Spakenburg - Oude Meesters 22-0Zaterdagochtend 7:00u. De wekker gaat voor een mooi weekendje sport. Marij, de jongste van 9, speelt vandaag haar potje hockey om 9:00u thuis tegen Pelikaan. Pa is coach. Marianne gaat met Nienke, de oudste van bijna 11, mee. Het was een spannend potje. De meiden van Breda hebben ook vandaag weer gewonnen en staan fier bovenaan in hun competitie. Pa heeft helemaal geen verstand van hockey, maar ook hier zie je dat je met een beetje enthousiasme een heel eind kunt komen. Na de wedstrijd nog even wat brallen in het clubhuis dat hockeyers weliswaar best aardig kunnen feesten, maar verder gewoon watjes zijn. Na op haar 5e al geconfronteerd te zijn met dronken, naakte Engelse rugbyers op trip, beaamt Marij dit gelukkig ook elke week.
Nog een lekkere rustige zaterdag. Beetje hangen en voorbereiden op morgen: Potje rugby met de oude meesters van ’t Gooi. Verrek, mijn telefoon begint te piepen. Het is vandaag zaterdag de 10e. We spelen dit weekend tegen Spakenburg. “Marianne, waar liggen mijn rugbykousen? En mijn broekje? Ik ben er vandoor, we spelen tegen Spakenburg. Dat is altijd op zaterdag. Ben laat thuis. Hebben daar altijd goed visje na de wedstrijd. Tot vanavond.” Vanwege de ervaring met de nieuwe tight fit shirts toch ook mijn eigen shirt maar weer meegenomen. Schande, overigens, dat de club de oude meesters opzadelt met een oud setje van jonge honden. Daar passen die ervaren lijven van ons natuurlijk nooit in. Alleen voor de shirts al zouden we eens bij Hilversum moeten gaan kijken…
Lekker potje gespeeld. Mijn eerste wedstrijd tegen Spakenburg was als jonge hond zo’n 25 jaar geleden tegen die stoere vissers uit Spakenburg. De rollen waren nu omgedraaid. Wij waren nu de stoere mannen en zij hadden een overwegend jong team staan. Alhoewel we zelf het een en ander hebben laten liggen, heeft Spakenburg verdiend gewonnen. Tegen hun snelheid waren we niet opgewassen. Wel zouden we met wat meer rust in de voorwaartsen moeten spelen. In eerdere potten hebben we gezien dat een clean gewonnen bal uit ruck of maul vaak een try voor ons oplevert. Vandaag geen bal clean gewonnen. We moeten leren op een goede manier met ons (gebrek aan) snelheid om te gaan. De gretigheid uitte zich in rommeligheid. Volgende week tegen Nieuwegein nieuwe kansen.
Na de wedstrijd heerlijk biertje gedronken en visje gegeten. Dat was 25 jaar geleden al zo en nog steeds erg goed daar in Spakenburg. Zal ook altijd wel zo blijven. Rob Pel man of the match.
Zondagochtend. Geen wekker, lekker wakker worden. Verrek, geen rugby vandaag. Hhmm, extra dagje om die stramme spiertjes beetje bij te laten komen. Kan ik vandaag met de meiden ook naar hun zwemwedstrijd gaan kijken.
Het was weer een lekker weekendje.
Walter van der Mast
Donderdag avond lekker getraind met een man of 18. De vraag toen was of het nog door zou gaan. Spakenburg had schijnbaar mooie plannen voor de derde helft dus zouden ze er alles aan doen. En, zo als je leest, we hebben gespeeld.t’ Gooi trok als eerste de kleedkamers in en deze was al gauw overvol / gezellig knus (’t is hoe je het maar bekijkt) en waren dus ook lekker aan de warming up bezig alvorens er iemand van Spakenburg op het veld te zien was. Dit beloofde veel want normaliter is dat andersom. De heren hadden zeker goede voornemens???
