zondag, februari 20, 2011
maandag, februari 14, 2011
"t Gooi 4 - Wild Rovers 1 (15 - 15)
Vroeger ......(en zo zou ieder verslag van een oude meester moeten beginnen), vroeger was het gewenste antwoord op de vraag na een blessure naar de algehele fitness: “Nou, ik heb nog goed door kunnen trainen”.Maar toen Frans Frakking bij Peter Dencher informeerde naar zijn fysieke gesteldheid was het antwoord: “Dank je wel, ik ben zeer goed uitgerust”. En dat is niet zo vreemd, want de hersteltijd neemt exponentieel toe met de stijgende leeftijd. En het was goed om een uitgeruste Peter er weer bij te hebben, want daarmee was onze eerste rij compleet. De Franse term voor een prop is “Pilier”. Letterlijk “Pijler”; wat in mijn ogen veel beter uitdrukt wat de rol is van deze spelers. En ook in deze wedstrijd zou weer eens blijken hoe belangrijk een goede eerste rij is.
Wild Rovers kwam om punten te halen en hun kansen op een kampioenschap te verdedigen. ‘t Gooi had de wedstrijd in Doetinchem nog in herinnering en wilde revanche nemen. Beide ploegen op volle sterkte; met een arsenaal aan reserves en zeer vastberaden. Deze keer gebruikte ons vierde team het eerste kwartier niet als een tweede warming-up en werden er geen makkelijke punten weg gegeven. In tegenstelling ....., vanaf de kick-off werd er goed getackeld en gevochten om iedere bal.
Wild Rovers begon met een sterk offensief en won aanvankelijk enkele scrums, maar kon geen gaten vinden. Goed oplopen van de driekwartlijn gesteund door (redelijk) snelle support van de voorwaartsen, die in ieder geval “het gat aan de binnenkant” goed dicht hielden. Lichtelijke frustratie bij onze tegenstander; waar een enkeling probeerde met agressief spel ons uit ons spel te halen. Waarop goed werd gereageerd; zonder veel klagen of praten tegen de ref, werd de betreffende enkeling aangepakt. Dat de Ref hiervoor over en weer een gele kaart uitdeelde was daarmee terecht. En het spel kwam dit zeker ten goede.
Score verloop: Dit kan ik mij vaak maar half herinneren, waarbij onze punten meestal beter in mijn (selectieve) geheugen zitten dan de scores van de tegenpartij. Het moet ongeveer zo zijn gegaan: Ergens wist Wild Rovers toch de eerste try te drukken, nadat zij al meerdere malen kort voor de lijn waren afgestopt. Hier of daar werd er nog een penalty kick gemist, maar meer zat er niet in voor de eerste helft. Of was het toch al 0 –10 bij de rust?
Onze eerste try viel in het begin van de tweede helft en was weer eens pure oude meesters klasse. Bij een line-out op ca. 10 meter van de try-line hadden we ‘op zeker’ kunnen gaan, met een balletje op de tweede springer. De lange bal mislukt de laatste tijd nogal vaak. Toch was dat de keus en de uitvoering was nagenoeg perfect. Allard kreeg de bal goed (en recht) aangegooid , waardoor hij tegelijkertijd kon vangen én kon zien dat de Dorre onderweg was voor een “back-peel”. De tap van Allard viel precies in de loop voor Dorre, die dus met enige snelheid op de verdedigers op de try-line kon afstormen. Zijn eerste beuk werd nog goed opgevangen, maar hij (ik dus) draaide zich er goed uit en kreeg van Allard nog even het laatste zetje mee voor een lekkere try.
Wild Rovers kwamen deze mentale dreun toch snel te boven en scoorden opnieuw een try nadat ze misschien wel een aanval in 67 fases hadden uitgevoerd. Complimenten, want het bewijst dat zij hun handwerk ook beheersen. Op dat moment zal de score op 5 – 15 zijn gekomen, dus ze zullen ook wel een penalty-kickje hebben meegepikt. Onze tweede try kwam opnieuw uit een line-out. Perfect gevangen door Rob Pel als tweede springer en gevolgd door een goede drive, die pas na een tiental meters tot stilstand kwam. Leek te komen, want de bal zat nog steeds veilig in de handjes en ineens draaiden we links uit en stormden met drie, vier spelers over de try-line. Waarschijnlijk geconverteerd en opgevolgd door een Penalty-kick, waarmee de eindstand dan is verklaard.
