RC Eemland uit deed ons nog herinneren aan mensen die tegen lichtmasten aanliepen, dat de defense van Eemland als zachte boter was, want Derk gleed er zo lekker doorheen en een goede barbeque achteraf. Deze zondag zou het toch iets anders zijn, want na weken van sneeuw, ijspret, koek-en-zopie, vrieskou en nog meer van dit rugby-werende-weer stond iedereen scherp om flink te buffelen in de wei.
Een heerlijk sportieve wedstrijd, waar Allard voor de verandering het lintje om de arm knoopte als captain en er direct een totale rust in het team heerste, of dit nu kwam door Allards overtuigingskracht of zijn nieuwe verantwoordelijkheid blijft tot op vandaag onduidelijk voor me. Wat ook anders was, was het trio Dorre, Hans en Marco met overschot aan energie in de wei stonden en dus overal te vinden waren, heerlijk om te zien.
Eric had al vlot in de wedstrijd een kleine botsing, maar het bloed deed erger denken. Wat niet anders was, waren de manoeuvres van Derk die weer de nodige try's opleverden. Al met al een heerlijke pot, om te spelen en om van te (na)genieten! Dat nagieten doen rugby'ers natuurlijk met een pot bier, een Gooise traditie is dat er een men-of-the-match wordt uitgekozen, wat dan wel van de beste man verwacht wordt is dat hij een mooi liedje weet te zingen, echter de schrijver van dit stukje moet nog steeds met schaamrood op zijn kaken zeggen dat hij dit kunstje niet onder de knie had. Hij heeft zich nadien dus direct bij het Dorre-boys-choir aangemeld om zo de fijne kneepjes van het vak te leren.
Al-met-all doen de foto's op het blog herinneren aan een pracht afsluitende competitie wedstrijd van 2010, met een welverdiende overwinning en een beetje bloed hier en daar.
Tot morgen!
MotM, Sybren van der Meulen
