Posts tonen met het label Jeroen Beishuizen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Jeroen Beishuizen. Alle posts tonen

vrijdag, januari 27, 2012

Piet Pijn

Hmmm.
dus aan mij de taak om iets over de nummer vier te schrijven. Dat is Piet Pijn. Piet Pijn is de Chuck Norris van ons pack. Andere spelers staan op het veld omdat Piet hen toestaat daar te staan (geldt zowel voor Gooi als voor
tegenstander). Video toevoegen

Voor zover ik de scrum op de loose head kant kon aanvoelen was Piet essentieel om Beishuizen te ondersteunen. Daar bedoel ik niets lulligs over Beis mee, maar Beis zijn prop was zowel lelijk als sterk als goed in wat hij deed. Zoals wel vaker de laatste tijd was Piet ook hier weer actief in het
losse werk. Hier en daar een back van Cas, maar vaker nog de voorwaartsen werden vakkundig uit de sokken gelopen. Hier blijkt dat het podjes systeem redelijk werkt als we het ook spelen. (spelen lukt goed in relatieve rust, wat
minder als het spel vordert en we de situatie collectief moeten lezen).

Het mooie van Piet is dat je samen met hem met zijn tweeen een podje van vier kan
vormen. Omdat de hit goed is, wordt ook het securen van de bal gemakkelijker.
Ik heb dit zelf minimaal eens mogen ervaren. Als een soort verhaal in een verhaal (literaire stijlfiguur in de geest van eduard douwes dekker) moet ik ook nog Ralph Chansson zijn wedstrijd bezingen.

Na het contact en mede daaruit volgende voorsprong in de eerste fase van de wedstrijd was een
fris stel benen en dito hersens van Chansson meer dan welkom. Solide in de verdediging, mobiel en gemakkelijk in staat om de broertjes Stafford aan te voelen.

Samenvattend: Piet Pijn - de waterbuffel, Chansson, toch meer de
Japanse Steenhouwer. Beiden levensgevaarlijk en daarom ben ik elke keer weer
blij dat ze in mijn pack spelen.

Heren, het was gister wederom een eer om met jullie te mogen spelen.
Patrick Tuin

zaterdag, mei 21, 2011

Amsterdam 10-a-side

Heerlijke rugby dag met twee keer winst (waaronder de Old Tigers) en een keer nipt verloren.
Morgen weer minstens twee of drie wedstijden.
Gelukkig doet Jeroen Beishuizen mee, dus zijn we met minstens 13 spelers.
Dus iedereen vroeg naar bed en goed recupereren, want enkele spelers mogen alles spelen (Hé Tusveld ...)
Onze eerste wedstrijd is om 12:40 op veld 5; verzamelen om 11:40 uur.

Maar het eerste team speelt om 11:20 tegen Eemland; ook op veld 5.
En daar wil je ook bij zijn.

Zie jullie allemaal morgen; voor weer een geweldig dagje rugby.

D()rre

donderdag, april 30, 2009

Tegen Waterland op het droge - wij blijven in de derde klasse!!

De wedstrijd begon al op donderdagavond tijdens de training. Grote opkomst, geconcentreerd werken en goede oefeningen onder leiding van Mark en Hans H. Maar het belangrijkste: de collectieve gedrevenheid om te winnen. En daarnaast natuurlijk af en toe een demonstratie van de unieke en briljante manier waarop we soms de meest eenvoudige patronen in korte tijd volledig om zeep konden helpen. We blijven het derde, natuurlijk!

Op zondag konden we beschikken over een brede selectie, mede dankzij de zeer welkome aanwezigheid van Roy, Gus, Chuck, Sven en Thomas. Dat een aantal spelers niet in de basis zou starten of misschien helemaal niet aan spelen toe zou komen werd zonder morren geaccepteerd. Zoals Nigel zei: We play to win!!


We begonnen en we begonnen goed. Soeverein aan de bal, spelend met overzicht en direct dominant op de helft van Waterland. Al snel hadden we de eerste try te pakken door een actie van Chuck na een big scrum in hun 22. Lekker, dat voorstaan. Moeten we vaker doen!