Bovenstaand zou de indruk kunnen wekken dat het alleen een voorwaartsen wedstrijd was. Niets is minder waar. We hebben aangevallen en verdedigd op alle fronten. Soms viel er een gaatje, dat uiteindelijk door een medespeler werd dicht gelopen. Er werd hard gewerkt en opvallend weinig gemekkerd. Arthur hield alles goed in het oog en liet het spel gaan waar het kon, maar corrigeerde waar het moest. Scrummen was moeilijk en daar was het balbezit van matige kwaliteit. Balbezit uit het losse werk was bij vlagen heel goed. Line-outs waren zeer goed. Driekwartlijn liet goede bewegingen zien, maar kregen zeer weinig ruimte, waardoor we zelden een uitgespeelde aanval zagen met een winger op volle snelheid.
Met een stand van 15 – 15 was ‘t Gooi de mentale winnaar en voelde Wild Rovers het meeste pijn omdat de verloren punten aan het einde van deze competitie wel eens heel belangrijk konden zijn. Aan ons de sportieve plicht om hun naaste concurrent (Utrecht) op dezelfde wijze een paar punten af te snoepen. Als we zo blijven spelen, dan moet dat zeker kunnen.
Met ()vale groeten, D()rre
maandag, februari 07, 2011
06-02 RC ’t Gooi 4 – RC Wageningen
Het was weer zondag, er mocht weer gerugbyd worden, de gordijnen gingen open en de zon scheen! Allerlei goede ingrediënten voor een mooie zondag. Dit beeld werd even verstoord toen ik de deur uitliep en een klap in me gezicht kreeg van de harde wind die afgelopen zondag Nederland teisterde.
Vol goede moed rees ik samen met Patrick af naar Naarden. Toen we aan kwamen rijden zagen we al 18 jonge fitte mannen van Wageningen hevig bezig met een warming up. Het was duidelijk, deze jongens kwamen voor de winst. De sfeer in de kleedkamer zat er al goed in en de grappen vlogen over en weer, toch wist Wouter nog even de serieuze noot te raken om iedereen met beide benen op de grond te zetten. Wageningen kwam voor de winst maar die gaan ze niet krijgen! Na een korte maar effectieve warming up volgde de laatste peptalk waarin duidelijk de hoop werd uitgesproken dat we er wel voor zouden gaan!
En er voor gaan dat deden we, er werd van het begin af aan fel op de bal gejaagd en hard maar fair getackeld. Helaas resulteerde dit enthousiasme in een blessure voor Nesbitt aan zijn enkel, laten we hopen dat dit snel over is want we kunnen je gebruiken. Al snel werd duidelijk dat Wageningen geen enorm getalenteerde jongens waren maar er wel als een team met elkaar keihard voor gingen. De line-out ging ondanks de harde wind nog best aardig en hier konden een aantal ballen worden gewonnen waaruit aanvallen werden opgezet. Het exacte scoreverloop moet ik helaas schuldig blijven maar het ging over en weer. Na een penalty voor Wageningen waar wij gewoon stonden te slapen konden we een try incasseren. Door hard te werken van ruck naar ruck konden wij toch steeds over de gain line komen en zo richting de try line van Wageningen opschuiven. Dit resulteerde ook in een mooie voorwaartse try van Rob. Helaas werden de tries van Wageningen netjes tussen de palen gedrukt waardoor de conversies niet al te lastig waren voor Wageningen.
Toch kwam het talent van ’t Gooi weer even bovendrijven toen er werd voorgedaan hoe je een kick van de zijlijn gewoon netjes tussen de palen weet te laten verdwijnen. Halverwege liep de score toch steeds redelijk gelijk op, totdat een kick rechts in de hoek geplaatst werd en een over fanatieke Wageningen speler van de ene naar de andere kant van het veld sprintte en zo onze verdediging die niet op een lijn liep heel makkelijk kon doorkruisen. Na onze wissels hebben we tot de laatste minuut alles gegeven en werd er zoals de hele wedstrijd keihard voor elkaar geknokt. Er werd goed aangevallen maar ook goed verdedigd.
Dat Wageningen misschien niet de allerbeste rugbyers waren werd duidelijk ten toon gespreid toen hun fullback een mooie pass naar zijn winger wilde geven maar deze niet eens onderschept hoefde te worden door Fred, hij kreeg hem gewoon in zijn handen gelegd wat voor een try aan onze kant zorgde. Ondanks dat de bal aan hem werd gegeven moet wel gezegd worden dat Fred er wel stond! Al met al een leuke, harde en eerlijke wedstrijd waar alles gegeven is en we volgende keer het score verloop onze kant op moeten dwingen.