Pieter D, Hans H, en Jeroen B bezete de 1ste rij, Bake II en Sander in de 2de rij, Nigel L, Marc H, en Wouter de G vulde de 3de rij. Scrum + fly half waren Ralf Wisse + Roland B, 1ste + 2de centers Peter L + Guido aangevuld met Berend en Thijs B op de wings. Als laatste man de altijd betrouwbare Rob H. Het zag er allemaal goed uit en ondanks een bruske windje was het weer er prima voor. Onder leiding van de Schot Duncan begon de wedstrijd. Wisse met een redelijke drop kick, tegen de wind in, naar de voorwaartsen van Spakenburg. Zij vangen goed en zette en stevige ruck op. De bal ging snel naar hun fly half en met een kick verdween deze in de wolken. Toen deze weer tevoorschijn kwam (zoals ze dat zo mooi in het engels zeggen “with snow on it”) liep onze ijverige laatste man even een stapje te ver (of was het de wind die het net over zijn glimmende hoofd blies?). De jonge honden van Spakenburg waren er als de kippen bij en met een typische voordelige stuit (voor hunnie) en een voetbalkickje was het, voor dat er 1 minute op de klok stond, al 5 – 0. Nou, heppy new yeer!!!
Tacktiek van Spakenburg was duidelijk. Fullback onder druk zetten met hoge kicks wind mee en de jonge ¾ers er achteraan laten lopen. Hier hadden wij geen antwoord op. Hun “man-of-the-match” spelverdeler deed precies wat nodig was. We hebben hem nauwlijks kunnen aanraken. Al gauw stonden we 3 of 4 tries achter (twijfelachtige snelle line out, nog zo’n stuiter bal, gemissde tackle) en die #10 trapte de conversies er ook behoorlijk doorheen!!! Dit zat ons allemaal echt niet lekker en wij bleven maar proberen. Tegen het eind van de eerste helft kwam er wat verlossing. De #10 viel terug naar de full back positie waardoor wij hun lijn meer onder druk konden zetten. We sloten de helft met karakter af. Een lijn out op 10 meter. Hans H gooit perfect een bal lang naar Paul Dorrestijn (was ingevallen voor Sander) die terug gooide naar Wisse. Als een glibberige aal snijt hij door het gat in de lijn out en kan makkelijk onder de palen drukken. Nice move boys!
Berend maakte plaats voor Martijn H die viel in op de 2de center, Guido schoof door naar de wing. Met opgeheven hoofd starte wij de 2de helft, wind mee, tacktiek = blijf met de voorwaartsen spelen. Dit lukte sporadisch erg goed (rolling mauls) en we konden Spakenburg flink onder druk zetten. De 4x4 liep niet helemaal naar wens maar het begint te komen. De helft liep vrij gelijk op met balbezit heen en weer. Geen score voor een hele tijd tot dat er weer een line out op hun 10m was. Zelfde call als aan het eind van de 1ste helft alleen dit keer ging het niet goed. Bal over het hoofd van Dorre en een Spakenburg “David Beckham” trapt hem terug naar onze helft. Niet getreurd, Heijning vangt op en ik zie hem met stoom uit z’n oren (zowaar zag ik een klein vlammetje achter hem, naverbrander???) mijn richting op komen (ha, hoef ik niet terug te lopen, hij komt hier vanzelf wel). Ik kon net mijn tenen uit de weg trekken toen hij mij voorbij zoefde waar hij dan tegen een muur van Spaken op liep. Hij zag me aankomen en popte de bal op. Ik zie de try line voor me en start een Heijning achtige loop maar kom net te kort. Ik zweef over de lijn maar heb niet de kracht (of is het gewicht) om de grond op te zoeken. Plots voel ik de hete adem van Nigel in m’n nek en met een oerkreet bundelen we over de lijn. Zo! 2de helft toch met 0 - 7 gewonnen!!!
Helaas niet genoeg kunnen doen om de achterstand weg te werken (38 – 14) maar we hebben wel onze betere kant laten zien in de 2de helft. Al om al een zeer prettige wedstrijd om te hebben meegespeeld. Complimenten voor iedereen (t’ Gooi, Spakenburg en de scheids). En wat was de paling lekker, hé? Spakenburg, bedankt!
Let’s keep up the good work folks!
Your man-of-the-match
Roland
3e Klasse Noordwest
1 AAC Rugby 2
2 RC Eemland 2
3 ARC 1890 2
4 RC Hilversum 2
5 RC Waterland 2
6 RC 't Gooi 3
7 RC Castricum 3
8 RC Spakenburg
9 Utrecht RC 2
10 RC Nieuwegein
Met vriendelijke groeten,
Arthur van Voorst