We bleven sterk spelen, waar sommige tegenstanders wat minder goed tegen konden. Tenminste, dat gevoel had je zomaar kunnen krijgen bij het zien van sommige acties. Volgens mij zijn er afgelopen zondag meer kaarten voorbij gekomen dan in alle wedstrijden die we hiervoor gespeeld hebben gecombineerd. Wel zonde, maar aan de andere kant ook een voordeel, want wij lieten ons niet gek maken, zij wel en wij bleven daardoor in ons eigen spel en konden al snel een tweede try, van Roy deze keer, noteren. Ik weet zeker dat er één tegenstander is die zich nog wel eens af zal vragen waarom hij uit de dertig Gooi-benen waaruit hij kon kiezen om op te stampen juist die van Roy uitkoos. In elk geval bleek dat de paal echt stevig in de grond staat.


Met 10-0 de rust in (helaas, twee conversies gemist) en na de rust vrolijk verder. Weer sterk aan de bal, voortdurende dreiging en geen moment in gevaar. Al snel een derde try, weer van Chuck, en vlak voor tijd de vierde van Eric L. op royaal en onbaatzuchtig aangeven (en dat moet je echt heel letterlijk nemen) van Sven. De conversie ging deze keer wel goed, dus einduitslag 22-0. Overigens is het niet zo gek dat de conversie niet altijd is gelukt. Wisse liep met die kleine beentjes van hem drie keer zo veel als iemand die in de Efteling wel in de Python mag, dus die bal kwam gewoon niet altijd zo ver als nodig. Maar dat is helemaal niet erg, want de Beul van Bussum bracht met zijn mooie passes en acties meer dan genoeg.


Kort samengevat hadden wij de hele wedstrijd de controle en zijn we geen moment in gevaar geweest. Al denk ik wel dat het een andere wedstrijd was geworden als Waterland in de eerste helft bij een stand van 5-0 met hun penalty voor de palen waren gegaan in plaats van de bal hadden gespeeld, en ze wat zuiverder waren geweest in de eindpassing. Ons baltempo was akelig hoog en zuiver, elke speler deed wat hij moest doen en ik kan me geen moment van zwakte in de wedstrijd herinneren.


De toeschouwers moeten echt hebben genoten van deze mooie pot. Onze eigen teamgenoten, op het veld en langs de lijn, gaven allemaal alles wat ze hadden, en meer. Echt respect en trots op de Mannen die zonder morren accepteerden dat ze een halve (Eric L. en Rob) of helemaal geen wedstrijd zouden spelen (Marc, Robbert). Klasse, kerels!


Voorwaartsen Dorre, Nigel, Dench, Patrick, Jansen (mijn man of the match), Wouter, Roy en Sven hebben gevochten, geen centimeter gegeven, geen seconde verzaakt, waren overal, hebben de meeste en in elk geval de belangrijke scrums gepakt en zich geen seconde gek laten maken door de tegenstanders. Het was een eer om er met jullie te mogen staan! De drie kwarters natuurlijk allemaal mooi, briljant en met hoofdhaar, maar met name snel, gevaarlijk en doeltreffend. Berend was weer balvast en eager als altijd, Wisse verzorgde met z'n onnavolgbare en vaak ook onvoorspelbare acties voor verwarring bij de tegenstanders (en soms ook bij wat Gooiers) en Gus was met z'n rushes, kicks en geweldige tackles een cruciale schakel. Verder hield Chuck in de eerste helft de verdediging perfect dicht hield, maakte twee try's, zorgde voor instant paniek bij de tegenstander en ging er in de tweede helft een paar keer zo hard vandoor dat we even bang waren dat we hem in de vesting moesten komen ophalen. Houba viel foutloos in (ik heb het nu over het invallen op zich). Zonder dollen (want dat doet hij zelf wel), Rob hield de verdediging foutloos dicht en liet bovendien zien dat je soms moet stoppen met twijfelen tussen kicken of lopen, het liefst vlak voordat je het daadwerkelijk tegelijkertijd wilt gaan doen. Bambi was weer ouderwets sterk aan de bal, Thomas zorgde voor gevaar en snelheid, Peter "Il Commandante" Lakeman nam zoals het een goed captain betaamt het voortouw (en liet zich als een goed vijftigjarige betaamt ook op tijd wisselen) en Eric L. stond er alsof hij nooit een helft was weggeweest (en kreeg terecht een publiekstry). Mark van E. en Robbie Pel moesten er veel te vroeg af met blessures, maar hadden in hun speeltijd wel meteen laten zien dat ze er waren.


