Heren Rugbyers,Zondag 27 november moesten wij een wedstrijd spelen tegen de studenten uit Utrecht.
Mij is gevraagd om daar een klein stukje over te schrijven dus bij deze.
Wij hadden een goed team klaar staan om een mooie pot neer te zetten met veel vaste krachten die wij ook weer hard nodig bleken te hebben!. Het vierde had de pot voor ons glansrijk gewonnen en vandaar dat wij eigenlijk niet achter konden blijven, helaas helaas gaat niet altijd alles volgens plan en hadden wij deze pot glansrijk verloren maar ja het is niet altijd feest.
De eerste 2 minuten hadden we meteen een try tegen gekregen en de sfeer zat er meteen al goed in. Hoe verder we in de wedstrijd kwamen hoe meer we uit ons spel werden getrokken door te veel halve passes (50/50 passes) en niet consequent op de support zaten van onze spelers (clear&bridge) waardoor we te veel van onze al veroverde ballen verloren.
Uiteindelijk hebben we niet zo’n goede pot neergezet en hebben we met duidelijke cijfers verloren. De studenten uit Utrecht hadden een goed spel en goede lijnen om ons eruit te spelen zo hebben ze veel gekickt waarna de twee wingers en fullback elke keer bedrogen uitkwamen als de bal net was gevangen.
Uiteindelijk hebben we dus verloren en een niet al te strakke wedstrijd neergezet. Maar achter donkere wolken schijnt de zon zo vond ik dat het tackelen een stuk beter ging dan de weken hiervoor en hebben we hard gewerkt met elkaar maar we waren net niet consequent genoeg om de wedstrijd naar ons toe te trekken
Tot donderdag!!
This was a day that started pretty much like most Sundays in my house. Before going off to play some rugby, there was a family breakfast and a couple of jobs that needed doing round the house. As my girls left to go to Artis, my match day started. Not ideal, as Saturday left me without any cash and I hadn’t had any lunch. Fixing that put a dent in my timetable. That was bad, primarily because it meant getting into the game rushed, but also, not in the least, I now ran the risk of becoming the bierman.
As I arrived, my latter worry proved unfounded, as Beishuizen nearly ran into my trailer hook and walking into the pitch we met Rob Pel. Thankfully, the threes still start fashionably late, so after having a coffee we could get changed for the game and still make it onto the pitch before kick off. Warming up is just that these days. We shuttle back and forth between the touchline and about 10 yards in field and perform some stretching exercises. All in all a standard, slightly boring run up to a game for us. That’s what happened the week before and we lived to regret it.
That was about to change at the whistle. In true ‘zelectie’ fashion we succeeded in missing the ball as Cas kicked it towards us. Where we normally take around half an hour to wake up and realise we are in a rugby game, we actually got in gear right then. Lineouts were played pretty reasonably, scrums we set were actually good and we even managed to provide fairly clean ball for the half backs. Better still, we managed to execute the two pod forward format and strung together a heap of multi phase attacks. Where Cas had a couple of decent runners in their back row, we tackled these boys more often than not (note: there is a todo for us, which is to get tackling quicker, lower and harder). Then after about twenty or so minutes we really built some momentum; I remember PierHein Govers claiming a ball off nine from the base of a ruck and really tearing into Cas’ defensive line. That was followed by some good old forward domination in scrums, where we marched back the Cas pack on at least three occasions, in one case the marching back would have easily amounted to fifteen or so yards. Eat that Cas. All along this episode a good coupe of tries were scored by the threes.
The predictable interval speech was for us to keep our cool, stick with the patterns etc. Unfortunately, Kane announced that his knee was about to go and substituted himself onto the wing, which we all thought was top form. He followed through with a couple of great runs, and, in proper ‘zelectie’ fashion, missing the sweetest pass that Bas Hofs put on during the entire game. Not to worry Kane, just get well soon and give us more of you in the remainder of the season (you know you want to!). At some point we were awarded a scrum pretty much in the middle of the park that we were going to do smart – kit, get the ball, move it to Allard at eight and conserve energy. As it happened, the Cas loose was a bit weak and I may have gotten carried away. That involved shoving and riling up the Gooi pack to shove with me. A good half dozen steps forward in the scrum gave Allard and Ralph the space they needed to execute some sort of move which – if memory serves – ultimately shipped the ball to Allard who managed to get a try out of it. Years of Gareth and Job explaining to us that forward momentum gives you space to execute an attack finally sunk into the collective consciousness of our side and guess what – It really works!
