onthouden en dat je niet al je bier uit je mondhoeken laat lopen, het goede nieuws: stijldansen is weer hip! May the force and the rollator be with you, Bierhuizen
Thijs Bouvy "Van Harte Ouwe"
Ronald (bijna) alle mannen worden knapper als ze ouder worden..... Jan van Diest
"Beste Bake, wat ik zo knap van je vind is dat je aan jou niet kan zien dat je nog jong bent" Groeten Rob H.
Hee Beekie, wat zijn dat nou voor grappen...... Vorig jaar je abrahamdag overgeslagen en nu ben je weer met een laffe smoes thuis; "m'n schoonouders komen op de koffie"! Dat begrijpt niemand. Maar geen getreur; rood is geduldig en wij ook. Je broekje met gelukwensen wacht op je en wij op je tractatie. ERIC.
Abonneren op:
Posts (Atom)