Het was een wedstrijd waarop je echt trots kunt zijn. Als speler, als teamgenoot en als Gooier. En het was een wedstrijd waarvan je echt kunt nagenieten. En dat moeten we allemaal doen ook!


Tenslotte hebben we ons gedurende de hele wedstrijd geen seconde bezig gehouden met de oude traditionele "een derde team is pas een derde team als er goed gescholden wordt" hobby. En nu houden we daar verder over op en gaan we volgend seizoen door op de weg en in de sfeer die we tegen Enschede en Waterland hebben ingezet!


Als laatste ere wie ere toekomt: Roy, Gus, Chuck, Sven en Thomas, jullie waren cruciaal in de wedstrijd en voor de overwinning met jullie inzet en drie en een halve try uit vier. Onze grote dank daarvoor!


Mannen van het derde, met grote dank en trots dat jullie mij Man of the Match hebben gemaakt kijk ik terug op Waterland thuis en verheug ik me erop om met jullie een hoop pret te gaan maken, op ons Toernooi en zeker ook volgend seizoen, gewoon waar we thuis horen: De derde klasse.


We hebben het gered!!!!!!!



Groeten,


Bierhuizen

maandag, april 20, 2009

Enschede uit. Degraderen naar de 4e klasse of niet?

Wat een geweldig weer om een potje te spelen!

Verzamelen om 12 uur op de club, iedereen aanwezig alleen Rob Pel kan helaas niet mee vanwege een vervelend incident met zijn vrouw Debby die onverwachts in het ziekenhuis licht. Robbie en Debby sterkte! Ook onze coach en spirituele vader Fransie Frak kan er helaas niet bij zijn, maar delegeert één en ander aan Martijn, Tuinman-Hekking-Tesjiekeschoentjes. Goed geregeld dus van Fransie (weer).

Op naar Enschee-de, in 1 uur, 20 minuten naar het Wethouder Horstman-Sportpark.

“t veld ligt er zaalig bij en ’t malse gras lacht ons toe. De jonkies Ralph en Guido komen net voor het fluitsignaal nog aan… Jong spul heeft nog geen leaseauto met TomTom? Best raar gezien het feit dat het ogenschijnlijk wel carrière tijgers zijn?. Iedereen is opgeladen, het is d’rop of d’ronder. We spelen in de “tight” shirts van het eerste een onze bollekes zijn als in een 18e eeuws korset als sneeuw voor de zon verdwenen. Dat moet indruk gemaakt hebben op ERC. Peter stipt het nog even aan tijdens de pep talk. “Iedereen bekken dicht en werken!