Na de wedstrijd werden er nog een liter of wat bier gedronken en mochten we getuige zijn van twee zumba’s bij Wageningen. Laten we de inzet van deze zondag niet vergeten maar de eindstand wel en vol goede moed de wedstrijd van volgende week tegemoet gaan!
Ovaal!
Kenneth Leeuwenkamp
Vol goede moed rees ik samen met Patrick af naar Naarden. Toen we aan kwamen rijden zagen we al 18 jonge fitte mannen van Wageningen hevig bezig met een warming up. Het was duidelijk, deze jongens kwamen voor de winst. De sfeer in de kleedkamer zat er al goed in en de grappen vlogen over en weer, toch wist Wouter nog even de serieuze noot te raken om iedereen met beide benen op de grond te zetten. Wageningen kwam voor de winst maar die gaan ze niet krijgen! Na een korte maar effectieve warming up volgde de laatste peptalk waarin duidelijk de hoop werd uitgesproken dat we er wel voor zouden gaan!
En er voor gaan dat deden we, er werd van het begin af aan fel op de bal gejaagd en hard maar fair getackeld. Helaas resulteerde dit enthousiasme in een blessure voor Nesbitt aan zijn enkel, laten we hopen dat dit snel over is want we kunnen je gebruiken. Al snel werd duidelijk dat Wageningen geen enorm getalenteerde jongens waren maar er wel als een team met elkaar keihard voor gingen. De line-out ging ondanks de harde wind nog best aardig en hier konden een aantal ballen worden gewonnen waaruit aanvallen werden opgezet. Het exacte scoreverloop moet ik helaas schuldig blijven maar het ging over en weer. Na een penalty voor Wageningen waar wij gewoon stonden te slapen konden we een try incasseren. Door hard te werken van ruck naar ruck konden wij toch steeds over de gain line komen en zo richting de try line van Wageningen opschuiven. Dit resulteerde ook in een mooie voorwaartse try van Rob. Helaas werden de tries van Wageningen netjes tussen de palen gedrukt waardoor de conversies niet al te lastig waren voor Wageningen.
Toch kwam het talent van ’t Gooi weer even bovendrijven toen er werd voorgedaan hoe je een kick van de zijlijn gewoon netjes tussen de palen weet te laten verdwijnen. Halverwege liep de score toch steeds redelijk gelijk op, totdat een kick rechts in de hoek geplaatst werd en een over fanatieke Wageningen speler van de ene naar de andere kant van het veld sprintte en zo onze verdediging die niet op een lijn liep heel makkelijk kon doorkruisen. Na onze wissels hebben we tot de laatste minuut alles gegeven en werd er zoals de hele wedstrijd keihard voor elkaar geknokt. Er werd goed aangevallen maar ook goed verdedigd.
Dat Wageningen misschien niet de allerbeste rugbyers waren werd duidelijk ten toon gespreid toen hun fullback een mooie pass naar zijn winger wilde geven maar deze niet eens onderschept hoefde te worden door Fred, hij kreeg hem gewoon in zijn handen gelegd wat voor een try aan onze kant zorgde. Ondanks dat de bal aan hem werd gegeven moet wel gezegd worden dat Fred er wel stond! Al met al een leuke, harde en eerlijke wedstrijd waar alles gegeven is en we volgende keer het score verloop onze kant op moeten dwingen.
Na de wedstrijd werden er nog een liter of wat bier gedronken en mochten we getuige zijn van twee zumba’s bij Wageningen. Laten we de inzet van deze zondag niet vergeten maar de eindstand wel en vol goede moed de wedstrijd van volgende week tegemoet gaan!
Ovaal!
Kenneth Leeuwenkamp
zondag, februari 06, 2011
Uit tegen Eemland 2: 'the 15'...
Terwijl de warme kern van onze selectie lekker thuis Wageningen mocht afdrogen, mocht de andere helft van het putje van 't Gooi naar Amersfoort.
Eemland 2 had zich al opgemaakt voor een spannende wedstrijd en een geplande overwinning van de pool dit jaar. Werkelijk niets werd aan het toeval overgelaten om hun team te laten winnen. De weergoden, instroom uit Eemland 1 (helaas legit) en zelfs slecht damesrugby voor de kick-off van onze wedstrijd.