I guess my moment arrived after we had been awarded a penalty for some sort of handling offence committed by the Cas captain and the Cas lads left a Patrick sized gap on the tryline. It took some shouting, but Wisse decided to let me have a go and fed me the ball. The rest is history, and left me with a rare try and the opportunity to celebrate with a well earned Monecristo. Later that match we saw
To sum up, gameplan execution, individual initiative with ample support from teammates, a couple of big hits and an old fashioned friendly post match beer. All was well in the world for about half an hour. :Lads, we have got the fishermen from Spakenburg coming to our grounds on Thursday. These guys will come thinking they will push us around the pitch and then put in a few backline moves and score. We know better, and will give them a game. A proper one, like the pumas and the French gave the kiwis during the world cup. All we need to do is pick up where we left off on Sunday.
Patrick Tuin
MothM
De meeste spelers van Gooi 3 waren op deze zonnige zondagmorgen al vroeg op de club om gezamenlijk de WC finale, Frankrijk – Nieuw Zeeland te kijken. Hier zagen zij dat na een zeer spannende 7-8 overwinning de All Blacks na jaren wachten weer de mooiste titel op hun naam mochten schrijven.
Geïnspireerd door deze fantastische wedstrijd gingen de heren vol energie het veld op. Vandaag stond de wedstrijd tegen Ascrum 2 op het programma. Na een goede warming up onder leiding van de coach, Erik Jan, begonnen we aan de wedstrijd. Ascrum kwam goed uit de start blokken en was de eerste 20 minuten sterker. Het overige uur van de wedstrijd was voor 't Gooi! De analyse in de rust van de coach en de meer ervaren spelers zoals Allard en Ralph zorgde ervoor dat we de wedstrijd niet alleen op inzet, maar ook op tactisch vlak naar ons toe trokken.
De jonge honden van Ascrum kregen geen enkele ruimte meer om te ballen en wij speelden volgens afgesproken systemen en calls. Dit resulteerde in een prima overwinning! Hierbij wil ik de ref, Eric, bedanken voor het goed leiden van de match!
Ik hoorde het Dorre enkele weken geleden doen: het gehele team uitroepen tot MotM. Dit zou deze wedstrijd ook zeker niet misplaatst zijn. De overwinning was een ware teamprestatie! Het was nog net niet op hetzelfde niveau als het spel van de All Blacks, maar met hard trainen kunnen we wel eens dicht in de buurt komen.
Tot mijn grote spijt, heb ik mijzelf tijdens de laatste actie geblesseerd (aantal spier en peesverrekkingen in de lies) en moet twee tot drie weken rust houden L
Rest mij enkel nog, jullie veel succes te wensen in de komende wedstrijden!
MotM
Op de training donderdag de tactiek goed De intensieve trainingen van de afgelopen weken
geoefend. Voor iedereen was het duidelijk betaalden zich dan ook uit. Geheel verdiend kwamen
wat hij moest doen we op een 5-0 voorsprong.
Na een kwartiertje spelen werd het wat De referee had ook de nodige moeite om het ruwe spel
rommelig in het voorwaartsen spel. Het soepele van de voorwaartsen in bedwang te houden. De stand
spel van het eerste kwartier werd wat verlaten was ondertussen 12-5 geworden…… Tijd voor actie
De vele waarschuwingen waren niet aan Op een gegeven moment gingen ook de supporters langs
de spelers besteed. Hoe zeer de referee de kant zich er mee bemoeien…….
Het ook probeerde. Praten hielp niet
.
Toen was de referee het dan ook. Ondanks alle tegenslagen kwam ‘t Gooi door een prima goed zat. Als waarschuwen niet helpt………. score langszij.
Na Afloop werd er nog lang nagepraat onder
het genot van een biertje over deze bijzondere
wedstrijd.
Hoi Eric
Hierbij een link naar de foto’s
http://picasaweb.google.nl/enrico2312/HetPutjesToernooi2009VanTGooi#
met vriendelijke groet
Enrico Diederik