Direct bij de kick-off gaan we er vol tegen aan en zijn de eerste 10 minuten zijn redelijk gelijk voor beide teams. Maar we staan met een sterker pack en winnen meteen al against the head: Patrick, Job, Pieter eerste rij, Wouter en Robbert 2e rij en Ralph, Nigel als flankers. Dorre op acht. Na wat gepiel achter de scrum vlak voor de try-line scoren we als eerste door een slechte pass van de scrumhalf van Enschede en kan ik er net op duiken. 5-0 en de Gooise beer is los. Dorre brult zoals alleen hij dat kan “MINE” bij de kick-off en batst er lekker in. Prima support iedere keer in het losse werk en de drie-kwarten krijgen hun bal. Patrick riped goed, Ralph is er voor de support, Jeroen klatst er lekker met zijn 89 kilo in en Wouter is goed voor meerdere breaks en neemt de snelle kickjes. Nigel is onnavolgbaar en overal tegelijk. Snoeiharde tackles, duikt op de bal en loopt er regelmatig mee weg. Eigenlijk mijn MotM!.
Maar ook Dorre was een onmisbare schakel van het pack en knokt voor iedere meter. Joppie Oudebek heeft duidelijk wat goed te maken en laat zijn regionale broeders regelmatig een poepie ruiken door ze op t verkeerde been te zetten. (hij tackelde trouwens ook hard). Enschede weet niet goed wat ze ermee aan moeten. Hun sterke man Nr. 6 verlaat al snel het veld met een blessure en nr. 3 is door Pieter aangepakt en ruimt t veld. De tries komen lekker los en de eerste helft is van ‘t Gooi. In de drie-kwart lijn staat Ralph Wisse weer virtuoos te ballen… balletje in één hand, krijgt ze soms onmogelijk van me aangespeeld maar tovert er dan toch weer mee. Gaatje zoeken en weg is ie.
De pressie komt vervolgens van Roland en Peter die het ERC iedere keer moeilijk maken. Voor zijn korte rugby ervaring doet Berend het geweldig. Wel twee dramatische missers door de bal te laten vallen, maar achteraf valt daarover te lachen. Het waren anders twee tries extra geweest. Robbie Houba is mijn tweede MotM. Drie geweldige try saving tackles, zijn grensoverschrijdende (ja zelfs down under spreken ze ervan) dummies waren vandaag niet van de lucht. Het was safe achterin en hij heeft behoorlijk wat lange kicks gekregen. Als ik de norm ben was hij vandaag wat praterig, maar het was terecht en daarna was het weer stil. Het lekkerste gevoel bij de wedstrijd heb ik van een tackle van een grote vent die vol in mijn armen liep en op zijn ruggetje teruggelegd werd met een grote zucht (uit zijn longetjes). Maar ook het voorkomen van de try van Enschede vlak voor de try-line samen met Rob en daarna het hele pack erbij. Die komt er niet door riep ik nog en dat gebeurde ook niet. Geweldig teamwerk en dat was knokken.
Noemenswaardig was een break van Wouter, die helaas te weinig lucht had om te scoren, hij werd hooggehouden en de try afgekeurd! De run en uiteindelijke snoekduik van Michael over de tryline. Fijn dat je er weer bij bent! De try van Peter door een goeie side step te maken…. Guido heeft ook vandaag weer flink gelopen, maar had af en toe nog wat Roemeens bier in zijn systeem zitten. Geen idee hoeveel het geworden is maar het was veel tegen 1. En die ene tegen-try was mijn stomme schuld… Domme pass uit het losse werk zo in de handen van de tegenstander. Ik noem het maar tunnelvisie.. Uiteindelijk geweldig gespeeld als team, geen geklaag, werken en knokken voor de bal, veel tackels en basic rugby. De scheids deed het voortreffelijk.

Na het doesen een gezellig biertje gedronken en wat gezongen met Enschede. Schokkend was het lied van ERC Kut is Kut en Pijpen, beffen, soixant-neufen, wat ook de lokale prinsesjes uit volle borst meezongen. De tekst kan je verderop nog eens nalezen. Zoiets hoor je toch niet in ons Gooi? Erg leuk dat de mannen van Oldenzaal er waren. Tot ziens op ons 10-a-side toernooi binnenkort. Ook Martijn en Thys bedankt voor jullie support. Van de week zet ik de foto’s die Jan-Willem heeft gemaakt met een echte camera online en dan kan je de details nog eens nakijken.

Mannen bedankt, ik vond het geweldige pot en een eer om vandaag met jullie te spelen!
Ik heb trouwens wel weer pijn.

Tot donderdag
Eric Luteijn

dinsdag, oktober 28, 2008

Hilversum 2 uit-aanvullingen


Mannen,
Rob, Vlaggen en schrijven, het blijft lastig. In zijn gedachten is Rob nog een sterke viriele jonge man met een onvoorspelbare sidestep, een snelle sprint en een scherpe pen in zijn handen. De rest van de wereld weet dat het zich inmiddels beter laat omschrijven als een geblesseerde oude waggelende kerel met een vlaggenstok. Maar dat is niet erg. Dat is Rob.