Fris en fruitig begonnen we aan een mooie wedstrijd. Mooie versterking kregen wij van Ben en Mark uit ons eerste/tweede team: zo begonnen wij precies met 15 Gooiers. Reserve hadden wij niet nodig (dachten we). Al snel bleek Eemland te bezitten over een 4-tal heren die stevig konden lopen; met name dwars door onze linies helaas. Ondanks fel tacklewerk van vrijwel iedereen in het team en mooie voorwaartse verdediging, was er geen houden aan. De oorzaak voor de grote hoeveelheid tries door Eemland was volkomen duidelijk (naast een paar lopers): windkracht 8 Noord West, vol in de rug. Al hadden ze geen bal kunnen vangen, dan was deze nog door onze verdediging heen geschoten.
Na een minder fortuinlijke actie bleek helaas Mark Verbeek last te hebben van zijn elleboog. Deze bleek na afloop uit de kom geschoten te zijn. Als goede vader begeleidde Dick zijn zoon naar het ziekenhuis. Beterschap Mark!
Dit incident gaf ons wel de mogelijkheid om Bert en Ronald van Eemland in te lijven. Beiden speelden alsof ze hun eigen club de overwinning niet gunden; niet verwonderlijk, als je de tronies van de tegenstander ziet (zie foto). Wat overigens ook duidelijk uit deze foto ook blijkt, naast het behoorlijk onaantrekklijke uiterlijk van alle heren van Eemland, is de scheve verhouding in aantallen opgestelde lichamen. Uitaard kent a allen uw klassiekers: 'the 300' was een milde versie van onze wedstrijd. Bovendien dachten wij de remake te maken met 'the 15'. Deze keer geen 1 miljoen Perzen die ons Westerse beschaving bedreigden, maar tenminste 50 heren in zwart gele shirts.
Na de rust besloten wij de dat onze kansen zouden keren. De weergoden (omgekocht?) besloten anders. Precies na het fluitsignaal begon de wind wederom kracht 8 te blazen, maar deze keer Zuid Oost! (of verbeelde ik mij dat enkel) Anyway, begin tweede helft ging de afdroogpartij nog even door. Compliment voor Wisse, die ondanks de wedstrijd, iedereen sterk bleef motiveren en positief bleef. Gaandeweg werd onze doelstelling aangepast: het behalen van een try werd ons hoogste goed. Zo tegen de tweede helft van de tweede helft, bleek Eemland zowaar vermoeid, liet meer ballen vangen en wij bleken in staat om een aantal keren stevig door te breken. Na een prachtige actie door Dorre en Tusveld, drukte Mark een try. Wisse maakte de conversie en daarmee was wedstrijd voor 'the 15' gewonnen.
Bij nalezing van het bovenstaande zou je kunnen denken dat we een minder plezierige middag hebben gehad. En dat is niet bepaald waar. De wedstrijd was stevig en fair, en ik heb mij prima vermaakt. Jammer van de wind.
En Eemland: nogmaals gefeliciteerd met de overwinning en promotie.
Met () groet,
Berend
dinsdag, februari 01, 2011
Trainen en Hapjesavond.. donderdag 3 feb.
Het weer wordt de komende dagen weer iets milder, ga er dus gewoon van uit dat de training doorgaat donderdag.
Na de training is er in ieder geval de traditionele hapjesavond, organisatie door ons illustere duo Arnoud en Guido.
Omdat het hapjesavond is,
Omdat alle rugby afgelopen weekend afgelast was,
Omdat het gewoon lekker is om te trainen,
Omdat je een teamsport doet,
Omdat de meesten al door hun trainings-afmeld-quotum zijn,
Omdat het gewoon gezellig is,
rekenen we op een grote opkomst (ook voor de training!!!)
Ralph
Na de training is er in ieder geval de traditionele hapjesavond, organisatie door ons illustere duo Arnoud en Guido.
Omdat het hapjesavond is,
Omdat alle rugby afgelopen weekend afgelast was,
Omdat het gewoon lekker is om te trainen,
Omdat je een teamsport doet,
Omdat de meesten al door hun trainings-afmeld-quotum zijn,
Omdat het gewoon gezellig is,
rekenen we op een grote opkomst (ook voor de training!!!)
Ralph
Abonneren op:
Posts (Atom)