Nieuwegein 1 - 't Gooi 3: 0 - 26
Vroeger ....(en zo zou ieder verslag van de oude meesters moeten beginnen) was het respect voor de scheidsrechter grenzeloos. Maar in het derde is er wel iets heel bijzonders aan de hand.
Voor iedere scheidsrechter moet het wel heel imponerend zijn als er ineens 19 door-de-wol-geverfde scheidsrechters het terrein op komen lopen. Ze kennen de regels tot in de finesses, ze zien alles, hebben een haarscherpe interpretatie van de regels en van de feiten. En bovendien zijn zij ten volle bereid om de aangewezen scheidsrechter van deze bijzondere combinatie van kennis, ervaring en observatievermogen te laten profiteren. Dat de scheidsrechter zelf hiervan een beetje overspannen raakt en dus wat geirriteerd raakt van de information overload, mag ons dan ook niet verbazen. Mogelijk dat wij als "oude meesters" onszelf meer plezier doen als wij (verbaal en non-verbaal) onze waardevolle opmerkingen voor onszelf houden.
De scheids was misschien niet foutloos, maar die negentien andere scheidsrechters waren er echt 19 teveel.
Daarmee is denk ik voldoende gezegd over de scheidsrechterlijke leiding van deze wedstrijd.......
Met de royale overwinning van de thuiswedstrijd in gedachten, begonnen wij aan deze return in Nieuwegein.
Ondanks de afwezige wintersporters, was de opstelling zeer bemoedigend. Direct vanaf de kick-off namen wij het initiatief en speelde het spel zich op hun helft af. Een paar kansrijke situaties werden minder goed uitgespeeld, maar met tries van Wisse, Wisse en Wouter bouwden wij aan onze voorsprong. We kregen lekker de ruimte en konden ook in het losse werk goed ballen veroveren (normaal niet onze beste kant). Nieuwegein was aanvallend niet erg gevaarlijk, zelfs niet in de counter. Dat verklaart dus wel waarom wij de nul konden houden. In de eerste helft een opvallende rol voor Patrick Tuin op de center, die dit experiment zeker deed slagen. Verdedigend foutloos en wel een man die snel een bal kan veroveren. Kandidaat man-of-the-match was Jeroen de Joode, die zijn eerste officiele competitiewedstrijd speelde en vooral opviel door het onder druk foutloos vangen van hoge ballen en genoeg terrein wist te maken om het voor de voorwaartsen makkelijk te maken. We hebben er een uitstekende wing bijgekregen!
De tweede helft liet ongeveer hetzelfde beeld zien. Normaal moeten wij dan wel een paar puntjes laten liggen. Deze keer gebeurde dit niet. We speelden niet briljant en zelfs een beetje rommelig. Waardoor sommigen na de wedstrijd moesten erkennen dat de wedstrijd wel was gewonnen, maar dat het weinig bevredigend was. De tries waren uiteindelijk wel heel mooi: één van Marco Pel en een hele mooie laatste try (omdat hij werkelijk vrijgespeeld was) voor Arnoud. Met nog zeker 10 minuten op de klok vond de scheids het mooi geweest en hadden wij toch de maximale winstpunten binnen.
Man-of-the-match was de Dorre (ik dus) op basis van kennelijke fitheid, maar vooral door degelijk spel.
Je weet wel: balletje onderscheppen, tackeltje maken, kick-off netjes vangen, de ruck een metertje wegzetten, in de tackel de bal netjes neerleggen, vanaf nummer 8 de scrumhalf lanceren, enz.,enz. Eigenlijk allemaal basisvaardigheden, maar natuurlijk wel lekker als de pot een beetje rommelig dreigt te worden.
Zeer benieuwd met welke "wintersport"-opstelling wij de komende wedstrijden mogen spelen.
Dorre
Beste rugbyvrienden, 