Daarom, als aanvulling: Peter kan wat moeilijker factureren de komende tijd met een gebroken vingerkootje, Eric L. heeft z'n geheugen niet alleen laten liggen maar wist niet eens meer waar hij het op moest halen, de vrouw van Erik B. noemt hem na een hand off nooit meer "m'n adamsappeltje" en Von Bierhausen is verkozen MOTM.

De passie die van het verslag afstraalt was er echt op het veld. We komen alleen wat moeilijker tot scoren, maar als we met net zoveel hart en ziel blijven spelen als zondag wordt het voor ons nog een hele mooie competitie!

Groeten,
Jeroen

vrijdag, juli 04, 2008

De kop is er af

Heren,

De eerste zomertraining ligt reeds achter ons. Met licht straffe spieren werd ik hedenmorgen wakker, vermoedelijk was ik niet de enige.

Vanwege het feit dat er uitsluitend topfitte jongens aan de start verschenen hebben we gelijk maar de grote ronde gelopen.

Met twee nieuwe gezichten vertrokken we stipt om vijf over acht. Naast onze kale Jeroen is er komend seizoen een aanzienlijk jongere en veel knappere Jeroen die de gelederen komt versterken. Klein probleempje was dat hij twee linkerschoenen had meegenomen. Gelukkig bood de gevonden voorwerpenkist uitkomst. Verder nog een nieuwkomer met een roemruchte vader met een gooi verleden Guido??

Van de oude garde natuurlijk de volledig afgetrainde beishuizen, robbert, beide in lange broek en lange mouwen, marc van e , een uberfitte frans f en ondergetekende.

Hans N. had geen woord gehouden om het bier op temperatuur te brengen, gelukkig nam willen van e de taken waardig over.

De eerste voorzichtige conclusie is dus dat er reeds één topfitte eerste rijer is, dat de tweede rij compleet is, dat er een solide nummer acht is opgestaan en dat er twee nieuwe jonge backs kunnen worden opgesteld. Verder natuurlijk zeer opmerkelijk dat frans f dermate fit is dat het zonde zou zij als hij niet een paar wedstrijdjes mee zou pikken.

Volgende week een iets grotere opkomst???

Martijn

maandag, maart 10, 2008

Verslag zondag 9 maart 2008

Verslag ’t Gooi 3 – Alkmaar 2

Uitslag 50-05

Zondag 9 maart 2008 was weer een dag om ooit te vergeten. Slecht weer, lekker veel modder en een tegenstander die eigenlijk niet goed wist of ze nou wel of niet wouden spelen., met andere woorden “het was ons weer”.

De tegenstander was helaas niet compleet maar wel zo sportief om te komen en er het beste van te maken. Ondanks dat Frans blijkbaar moeite moest doen om een team op de been te brengen hadden we toch genoeg man en zelfs nog mannen over om het team van Alkmaar aan te vullen, dit terwijl wij onze sterspeler Rob Ackers nog moesten afstaan aan het 2e team.

Goed we begonnen wat te laat maar dat kon de pret niet drukken, in de eerste helft leenden we 4 spelers uit aan Alkmaar, deze krijgen vanzelfsprekend bonuspunten voor hun opofferingsgezindheid. Onder leiding van een goed fluitende Mark werd het een leuke eerste helft waar ’t Gooi toch wel duidelijk de overhand had. Er waren mooie acties waar de nodige tries uit gescoord weren. De scrum heerste, set scrums alle eigen ballen en meerdere against the head, over de line-outs valt niets bijzonders te melden. Als gevolg hiervan konden de driekwarten zich uitleven en mooie aanvallen opzetten en afronden. Dit resulteerde in tries van Rob Pel (2), Rob Houba, Peter Lakeman, Martin Heyning en Roland Buisman. Een prachtige actie werd ook nog eens fenomenaal afgerond door de alom aanwezige eerste rij in de vorm van Job Oude Bekke. Ook werd er redelijk geschopt door de aanvoeder die wel 5 keer raak wist te schoppen en 1 keer op de paal. De jongens van Alkmaar deden zeker hun best maar echt gevaarlijk konden ze niet worden.

De tweede helft gaf wel een heel ander beeld te zien. We moesten twee zeer solide spelers uit de scrum missen vanwege blessures, Dick Verbeek en Piet Hein Govers. Daar kwam nog bij dat Nigel E (ook bekend als Laidlaw) het nodig vond om bij de tegenstander in te vallen. Het resultaat was dat we maar 1 try konden scoren in de tweede helft en dat Akmaar dat ook deed, nota bene door een zekere Nigel E die het nodig vond te demonstreren hoe een torpedo door de verdediging kan dringen. Uiteindelijk werd de score 50 – 05, een mooie score die we wel weer eens nodig hadden om het moraal op te krikken.

Complimenten aan:

  • de spelers van ’t Gooi die bij Alkmaar zich volledig inzetten, Arthur, Nigel E, Jeroen B, Nigel L en Nick L.

  • Frans die er maar weer voor zorgde dat er gespeeld kon worden

  • Joost die er voor zorgde dat er geen 1e rij belasting geheven behoefde te worden omdat er al te veel lekkers was.

Peter Dencher (Man of the match, dus eindelijk ook wat puntjes in de lijst).

RE: punten

Mannen, vergeet onze grote job niet met een mooie try in de eerste helft.
En zoontje Nick heeft twee try saving tackles gemaakt, want niet alleen pappa zelf maar ook de vader van alle vaders, Eric L. moest het in de tweede helft ontgelden. Dubbele punten dus voor de lopende angst van elke schoonmoeder!
Groet,
Jeroen

zaterdag, december 08, 2007

Try saving tackle (nagekomen bericht)

Helaas moest een van onze meest getalenteerde spelers (Martijn de Makelaar)langs de lijn( onterecht overgens) als reserve constateren dat Bierhausen gelijk had . Ik Hekking ga er vanuit dat M de M niet vermoeid en zonder modder in zijn ogen het bij het rechte eind heeft, helaas voor die anderen, zo lijkt mij een onderzoeks commisie wel overbodig toch ? M de M bedankt bier voor jou omdat je dit zo spontaan melde
Hekking

dinsdag, december 04, 2007

bier voor bierhausen

Jongens jongens dont worry de try saving tackle heb ik gemaakt maar als deze niet telt prima maak ik er toch nog een paar volgende wedstrijd. Jan willem krijgt geen bier van Bierhausen wel groeten Hekking

maandag, september 17, 2007

ARC 2 – ‘t Gooi 3: (15 – 10)

Op een zonnige dag in september waren we vol goede moed afgetogen naar Amstelveen.
Sinds kort is het 2e van ARC in onze poel ingedeeld, helaas heeft die club kennelijk wat problemen om het personeel bestand op niveau te houden.
D.w.z. alles is relatief het bleek een goede volwaardige tegenstander te zijn met een behoorlijke dosis gelouterd bloed in de gelederen.

We begonnen de eerste 10 minuten goed, fel in bal winning en verbleven dan ook voornamelijk op de helft van de tegenstander.
Ongeveer 10e minuut: balbezit in hun 22 en met een mooie push-over (walk-over) was ’t geloof ik Piet-Hein die naar beneden viel en de punten zeker stelde, 5-0. Kick ging mis, nog wat te weinig geoefend dit jaar.

Toen was de beurt even aan ARC en een strafbal werd snel naar de wing gebracht en helaas kon die t afmaken. Kick ging mis, was wel weer een moment dat we wakker geschud werden.

Wij weer aan de beurt en ook nog in de eerste helft konden we een mooi snel ingebrachte bal van Rob Pel via Mike vd Bosch – voor het gemak werd ondergetekende maar overgeslagen – bij speedy Bob Peelt brengen die t mooi afmaakte. Kick was goed te doen, maar had te weinig krijt aangebracht dus die stierf ook weer in schoonheid.

Daarna een periode van rommeligheid waarbij, ook nog voor rust, door een misverstand (iets harder “mine” roepen jongens ) pakte weer die vermaledijde Chris van de tegenstander de bal op en legde hem tussen de palen. Niet te missen kick dus 12 - 10 was de ruststand.

Kon dus nog alle kanten op maar allengs werd wel duidelijk dat we wat meer moeten oefenen op ingooien en fitheid.

Moet ook gezegd worden dat eerder genoemde Chris veel werd aangespeeld en heel goed kickte waarmee moeizaam gewonnen terreinwinst vaak werd teniet gedaan.
Was ongeveer midden 2e helft dat C een hele mooie drop-goal maakte: 15 – 10.

We deden nog wat terug, af en toe net even pech, dingen die net wel zouden lukken als we fitter zouden zijn, maar a la, toch een fijne wedstrijd gehad, bleef dus 15 – 10.

Pechvogel van de dag: Arthur van V tot V, brak z’n neusbeentje en die staat nu dus scheef.
Graag uw geldelijke gaven t.b.v. Arthur aan de Bierman van t derde zodat we met z’n allen op zijn gezondheid kunnen toasten !

Nog een slotopmerking: enige speedies, voor goede of minder goede reden waren wel erg snel weg waarmee de 3e helft eigenlijk niet gespeeld is. Dit is niet de bedoeling, laten we daar op letten en indien nodig elkaar daar op aanspreken.

Man of the Match: Piet Hein Govers

Peter Lakeman

vrijdag, september 07, 2007

Cas 3-Gooi 3 50-5

Inderdaad, 50-5.

Castricum 3 uit, altijd lastig, maar dit is wat overdreven. Natuurlijk, Cas 3 is een prima team, speelt lekker, goede passes, goede spelers. Maar op zich zou dat ook voor ons moeten gelden. Dus verheugden wij ons op een traditioneel leuke pot rugby. Het seizoen was weer begonnen, de hele zomer doorgetraind, veel mannen op de donderdag avonden, we waren er klaar voor.

Totdat bleek dat we niet met de verwachtte 20 maar met 15 man af zouden reizen. Stuk voor stuk prima kerels, maar we misten wel een paar mannen die het verschil maken in een wedstrijd. Natuurlijk heeft alles een goede reden, ook afzeggen voor een wedstrijd, maar dat maakt het niet minder vervelend voor de teamleden die wel graag een goede pot rugby willen spelen.

In de wedstrijd werd al heel snel duidelijk dat het een moeilijke middag ging worden. De tegenstander speelde snel, makkelijk en dodelijk effectief. Voordat we het wisten hadden we de eerste paar try's al om de oren. We werkten hard, maar dat we de nodige routine en kwaliteiten misten werd steeds pijnlijker duidelijk. Dat de nederlaag echt fors zou worden, ook. Na een bijna onvermijdelijke blessure aan onze kant, speelden we met een geleende eerste rijer (waarvoor dank) de wedstrijd uit. Dat de ref 10 minuten voor tijd afblies omdat er voor de tweede keer een ambulance op het veld moest komen (mannen, succes met het herstel) flatteert de nederlaag eigenlijk alleen maar.

Verliezen hoort bij de sport. En daar valt best mee te leven (al doet het pijn), wanneer je er als team het maximale uit hebt gehaald. Maar ik kan me niet voorstellen dat er iemand in het derde team vrede heeft met deze uitslag. Niet als we ons realiseren dat we uit een groep van meer dan 40 spelers niet meer dan 15 man bij elkaar hebben weten te krijgen.

Wethouder Hekking, dank voor jouw coaching langs de lijn en Eric, gefeliciteerd met de eerste try van het derde van het seizoen. Er zullen er nog vele volgen. Niet alleen van jou, maar ook van vele andere spelers van het derde. Want ik kan me niet voorstellen dat er één speler is die dit nog een keer wil laten gebeuren!

Von Bierschmausen